enish

wow...to jest flow....

http://pejzaze.onet.pl/filmy/0,3478589,odtwarzaj.html
http://www.nataszacaban.com/

Jakiś czas temu pomyślałam sobie, że przydałaby mi się nad biurkiem mata na ścianę, bo nie mogę w nią wbijać ani przyklejać na niej niczego. Przez chwilkę ją sobie wizualizowałam, nie za duża, nie za mała. Pomyślałam sobie jednak, że nie mam czasu ani ochoty za nią pobiegać. I tyle. Myślałam o tej macie raz, może dwa, i to wcale nie z zamiarem materializacji (a przynajmniej nie w takim sensie, że robiłam to celowo, hunowo). Myślę jednak, że nonszalanckość i zdecydowaność tej myśli o macie zadziałała. Pewnie gdybym codziennie myślała o tej macie, to z każdym dniem wierzyłabym w nią coraz mniej. Ale ponieważ to była błahostka, zupełnie o tym zapomniałam, a Dżin działał. Mata przyszła do mnie sama. Odwiedzałam w weekend koleżankę i powiedziała mi, że ma chiński kalendarz w postaci maty i nie ma co z nim zrobić i zapytała się mnie, czy go chcę. No i jakież było moje zdziwienie? Uśmiechowe

Są takie systemy, które mówią światu "nie" i proponują zawieszenie i wycofanie. Huna natomiast mówi światu "tak" i jest to "tak" zupełnie wariackie, bo oznacza, że można zmienić WSZYSTKO, że moc kształtowania rzeczywistości jest ograniczona tylko przez nas samych. Absurdalność i odwaga założeń Huny działa tak, że albo machniemy na to wszystko ręką mówiąc bzdura, albo zaintrygowani poczniemy sprawdzać siebie w roli wszechmogących. Czy nie ma w tym czegoś z zabawy lub gry? Ufności i swobody jak w patrzeniu na świat oczami dziecka? Wolność, która płynie z tych wszystkich hunowych mądrości jest tak euforyczna, że można się jej przestraszyć. Ale można się nią też zachwycić. Ja jednak boję się tej myśli. Boję się uwierzyć w to, że mogę wszystko. Przyjmuję odpowiedzialność za wszystkie złe rzeczy w życiu, które sobie zrobiłam (sama i przez innych ludzi). Ale nie jestem w stanie uwierzyć w to, że moje życie może wyglądać wspaniale, oszałamiająco, że mogę mieć co chcę, być kim chcę, gdzie chcę, z kim chcę, że wszystko będzie absolutnie super. Jakaś część mnie po prostu to wyśmiewa i woli tkwić w tym umysłowym bagnie. Dlaczego? Nie wiem. Od dzisiaj zacznę dziękować za to, że pozwalam sobie na szczęście. Mówię absolutne i zdecydowane "TAK". Źródłem mojego cierpienia jest mój umysł, który po prostu zatruwa mnie pewnymi myślami. Mielę je umysłowym ozorem codziennie i nic dobrego z tego raczej nie wynika poza tym, że psychika mi siada na fizykę i czuję, że niektóre wampiryczne myśli ssają moją energię życiową. A więc do dzieła. Aloha to "być szczęśliwym z". W jakiś chory sposób jestem szczęśliwa z moim smutkiem. Daje mi bezpieczeństwo, stabilność. Ale smutek to strumyczek. A radość to fontanna!!! No więc dlaczego dlaczego dlaczego wolę ten strumyczek?

Tutaj powinien być cały obszerny wpis...ale zamiast tego mój palec powędrował do "backspace".................................................................................................
......................................................pół godziny pisania.............................


Oddycham. Liczę. WHY>>>>????????

Pogawędka to jest trudna rzecz. Gawędzenie z samym sobą z pozoru wydaje się sprawą łatwiejszą, ale bynajmniej z pozoru tylko. To my bowiem musimy siebie wysłuchać (i to zawsze, w ostatecznym rozrachunku), ot my musimy stworzyć ciekawy wątek narracji, to my się sami ze sobą nudzimy, sami się na siebie wkurzamy. JA versus JA. Ale jakie ja? Które ja przeciwko któremu? Sugeruję walkę...Będzie się lała krew. Ale mam nadzieję, że ta walka mnie znuży i czegoś madrego nauczy. Oby stała się przyczynkiem do harmonii.

Kapsułki elastyczne są to tabletki przeciwbólowe, które szybko się wchłaniają. Dlaczego te złe i smutne robią to szybciej niż dobre i wesołe? Przynajmniej tak jest w moim przypadku. Ach...te schematy utarte na tarce własnego umysłu. Ucieranki, obiecanki, cacanki. Malaga, Tikitaki i Kasztanki.

Zbliża się nocny głód. Współlokatorka zgasiła światło. Chyba pora się dzisiaj poddać. Założenie tego bloga to mój przedostatni dzisiejszy wysiłek. Potem kąpiel. Potem już tylko najprzyjemniejsza część dnia: zasypianie...