Bursztynowy Szlak

Wstalem rano i powiedzialem sobie, ze dzis jest radosny dzien:) Jak zwykle 10 wyjscie do pracy, do ktorej mam 15 min na piechotke. Ludzie, jadacy samochodami, jak i mijajacy dziwnie sie na mnie patrza... W czasie przerwy, gdy wracam do domu, to samo. Co kierowca to patrzy w moim kierunku, co przechodzien, to dziwnie na mnie spoglada. Niektorzy sie usmiechaja... Co do cholery, mam jakas kartke ze smiesznym napisem przyklejona, czy co? I nagle olsnienie: pewnie, ze mam przyklejony, ale nie kartke tylko usmiech na twarzy:)) Caly czas usmiechalem sie do siebie i do swoich mysli, moze sie nawet cicho smialem? To stad to zaciekawienie innych ludzi, a czasem i odwzajemniony usmiech!
Maly bursztynek: przywiozlem ze soba wydrukowane zdjecia mojej Rodzinki. Troche sie pomiely w podrozy. Pomyslalem, ze dobrze by bylo miec do nich antyramy, moglbym powiesic na scianie, nie dewastujac ich wiecej. Wracam po 23.00 z pracy i widze po drugiej stronie ulicy wystawke. Na wystawce antyramy...
Maly bursztynek II: Kasa wzieta na podroz sie kurczy, a w nowej pracy szef placi ok. 15. Przydalby sie jakis zastrzyk gotowki. Tak, ale skad. Idac ulica, znalazlem 1 centa. Az sie rozesmialem, bo wlasnie wtedy myslalem, skad wytrzasnac pieniadze...a wieczorem, Szef Kuchni podzielil sie ze mna napiwkiem, otrzymanym od kelnerow. Dzien pozniej jeden z kelnerow sam bez mojej inicjatywy zaoferowal mi mala pozyczke, tak ze do wyplaty nie musze sie juz martwic!
Wasze artykuly bardzo dzialaja na mojego Dobromira (tak sie nazywa moje Nizsze Ja). Wiele rzeczy, ktore wczesniej mu chcialem przekazac, odrzucal, a teraz te same rzeczy przyjmuje bez oporu. Dlatego jestem Wam wdzieczny za Wasze artykuly! Piszcie ich jak najwiecej, dzieki nim zbuduje swoja Bursztynowa Droge! Pozdrawiam cieplo:))

Od czegos musze zaczac.Przeciez zawsze trzeba wykonac ten pierwszy krok;)