wszystko się może zdarzyć

Bądź troche mniej niż Ty jaką znasz. Zrób trochę miejsca na taką siebie jaką możesz być.

Czuję w sobie pozytywną energię. Czuję ją tak namacalnie.
Mam nadzieje że to To.. Taka siła która pozwoli mi poukładać wszsytko w końcu. Nagle zaczynam robić /konsekwetnie - co dla mnie jest całkowitą nowością/ to co tyle czasu odkładałam. Zaczynam dążyć do czegoś i z całą pewnością wiem że to to/bez wahania - co tez jest dla mnie nowością/
Moja mapa marzeń leży gdzieś w kącie - zbrukana - tak jak i te rzeczy które sie z niej spełniły /nie wszsytkie - niektóre były pięknym cudem/.. bo okazało się że to nie to.. nie to jest moim największym pragnieniem.. Nie tego jednak chce od życia. Chyba pierwszy raz tak mocno i namacalnie czuję czego chcę. i nie boję się. A to już duzo jak na mnie.
Narazie sprzatam. Sprzątam swoje życie. Robię miejsce dla nowego. Czuję się dobrze ze sobą..mimo wszystko.. mimo tych wszystkich śmieci które wychodzą co rusz,.. Przyglądam się im, rozumiem skąd się wzięły i dlaczego, co ważne nie potępiam siebie za niektóre błedy.. po prostu przyglądam się im.. pytam czego mnie to nauczyło? czy mi to jeszcze potrzebne? i wyrzucam..
Każde doświadczenie w życiu czegoś nas uczy. Ważne by to dostrzec i wyciagnąć wnioski.

niebo znajdę wszędzie :)

Troszkę namieszałam ostatnio w moim życiu.
Los potrafi zrobić nam czasem psikusa i zaśmiać się z nas prosto w oczy.
Grunt to umieć śmiać się z samego siebie. Dostrzec własne błędy, mieć chęć je naprawić i iść dalej.
Jestem wciąż dobrej myśli. Namieszało się to się odmiesza. Po to się robi bałagan by później wszytko ładniej poukładać. Pewnie się nabałagani jeszcze nie raz, ale wszystko jest potrzebne, bo za kazdym razem się czegoś uczymy..

zastanawiam się jeszcze czy 4miesiące po zrobieniu mapy marzeń można ja zrobić od nowa? Bo kiedyś niby czegoś chciałam i spełniło się to z mapy marzeń w nadmiarze. Byłam samotna i chciałam towarzystwa, męskiego towarzystwa.. no i mam.. zaplątałam się w układy układziki, facetów się kręci wokół mnie pełno i stąd to zamieszanie... tyle że odkryłam ze mi nie na tym właściwie zalezy.. Ja chcę mieć kogoś swojego.. Tylko Mojego.. i chcę być dla tego kogoś Jedyna, a z mojej mapy marzeń absolutnie to nie wynika ;>
Chce Kogoś z kim będę się czuła tak jak to miałam okazję poczuć się wczoraj. To było cudne i dla mnie cynicznej dziewczynki takie już dawno zapomnianee.. Teraz cyniczna dziewczynka która zawsze czuła że ma wszystkich w garści sama się dała złapać i czeka.. sama juz nie wie na co .. na CUD??

Wróciłam z tego Londynu. Było pięknie! Cudne miasto, klimatyczne. Najbardziej zachwycały mnie te domki.. może dlatego że sama marzę o mieszkaniu w domu.. Tam praktycznie nie ma bloków.. tak jak u nas na kazdym kroku..

Skończył mi sie urlop i coś zaczeło się psuć.. coś szwankuje.. jestem jakaś nerwowa i szybko się irytuję. Później mi głupio że tak absurdalnie reaguję.. Niby nastrój mam dobry ale bardzo łatwo mnie wytracić z równowagi.

