enish

Jakiś czas temu pomyślałam sobie, że przydałaby mi się nad biurkiem mata na ścianę, bo nie mogę w nią wbijać ani przyklejać na niej niczego. Przez chwilkę ją sobie wizualizowałam, nie za duża, nie za mała. Pomyślałam sobie jednak, że nie mam czasu ani ochoty za nią pobiegać. I tyle. Myślałam o tej macie raz, może dwa, i to wcale nie z zamiarem materializacji (a przynajmniej nie w takim sensie, że robiłam to celowo, hunowo). Myślę jednak, że nonszalanckość i zdecydowaność tej myśli o macie zadziałała. Pewnie gdybym codziennie myślała o tej macie, to z każdym dniem wierzyłabym w nią coraz mniej. Ale ponieważ to była błahostka, zupełnie o tym zapomniałam, a Dżin działał. Mata przyszła do mnie sama. Odwiedzałam w weekend koleżankę i powiedziała mi, że ma chiński kalendarz w postaci maty i nie ma co z nim zrobić i zapytała się mnie, czy go chcę. No i jakież było moje zdziwienie? Uśmiechowe


Liczba wyświetleń: 245