poniedziałek, 21 października 2002 - 20:35  3591 raz(y) oglądano.

Pytający:

Zauważyłem, że ziewanie jest bardzo zaraźliwe. Gdy ktoś ziewnie ludzie w pobliżu nieświadomie powtarzają tą czynność. Czy to chodzi o rodzaj przenikania jakiejś subtelnej energii?

Odpowiadający:

Czy zwróciłeś uwagę, że ziewanie jest zaraźliwe nie-materialnie? Jedna osoba ziewa. Druga nie musi jej widzieć, ani słyszeć, ani wiedzieć że ona zaziewała, wystarczy że będzie w pobliżu i pewnikiem zaziewa zaraz też.
Zastanawiałem się nad mechanizmem nad tym stojącym i do niczego konkretnego nie doszedłem, poza pewnością, że to oddziaływanie jest poza-materialne, poza zmysłami. Wystarczy bliskość fizyczna.
To mi pasuje do innych oddziaływań - oddziaływań ciał niematerialnych, od emocjonalnego począwszy.
Jak najprościej pocieszyć strapioną osobę? Słowami? Hi, hi, nieee, to może przynieść odwrotny skutek, bo słowa przechodzą przez filtr świadomości i przez nastawienie podświadomości, która skoro jest smutna to sie uparła i nastawiła w danej chwili na smutek.
Najprostsza metoda, wielokrotnie sprawdzona, to zbliżyć się na ile się da do danej osoby, wystarczy metr, dwa, albo przebywanie w tym samym pomieszczeniu. A potem wzbudzenie w sobie (konkretnie - w swych ciałach subtelnych) radości, optymizmu, i czekanie cierpliwie aż na zasadzie rezonansu to przejdzie na drugą osobę. To działa wspaniale :-)
Tak patrzę sobie na swoje dawne postępowanie i moje usiłowania poprawienia komuś nastroju, podniesienia na duchu czy 'otworzenia oczu na piękno świata' za pomocą słów, przekonywania, rozmowy. Efekty zazwyczaj były odwrotne od oczekiwanych - jeśli zdołowany i smutny rozmówca zaczął wytaczać swe argumenty dlaczego jest smutny to... zaczynał mnie przekonywać do słuszności swego stanu i ja również zaczynałem być smutny, zaczynałem mu współczuć. Prosta sprawa - boska radość istnienia, wdzięczność jest bezpodstawna, tylko smutek ma jakieś podstawy, bo człowiek lubi mieć podstawę dla smutku.

Ledwo zaczęłam czytać, od razu zaczęłam ziewać. Samo wyobrażenie sobie ziewającego wywołuje ziewanie. Jak wyciskanie cytryny, wszystko jedno, czy w wyobrażni, czy na jawie, produkcję śliny. Co do poprawiania nastroju, to się zgadzam. Są ludzie, którzy poprawiają humor tylko swoją obecnością. Dokarmiają mnie po prostu. Sa tacy (taki jeden w szczególności) przy których się jakby duszę, drętwieję, coś mnie paraliżuje. Nawet, jeśli nic nie mówią. Zwłaszcza wtedy.On gasi mój dobry nastrój, a jeśli mam zły, to już kompletna kaszana. Czy to jakiś wampir energetyczny?