Reggina

Moje dokształcanie informatyczne nadal trwa i jeszcze trochę potrwa. :)

W międzyczasie zdecydowałam się na przystąpienie do wspólnoty zakupowej Lyoness i liczę na to, że jakaś kasa z tego będzie. Tylko będę musiała trochę zmienić styl życia na bardziej towarzyski

Nadal "przerabiam" pergaminy. Aktualnie czwarty. Może teraz nawet bardziej mi się przydadzą.

Niedługo będę obchodzić 2 rocznicę pozostawania bez pracy.
Mam nadzieję, że nigdy nie wrócę na etat.

Przekwalifikowuję się z księgowości na grafikę komputerową i programowanie.

Mam nadzieję, że to duchowa inspiracja i że do czegoś sensownego to prowadzi.
Obiektywnie i logicznie rzecz biorąc przesłanki są... delikatnie mówiąc średnie... Ale jakoś tak się wszystko składa, że nie widać specjalnie innej drogi. No to idę tą, co się świeci i sprawdzę, o co chodzi.

Po 35 dniach stosowania pergaminów mam kilka przemyśleń. W sumie większość pojawiła się wcześniej, ale to nie istotne.

1) Nie udało mi się wyrobić nawyku czytania o stałych porach.

Niestety. Czasem myślałam po przebudzeniu, żeby przeczytać, ale były pilniejsze zajęcia, a czasem w ogóle nie pamiętałam i przypominało mi się w południe, albo i po południu. Niemniej codziennie mi się w końcu przypominało. I bez względu na to kiedy, codziennie dotrzymałam zasady trzykrotnego czytania - tyle, że pory były różne. Bywało, że po południu, wieczorem i w nocy, albo w ogóle dziwnie poprzesuwane, jak akurat się trafiło, że nie miałam czasu na spanie przez 80-parę godzin. Jednak nie zawsze udawało mi się skupić na czytanej treści. Czasami było to tylko mechaniczne odczytanie. Opcja czytania na głos realizowana była raczej na półgłos Jakoś się nie przełamałam, żeby normalnym głosem czytać, bo było mi głupio przed bliskimi. Patrzą na to z... hmm... politowaniem raczej.

2) W miarę czytania pojawiły się u mnie zastrzeżenia co do treści.

Nie wszystko mi pasuje, więc pozmieniałam Nie wytrzymałam i przeczytałam też kilka kolejnych, żeby sprawdzić, czy treść jest w ogóle do przyjęcia. W znacznej części jest, ale nie ma pergaminu, w którym nie robiłabym korekty. Pomijam to, że oryginalna wersja jest nastawiona na bycie sprzedawcą i to raczej takim domokrążnym (MLM?). To wystarczy ominąć. Ale są inne elementy, których nie mam przyjemności powtarzać, bo jakoś źle mi się kojarzą.

3) Chyba zmienię kolejność

Po przejrzeniu, czego dotyczą kolejne pergaminy czuję, że bardziej mi zależy na tematach przeznaczonych do czytania później. Jako iż jeden zajmuje cały miesiąc, robi to pewną różnicę.

Aktualnie czytam pergamin "trzeci". (Czyli w sumie drugi, bo pierwszego się nie powtarza.)
Wytrwam i osiągnę sukces
Sporo rzeczy wykreśliłam, od tekstu o byczkach począwszy. Nie wiem, po co bym miała coś takiego powtarzać przez 30 dni.

Ogólnie jednak stwierdzam, że działa to pozytywnie. Nastawianie się na miłość i ciągłe pamiętanie o tym jest korzystne. Teraz się nastawiam na wytrwałość i niepoddawanie się, co mi niewątpliwie będzie potrzebne.

Trafiłam jakieś dwa tygodnie temu na artykuł o Pergaminach Og'a Mandino. To taki rodzaj dekretów afirmacyjnych, które mają wyrobić nowe, korzystne nawyki. Odszukałam, no i wypróbuję.

Tzn. dzisiaj robię kolejne podejście, chyba trzecie. Niby takie proste - tylko 3 razy dziennie odczytać tekst, a jakoś łatwo znajdują się przeszkody.
No ale od dzisiaj staram się na poważnie. Wydrukowane mam i czytam... Trzeba wytrzymać 30 dni bez przerwy, żeby przejść do kolejnego tekstu.

Pierwszy temat: Powitam ten dzień z miłością w sercu.
No i nie wyszło za dobrze, bo po południu byłam poirytowana jakoś... może przez zmianę ciśnienia. Ale ostatecznie wszystko się dobrze ułożyło. Niespodziewana i niechciana konieczność zaniesienia dokumentów w pewne miejsce, chociaż zimno, szaro i wiatr, zmieniła się w miłą wizytę z pogawędką, ciasteczkami i herbatą.

Przy okazji dowiedziałam się, że istnieją podyplomowe studia edytorskie. Hmm.

Zdecydowałam, że 2010 to będzie rok sukcesów i przełomowych zmian na lepsze.

2009 okazał się chyba okresem przejściowym, bo był swego rodzaju zawieszeniem. Niewiele się zmieniło. Hm. Widocznie było to potrzebne, ale dłużej tak nie może się ciągnąć.

Postanowiłam wrócić do nauki i tym razem zabrać się za rzeczy użyteczne w praktyce. Ukierunkowuję swoją dalszą drogę życiową. Najwyższy czas.