niedziela, 29 kwietnia 2007 - 17:29  7124 raz(y) oglądano.

Umówmy się, że istnieje czas i że możemy go sklasyfikować jako: przeszłość – teraźniejszość – przyszłość.
Mając przed oczami twarze zatroskanych bliskich, flakony i pudelka opakowań różnych lekarstw, wiele kartek z zapisanymi nieodpowiednimi wynikami z laboratoriów - jeżeli dorzucimy do tego pejzażu ból, to naprawdę trudno jest w takich warunkach afirmować zdrowie. A przecież jest to technika bardzo skuteczna. Afirmujemy zdrowie mentalnie, na cały głos lub pisząc je na kartkach, a jeżeli ktoś ma fantazje to nawet wszystkie sposoby na raz. Aby jednak afirmacje były skuteczne powinniśmy je wymawiać czy pisać z przekonaniem o ich prawdziwości. Jak to uczynić w warunkach choroby?

Proponuję podróż w czasie. Zamykamy oczy i myślami przenosimy się do przeszłości. Wybieramy zdarzenie, które w jakiś sposób było dla nas ważne, charakterystyczne, w którym czuliśmy się nie tylko zdrowo ale i szczęśliwie. Możemy przez chwilę być świadkiem zdarzenia, przyglądać się sobie, przypomnieć sobie szczegóły, intensywność światła, rodzaj i kolor naszego ubrania, po chwili staramy się nie być już świadkiem a stać się całkowicie aktywnym w wybranej sytuacji. Staramy się przypomnieć słowa jakie powiedzieliśmy, przypomnieć sobie zapach jaki nas otaczał, usłyszeć dźwięki, dostrzec intensywność światła, poczuć ciepło… W chwili gdy jest nam już tak dobrze i przyjemnie to nie otwierając oczu powtarzamy w myślach lub na głos afirmacje odnoszące się do sytuacji jaką wywołaliśmy wspomnieniem:

Ja, (Zoya) czuję się świetnie,
Ja, (Zoya) jestem w dobrej formie,
Ja, (Zoya) jestem zdrowa,
Mnie, (Zoyę), rozpiera radość i szczęście, itd. itd.

Afirmacje odnoszą się do sytuacji z wywołanego wspomnienia, ale wypowiedziane w czasie teraźniejszym z przekonaniem o ich prawdziwości nie wywołują rozdźwięków pomiędzy chorobą i jednoczesną afirmacją, że jesteśmy zdrowi.

Zoya Pycior

krótko i na temat

Uważam, iż afirmacja nie musi być koniecznie pisana lub głośno wymwiana. Wystarczy abysmy so zwizualisowali dana sytuacje w teraźnieszym czsie i dodali do nie afirmacie wymawiane po cichu. Przetestowałem to na sobie i naprawdę działa pod warunkiem dobrej wizualizacji czyli wobrażenia danego stanu.

Też myślę, że wystarczą afirmacje mentalne. W moim przypadku w każdym razie wielokrotnie działały.

Kluczowe jest właśnie wewnętrzne przekonanie, a o nie czasem naprawdę trudno.

Dlatego dziękuję, Zoya, za ten artykuł :-) Tę metodę można wykorzystać przecież nie tylko, kiedy problemem jest choroba...

nie jestem na tyle zdyscyplinowany by potrafić robić coś naprawdę wytrwale, choć parę wyjątków by się zawsze znalazło

tak samo

nie jestem na tyle zdyscyplinowany by wziąć ołówek i kartkę i notować, choć parę wyjątków zawsze się znajdzie

Zwłaszcza gdy człowiek osodzony jest mocno w bólu, który trudno przerwać. W takiej sytuacji nieoceniona jest pomoc drugiej osoby która również potrafi wizualizować.

Ps.Przepraszam za powtórzenia, mam nową klawiaturę a mam odruchy jak przy starej.

Gdy człowiek jest mocno osadzony w bólu, warto, żeby ... przestał się utożsamiać z tym bólem, o czym bardziej szczegółowo jest w tym artykule http://www.taraka.pl/index.php?id=kobiece_cialo_bolesne.htm który Ci serdecznie polecam :-)

Jesteście kochani. Zdążyłam tylko przeczytać, co napisał Fil i musiałam lecieć. Nawet strony nie zamknęłam. Teraz widzę następny wpis:) To lecę zobaczyć co pod podanym adresem przeczytam. Choć nie chwaląc się na ból potrafie być wyjątkowo wytrzymała, ktoś kto mnie dobrze nie zna nawet się nie zorientuje. Ale ostatecznie mam dosyć i w tej ostatniej dziedzinie porządek musze zrobić.

Dzięki niemu zauważyłam ,że pierwsze kroki do wyjścia zrobiłam już wcześniej. Wynikiem moje gadanie na ten temat i Wasz kochani odzew. Fakt pozostaje bezsporny jeden.

OLBRZYMIA CZĘŚĆ MOJEGO JA MUSI UMRZEĆ- ZNIKNĄĆ

BŁAGAM TRZYMAJCIE ZA MNIE KCIUKI. ZA TO ODRODZENIE.

To ma być mistrzostwo świata ,wyrwać ponad pół wieku chorych doswiadczeń.

Cieszę się bardzo, że Ci się spodobał ten tekst, na mnie też wywarł wielkie wrażenie.

Trzymam kciuki za odrodzenie, za - że posłużę się moim ulubionym słowem - transformację.

Czyli to co , nieświadomie robiłam. I w czym tkwiłam od wczesnego dziećiństwa, nasiąkając jak gąbka. Czasami to tkwi w nas tak głęgoko, że staje się częścią nas. Po za naszą świadomością. A my jeżeli chcemy zmiany siebie, musimy tylko: "zaprzeć się samych siebie".

Ps. Cytuje tu słowa Jezusa a przez kahunów był On uważany za wtajemniczonego w bardzo wysokim stopniu. a słowa jego są bardziej dla mnie dostepne niż inne choćby anglojęzyczne ( ze wzgkedu na słabą znajomość języka). To informacja dla osób mających fobie na katolików. Ja osobiscie uważam,że wiele osób ma duchowość wyższą od wielu kapłanów ,różnych wyznań. Dla mnie ważne jest co kto robi i jaki ma stosunek do innych ludzi.