Notatki różnego kalibru

Bardzo inspirujący film dokumentalny, który traktuje o dobrodziejstwu wyciszonego umysłu.

Doing Time, Doing Vipassana - cz. 1
Doing Time, Doing Vipassana - cz. 2
Doing Time, Doing Vipassana - cz. 3
Doing Time, Doing Vipassana - cz. 4
Doing Time, Doing Vipassana - cz. 5

Mało w gatki nie narobiłem. To tak pięknie wesoły list, że aż się nim podzielę. Niech dalej niesie uciechę

Co rusz coś przeczytam, zbiorę doświadczenie, porozmyślam nad czymś i wciąż i w kółko dostrzegam: świat jest taki jakim go widzisz, wzmacniasz to na czym się koncentrujesz.
Każda ezoteryczna książka czy film, jak również każda piosenka czy wiersz, które ocierają się o świat Ducha, o tym trąbi.

Zasłyszane u przyjaciela:

człowiek: "otwieram się na dary wszechświata"

wszechświat: "poszerz bramę, bo się nie zmieści..."

Jak oddajemy moc na zewnątrz, czyli jak przypisujemy komuś i czemuś moc. Jak tworzymy przekonania/wierzenia oraz ciekawe efekty. Ot taka inspirująca pokazówka. Piękny przykład, bo podobnie czynimy na codzień. Non stop nasze piękne mózgownice nadają oceniające programy, które sortują niezliczone ilości danych i je szufladkują nadając im znaczenia, które potem wpływają na nasze doświadczenie. To jak szkiełka w kalejdoskopie.
Miłego podziwiania
youtube.com/watch?v=XhjSHnVeIr0&feature=related

Wyszła sobie pewna babeczka na widownię,
ludzie się skrzywili,
a potem swe japy rozdziawili.
youtube.com/watch?v=9lp0IWv8QZY

- Dała ci?
- Nie nie dała, a tobie dała?
- Nie, nie dała.
- Patrz jaka k...a!


Wchodzi kościelny do kościoła na godzinę przed sumą i widzi jakąś kobiecinę, która klęczy przed figurą i się modli. Przygotowawszy kościół do mszy, poszedł do zakrystii. Po mszy pogasił świece i wychodzi, ale widzi tę samą babinę, jak dalej się modli. Podchodzi do niej i pyta:
- A co wy tu, starowinko, tak długo się modlicie?
- Zgrzeszyłam, bo ja strasznie klnę i ksiądz kazał mi odmówić pięćdziesiąt zdrowasiek do Św. Piotra.
- Ale to jest Św. Antoni, babciu!
- No żesz ku...a mać! I czterdzieści siedem zdrowasiek psu w dupę poszło się je...ć!

Razu pewnego jechał pewien pan samochodem. Była to długa podróż. Wracał z odległego miejsca do domu.

Jest sierpień, miasteczko na Lazurowym Wybrzeżu, sezon w pełni - ale leje, więc puchy. Wszyscy pozadłużani.

Krótka kontemplacyjna pogawędka o wiośnie.