czwartek, 14 września 2006 - 00:28  2428 raz(y) oglądano.

Jak to jest, że chcąc być sobą musimy byc kimś na czas jakiś.
Szukanie w rozwoju duchowym polega m. in. na znajdywaniu wzorów do nasladowania. Apriorycznie zakładamy ,że jeśli jakiś wzór mamy nasladować , to musi on być idealny. To znaczy bez wad. Takie m.in wymogi stosuje się bardziej globalnie wobec polityków, głów państw. Skąd bierze się zatem ta chęć naśladowania "tylko" ideałów. Może z naszej małej samooceny, a może z faktu, że podświadomie chcemy wykluczyć pomyłkę w naszym rowoju, podświadomie chcemy isc w dobrym kierunklu, a nie gdzieś błądzić.
Jeśli tylko się okaże, że nasz ideał nie jest ideałem ( uprawia perwersyjny seks, jest wyrachowanym sukinsynem, etc.) to załamuje się nasz system naśladowania owego ideału.( np: bardzo powszechna instytucja religijna w naszym kraju) Ale tylko na jakiś czas. Za czas jakiś szukamy nowego idola, nowego systemu religijnego, kogoś, kogo możemy umieścic na pilpicie naszego laptopa.
Podobnie funkcjonuje nasza wiara w dobrostan tu na ziemi , a przede wszystkim poza fizycznym wymiarem - WIARA W POTEM.

Taki jest początek, jeśli można tak powiedzieć - szukania czegoś ponadnaturalnego( na nasz obecny stan nauki, choć nie do końca). A więc początkiem szczerej próby znalezienia nadzieji dla części z nas , jest upadek wartości przemijalnych, tzn. właściwe do nich podejście( jako do przemijalnych, co nie znaczy nieważnych) - i bardzo dobrze. Dla niektórych z nas - bo część z nas od początku wie, czuje - i nie musi szukać. Bo przed szukaniem znalazła.

Temu szukaniu towarzyszy oczywiście w tym wymiarze chęc doświadczenia "dowodu miłości" od niepoznawalnego Boga - jeśli coś jest, istnieje - to musi
wydzielać jakies symptomy działania. Choć istnieje prąd filozoficzny DEIZM, który wprawdzie zakłada istnienie Boga, ale wyklucza jego ingerencję w sprawy ludzkie.
Chcemy zatem uzdrowienia, miłości ziemskiej, końca kłopotów finansowych. Taki nasz przemiły koncert życzeń. I bardzo dobrze. Bóg daje nam taką możliwość, że nawet w tym wymiarze możemy spełnić najskrytsze marzenia, wszystko "samo" będzie sie układać ( oczywiście dopiero wtedy , kiedy urzeczywistnimy nasz duchowy rozwój. A śmierć będzie tylko bezbolesnym przejściem w inny, dużo lepszy stan. Tak to sobie wymyśliliśmy, to i tak ma się stać. To jest właśnie WIARA i NADZIEJA. Tyle na razie możemy chcieć.

Bóg, i wyższe Ja rzeczywiście daje nam taka możliwość. Mówi: ' Jak się będziewsz dobrze prowadził, innym dobrze życzył, to stanie się zadość Twoim pragnieniom", zachowuj higienę myśli, błogosław Wszystkich i wszystko dookoła, żyj z każdym oddechem i świadomością chwili obecnej, jako ucieszenia się kupą wszystkiego dookoła. To jest MIŁOŚC

A Tyle na razie możemy zrobić. Ograniczeni materią mamy materyjne potrzeby i problemy do załatwienia.Nie można mieć potrzeby czegoś, czego się wcześniej nie doświadczyło, czego się po prostu nie zna.Dlatego nie możemy sięgnąc w supermarkecie życia po te stany, przeżycia, etc, których nie doświadczyliśmy. Może nie wszyscy z nas chcieliby sportowego Jaguara, superpartnera o wszelkich idealnych cechach fizycznych i osobowościowych na wieczność, miliona dolarów na koncie ( to tak z kiczowatego filmu), ale wszyscy mamy jakieś potrzeby, tęsknoty i chęć poczucia blogostanu (jak najczęściej)

Może w związku z szukaniem ideału, jako wzorca do naśladowania, powinniśmy tenże ideał znaleźć w sobie i go urzeczywistnić dla bycia wzorem dla samych siebie.( taka trochę zagmatwana forma opisowa samoakceptacji) Oczywiście bez pychy - tylko ze zdrową świadomością siebie. Dopiero wtedy możemy w pełni dać siebie innym.

Tak rozumiem przejawienie się najwyższej siły w sobie -i siebie w najwyższej sile . Tak rozumiem spełnienie. - Tu - na ziemi .

A czy Ciąg Dalszy Nastąpi ? A jeśli tak, to jaki będzie? Niespodzianka.

Bohdan

chodzi o twórcze podejście do własnej osoby, o odnalezienie i zrozumienie własnych możliwości i rozwój w oparciu o nie. Nie o naśladownictwo. Słusznie. Będąc jednak "jednostką w stadzie" jednocześnie jesteśmy skazani na ciągłe porównywanie siebie z innymi, na sięganie również po "gotowce", które nam się spodobały, których idee są nam bliskie. Nie zawsze jesteśmy oryginalni w naszych poszukiwaniach i osiągnięciach (to się nawet rzadko zdarza). Nie chodzi oczywiście o ślepe kopiowanie lecz o dopasowanie do naszych możliwosci, do naszych osobowości juz istniejących wzorców. Czy to źle? Alez nie. Byle nie na siłę, byle nie bezmyślnie, byle nie kierowac się "modą".

Tak właściwie to zgadzam się z Tobą. Choć też jest to artykuł

znajdywaniu Boga w sobie i siebie w Bogu. I o tym , co Karol Marks powiedział: że " byt stwarza świadomość" . Że ,niemożna sobie wyobrazić jakichś całości z jakichś drobinek, których nie doświadczyliśmy na poziomie fizycznym, dlatego potrzebujemy

przewodnika z latarnią. ..bardzo mi się podoba Twoje " byle nie kierować się modą" . Tak - ta biedna moda utrzymuje przy życiu

tyle maszyn do powielania tych samych wzorów, ale niestety, a rzaczej stety, daje wielu ludziom pożywienie. Nawet w kwestiach wiary w tego samego ( technologicznie wyprodukowanego i wypromowanego Boga)