Cudeńka

Bóg jest największą siłą we wszechświecie. Z Bogiem wszystko jest możliwe.
Po jakimś czasie stosowania tych praw i przyglądaniu się życiu, dochodzi się do kolejnego wniosku, że tak naprawdę to Bóg jest... jedyną siłą we wszechświecie, jaka istnieje. Nie ma dla niej przeciwieństwa, nie ma żadnej innej siły. No ale to jest odkrycie, które przychodzi potem.
Wnioski są z niego takie na przykład, że choroba ma nad nami tylko taką moc, jaką jej daliśmy my sami. Choroba to nasza własna moc zwrócona w celu zniszczenia nas, dopieczenia, ukarania za coś albo załatwienia jakiejś sprawy na okrętkę. Choroba to dowód naszej potęgi. Bardzo mało przyjemny, ale jednak dowód.
Bardzo często choroba jest wyrazem naszej chęci by w końcu odpocząć od życia.
Dlatego bardzo ważne jest, by nie chcieć wracać do życia takiego samego, jakie ono było wcześniej, przed chorobą. Jeśli taki będziemy mieć plan to choroba nie odejdzie, bo przecież ona jest właśnie ucieczką od tamtego życia. Nie ma wyjścia, trzeba zacząć nowe życie, po nowemu. I najlepsze jest to, że wewnętrznie często czujemy, jak to nowe życie ma wyglądać, czym ma się różnić od poprzedniego.
I to wygląda podobnie u wielu osób - nowe życie ma być pełne miłości do siebie, której wcześniej brakowało. Ma być zrównoważone, bez pogoni, praca i odpoczynek, obowiązki i przyjemność, wszystko w równowadze i harmonii.
Jeśli poprzez zgłębianie własnego wnętrza uda nam się dotrzeć do tego miejsca w sobie, gdzie daliśmy moc chorobie, to wtedy zyskujemy wiedzę, jak tę moc chorobie odebrać. Wtedy widzimy i czujemy, że choroba jest w istocie naszą decyzją, jest narzędziem za pomocą którego realizujemy jakieś cele. Zazwyczaj te cele są spychane do podświadomości, bo się ich boimy, wstydzimy, nie akceptujemy, itp. Bo ddyby nie były zepchnięte to byśmi je zrealizowali normalnie, a nie chorobą. Gdybyśmy mieli odwagę pójść do szefa i ustalić nowe warunki pracy, że chcemy pracować lżej, krócej, w miejszym stresie, to nie potrzebowalibyśmy zachorować, żeby pójść na zwolnienie by od pracy odpocząć. Ale że się boimy tego zrobić to załatwiamy tę sprawę udzielając swej mocy chorobie. Wszystko fajnie, tylko że czasem nasza kreacja przeraża nas. Widzimy chorobę, czujemy ją, poznajemy opinie lekarzy o tej chorobie, czytamy statystyki, i to wszystko przeraża nas do tego stopnia, że w stresie zapominamy, że ta choroba jest decyzją, podświadomą ale decyzją. Zapominamy, że choroba zrodziła się z naszych myśli, emocji i zachowań. I w efekcie zapominamy, że decyzję tę możemy zmienić, odwołać. Zapominamy, że tak, jak w głębi ducha chorobę przywołaliśmy, i ona przyszła, tak samo możemy z tego samego miejsca w duchu chorobie rozkazać, by odeszła, a ona odejdzie. Nie jest nawet istotne co to za choroba, bo rodzaj choroby dobieramy sami sobie odpowiednio do naszych celów wcześniej.
To dlatego w przypadku raka medytacje i modlitwy są tak skuteczne, choć mało stosowane niestety.
W medytacji i w modlitwie jesteśmy w stanie dotrzeć do miejsca, w którym nasz duch podejmuje decyzje co do tego, co ma być wykreowane w naszym życiu. W medytacji i modlitwie jesteśmy w stanie dotrzeć do miejsca, gdzie podjęta została decyzja 'choruję' i gdzie nasza moc została przelana na chorobę. W tym miejscu odwołujemy tę decyzję, i naszą moc wlewamy w 'zdrowieję'.
Gdy zapomnimy odebrać całą moc chorobie albo nie uda nam się tego zrobić, to wtedy jest mowa o walce o zdrowie (częste przy raku). Wtedy część mocy, którą wcześniej daliśmy chorobie, stawia opór tej mocy, którą potem wlaliśmy w 'zdrowieję'.
Wspaniałym przykładem na moc tego mechanizmu jest Ian Gawler, często przeze mnie przywoływany. Ten ludek zachorował tak ciężko na raka, że lekarze nie dawali mu żadnych szans i tylko dwa tygodnie życia! Szok. Facet zmobilizował wszystkie siły i nauczył się u profesjonalnego nauczyciela medytacji, po czym z miejsca zaczął medytować przynajmniej 4-5 godzin dziennie. Ten stan był dla niego tak przyjemny, że wchodził w niego kiedy tylko mógł i nie rzadko medytował po 8 i więcej godzin.
Lekarze byli zaskoczeni stanem Iana, widzieli go rozluźnionego, uśmiechniętego. Przypisywali to tzw. zobojętnieniu przedśmiertnemu, czyli rodzaju psychicznego odchodzenia z tego świata obserwowanego często u terminalnie chorych. Tymczasem po dwóch tygodniach Ian żył nadal, a jego stan zaczął się z dnia na dzień polepszać! Teraz żyje i szaleje, w pozytywnym sensie. Ma fundację, wspiera ludzi w walce z rakiem przekazując im to, czego sam dokonał, będąc żywym dowodem na skuteczność.

