środa, 23 lipca 2008 - 12:42  930 raz(y) oglądano.

W swojej przygodzie z Huną bardzo wysoko cenie sobie Siedem Zasad i staram się pamiętać o nich na co dzień. Z różnych powodów czasami nie jest to łatwe, poza tym często miewałem problem ze zdecydowaniem, która z zasad jest ważniejsza w danej chwili. Czasem poświęcałem cały dzień na stosowanie jednej zasady w ten sposób, że każdy dzień tygodnia miał przypisaną jedną z nich. Od poniedziałku, który był taki jakim go widziałem, aż do efektywnej niedzieli. Niedługo stało się to monotonne i tak naprawdę nie byłem pewien czy któraś z zasad nie jest traktowana z niewystarczającą uwagą. Postanowiłem więc dodać do swoich ćwiczeń trochę hunowego smaczku. Zamiast przypisywać zasadzie jakiś dzień, postanowiłem rzucać rano kostką, po to żeby dowiedzieć się która z zasad będzie mu przyświecać.

Mojemu Ku najwidoczniej spodobał się ten pomysł, bo kostki do gry zaczęły się natychmiast pojawiać wokół mnie, nie wiadomo skąd.
Oczywiście były w sklepie z zabawkami, tam gdzie się ich spodziewałem, ale wisiały również na samochodowych lusterkach, w witrynach sklepowych, widziałem nawet kostkę w formie wisiorka na szyi znajomej. Kostki pojawiały się dosłownie wszędzie. W domu mojej narzeczonej, gdy okazało się że zapomniałem wziąć swojej, znalazło się ponad dwadzieścia różnokolorowych dużych kostek. Teraz rzucamy razem.

Część z czytających pewnie zastanawia się jak można sześcienną kostką grać w siedem zasad, jest przecież o jeden bok za mało! Ja również wkrótce zauważyłem ten niebagatelny problem ale rozwiązanie okazało się proste. Intuicyjnie wiedziałem, że pierwsza zasada jest najważniejsza. Świat jest zawsze taki, jakim go sobie wyobrażamy, niezależnie od wszystkiego innego. Zasada pierwsza została więc wykluczona z losowania i muszę o niej ciągle pamiętać.

Ciekawym zjawiskiem podczas porannych rzutów jest fakt, że cyfry odpowiadające danym zasadom pojawiają się nieprzypadkowo. Wyniki rzutów zdają się odzwierciedlać moje aktualne potrzeby, nieraz powtarzają się kilka dni pod rząd, albo przypominają mi o zasadzie, która w danym dniu będzie mi pomocna najbardziej. Myślę, ze moje Ku ma duży wpływ na wyniki rzutów, więc traktuję tę zabawę jako cenną formę porozumiewania się Ku ze mną.

Kontemplacja hunowych zasad daje dużo. Przynosi człowiekowi radość z osiągania kolejnych poziomów zrozumienia - każdorazowo któraś tam klepka mocniej zaskoczy w czaszce ;-)

Daje przez to satysfakcję i radość. Ale przede wszystkim przynosi wymierne korzyści - żyje się przyjemniej. To może zabrzmiało troszkę głupawo, jednak przez to, że uświadamiamy sobie pewne aspekty praw tego świata, które niekoniecznie muszą stanowić "święte prawa", jednak działają dla nas, to przez to zaczynamy odnosić sukcesy na różnych poziomach naszego życia: jesteśmy bardziej opanowani, szczęśliwsi, w życiu pojawiają się ludzie z którymi współgramy, życie zaczyna być bardziej obfite w doświadczenia, które to podnoszą naszą radość i dają nam satysfakcję, no i pojawiają się w życiu te dobra materialne, których pragniemy. Nawet jeśli byśmy celowo ich nie wybierali (tych rzeczy), to pojawiają się takie, które akurat doskonale zaspokajają nasze potrzeby (emocjonalne i fizyczne). I jeszcze nasze zdrowie ulega poprawie.

Tak więc co rusz przerabianie hunowych zasad może przynieść wiele dobrego.

A zważywszy fakt, że otwieramy się na prowadzeniu z góry (trochę sloganowo brzmi ale wiadomo o co biega, kto w co wierzy ten sobie podstawi odpowiednie słowa w miejsce "góry"), aby przerobić w danym momencie treści najodpowiedniejszego prawa Huny, to tym szybciej posuwamy się w doświadczaniu wyższych szczebli, można je określić jako rozwój świadomości, czy jak kto tam chce.

Ważne że sprawia radość i przynosi wymierne korzyści :-)