Od zawsze miałam problem z asertywnością, z mówieniem 'nie'. Teraz to robię automatycznie, jakoś się tego uczę, ale widze reakcję ludzi, dla których zawsze byłam 'pod ręką' gdy czegoś chcieli. Oni mają pretensje do mnie tam gdzie ja mogłabym mieć do nich. Może popełniam bład nie mówiąc ludziom wszystkiego nie chcąc zranić ich uczuć. Może powinnam tak jak oni od razu wyrzucac z siebie to co mi w duszy siedzi. Nie wiem. Mam trochę inne podejście do życia. Nie jestem nachalna i szybko wyczuwam czy ktoś czegoś chce czy nie.
Ostatnio szwankuje mój kontakt z przyjaciółką. Ona ma do mnie darmowe minuty i wydzwania dzien w dzień a jak nie odbieram to ma pretensje. A ja po prostu mam ochotę odpocząć od telefonów /strasznie mnie męczą takie rozmowy na siłę/ i nie wiem jak jej to powiedzieć...

Ech troszkę się w tym wszystkim zakręciłam.. Myślę że to coś we mnie samej mnie irytuje. Musze to znaleźć i to rozpracować...

Założyłam tego bloga bo po pierwsze to Uwielbiam pisać:) po drugie kocham czytać to co kiedyś napisałam, a po trzecie dzieją się cudowne rzeczy w moim życiu i chcę je uwiecznić :)

Gra mi w duszy muzyka.. Codzień się z nią budze i zasypiam. Jestem pozytywnie podekscytowana. Pełna entuzjazmu i radości życia. Całkiem nowa dziewczyna.

Ale nie zawsze tak było.
W lutym skończył się mój kolejny nieudany zwiazek. Poczułam się oszukana choć to i ja oszukiwałam bo nic od początku nie czułam do tego człowieka. Straciłam dobrego kumpla, czułam się samotna a moje życie wydawało mi się nie-do-znie-sie-nia.
Miałam depresje. Nie wychodziłam z domu z nikim sie nie spotykałam, mało jadłam, mało spałam.. wegetowałam.. Trwało tak do końca maja!
Miałam dość. Pewnego dnia wstałam spojrzałam w swoje zmęczone oczy w lustrze i powiedziałam sobie: "STOP. Dość już tego. Od dziś szukam czegoś dobrego dla Ciebie" Powtarzałam sobie "jak siebie rozkręcić? jak rozkrecić swoje życie by coś się działo' wyczytałam gdzieś że trzeba zadawać pytania a odpowiedzi same przyjdą. No i przyszły:)
Znalazłam gdzieś w necie informacje o mapie marzeń. zaczęłam szukać.. znalazłam sie na tej stronce, dosłownie wpadła mi w ręcę ksiażka "Sekret", zmieniłam nastawienie, pogodziłam się i zaakceptowałam to co było, pogodziłam się z sobą, pokochałam siebie taką jaka jestem, zrobiłam mapę marzeń, która nota bene pomogła mi siebie zrozumieć i zaakceptowac samą siebie i zaczeło się :)
Dokładnie w dzień moich urodzin! Zrobiłam wówczas na moim blogu /magic-butterfly.blog.pl/ swój prywatny koncert życzeń:) jeszcze tego dnia nie byłam tak nastawiona jak teraz.. ale na blogu wyrzuciłam wszystko co mnie boli, wypisałam swoje marzenia i zostawiłam puste miejsce na Cud który ma się zdarzyć... i.. rzeczywsitość przeszła moje oczekiwania,... zaczęło się Dziać:)
Świat się do mnie uśmiecha, juz z nikim ani niczym nie walczę i co najważniejsze Chce mi się żyć :)

Codzień budzę sie z jednym wielkim DZIĘKUJĘ i jestem wdzięczna.

Dziś wylatuję do Londynu, pierwszy raz w życiu będę lecieć samolotem. Pytają się mnie czy się boję? A niby czego? Dam sobie radę, spotykam cudownych i pomocnych ludzi na swojej drodze. Wszystko mi się udaje:)