Przy takim docieraniu do miejsca w duszy, gdzie można anulować decyzję o chorobie i wycofać swą moc z choroby, główną przeszkodą jest lęk. Lęk przed chorobą jest jawnym zasilaniem swą mocą właśnie choroby. Na dodatek lęk jest wyrazem przekonania, że nie wierzymy w to, że choroba jest naszą decyzją, którą możemy zmienić. Lęk jest dowodem na to, że wierzymy, iż choroba jest niezależna od nas, przypadkowa, wredna i zesłana przez zewnętrzny zły świat. Lęk powoduje stres i odcina od ducha. Gdy jest lęk trudno wejść w kontakt ze swoim duchem by dotrzeć do miejsca, gdzie można odwołać decyzję o chorobie. To dlatego medytacja i modlitwa, jako metody na uwolnienie się od lęku są w takiej sytuacji bardzo skuteczne. I co ważne - tutaj nie pomogą żadne lekarstwa, zabiegi, tutaj działa jedynie samodzielna medytacja i modlitwa, by emocje się uspokoiły, stres odszedł.

A jeśli już medytujemy i modlimy się to po czym poznać, że odwołaliśmy naszą decyzję o chorobie? Przede wszystkim nasz lęk przed chorobą albo znika zupełnie albo staje się maleńki. Do tego fizycznie przybywa nam energii - to po prostu moc, którą zainwestowaliśmy w chorobę, która działała przeciw nam, teraz zaczyna działać na naszą korzyść. A skoro choroba już nie ma mocy to zaczyna wolniej lub szybciej ustępować, a nam przybywa radości, energii i entuzjazmu, samo z siebie, zdawać by się mogło, że bez powodu.

Ot czysta huna, cała moc pochodzi z wnętrza, a nam pozostaje tylko tą mocą świadomie kierować i przestać wierzyć w zewnętrzne siły, zwłaszcza w zewnętrznego Boga, który zsyła cierpienie. Żaden taki Bóg nie istnieje. Bóg, który jest, to niewyobrażalna istota, która nas stworzyła i wypełniła swoją mocą. Ta Boża moc, która podtrzymuje nasze życie jest całkowicie do naszej dyspozycji i mamy wolną wolę co z nią robimy. Chcemy stwarzać cierpienie? W porządku, potężna moc od naszego Ojca i wolna wola w dysponowaniu nią pozwalają nam samemu się krzywdzić i karać chorobą. Możemy winę zwalać na zewnętrzne sytuacje, na bakterie, na zanieczyszczenie środowiska, ale wytrawny badacz i obserwator po jakimś czasie odkryje, że to nie o to chodzi. Że nie każdy choruje mimo tych samych bakterii, tego samego zanieczyszczonego środowiska, że musi być jakiś inny czynnik, który decyduje.

Niech Moc będzie z Wami i całkowicie do Waszej dyspozycji i usług.
Zresztą, co ja gadam, przecież tak właśnie jest i bez moich życzeń
No ale przypominania prawdy nigdy nie dość.



Liczba wyświetleń: 737