Notatki różnego kalibru

Brak czasu - to jakoś tak obecnie jest chyba dość popularna przypadłość. W każdym bądź razie ja ją często dostrzegam u siebie oraz wśród ludzi których spotykam. A można trochę poczarować czas w końcu Huna pokazuje jak czarować świat, a czas to jego składowa.

Mijając na chodniku ludzi chcących dać nam ulotki Wai opowiedziała mi z uśmiechem, że zawsze od nich bierze, bo sprawia to im radość.

Odpowiedź wydaje się jedna i słuszna, lecz nic nie jest tak oczywiste, kiedy do głosu dochodzi człek światły i spragniony wiedzy - student.

Każdy z ludków ma swoje ograniczenia. Nawet i ci najwięksi, znaczy w sensie naj: popularniejsi, bogatsi, piękniejsi etc. Czyli ówczesne gwiazdy rozrywki ogólnopojętej łącznie z gwiazdami innych sfer życia - biznes i kościół.
Ojojoj, poruszyłem drażliwy temat, więc żeby mi tu ktoś nie wyjechał z tekstem że wszystkich do jednego wora wrzucam. Bo jeden ma większe ciemne ciągutki, a inny mniej ciemne, a czasami zdarzają się odlotowcy

Wczoraj żonka wyciągnęła mnie na sklepowe szaleństwo. Widziałem, że bardzo jej zależy na takim wypadzie, więc odłożyłem wszystko na bok i ruszyliśmy na ekspedycję

Natchnęło mnie na ten temat, a bo w TVN trajkotali o jakiś strasznych tyciach ludziów w pierwszym roku ich małżeństwa. Ponoć naukowcy wykalkulowali swoimi suwmiarkami że nie wiem teraz czy chłop czy to baba, ale tyją w pierwszym roku pożycia średnio 9,5 kilo.
Nie znam szczegółów, bo nie oglądałem tego programu, lecz znając życie nie powiedzą tego o czym Huna trąbi (to się nazywa kompleks hunowca )

iWoz to tytuł książki - biografii Steve Wozniak'a, gościa który stworzył pierwszy komputer w postaci jaką my teraz znamy, czyli macadło z klawiszami i ekran. Tak tak, ktoś to kiedyś musiał zrobić jako pierwszy. Komuś musiało wpaść do głowy że komputer nie musi wyglądać jak pulpit jakiegoś zaraturiańskiego statku kosmicznego, czyli z mnóstwem diód i lampek oraz przełączników i innych posuwaczo-przekręcaczy.

Normalną praktyką u mnie było świadome wybieranie muzy. I leciała sobie takowa czy to w pracy, czy w czasie podróżowania. Często w kółko kilka utworów (taki monotematyczny czasami jestem ).
Jakiś czas temu przez pomyłkę wybrałem nie ten katalog (zapatrzony byłem na warunki drogowe). Po czym do mych uszu doleciała muza, która mnie mocno pobudziła, a nie była to ta, którą chciałem słuchać. I wtedy wpadłem na pewien pomysł, który od kilku dni uskuteczniam i całkiem ciekawie wygląda ten eksperyment.

Bardzo inspirujący film dokumentalny, który traktuje o dobrodziejstwu wyciszonego umysłu.

Doing Time, Doing Vipassana - cz. 1
Doing Time, Doing Vipassana - cz. 2
Doing Time, Doing Vipassana - cz. 3
Doing Time, Doing Vipassana - cz. 4
Doing Time, Doing Vipassana - cz. 5

Serge Kahili King w Szamanie miejskim opowiadał o grokkingu. To technika wczuwania się w kogoś/coś. Szczegółów nie pamiętam, zainteresowanych odsyłam do lektury. Sam pewnikiem sięgnę zaraz
Tu jednakże chciałbym zaprezentować cudne przykłady "wyczuwania". Z racji tego, że ćwiczę coś podobnego, to potraktuję to jako podręczną listę ulubionych, co by w razie ochoty wrócić i wskoczyć do filmideł (taka forma rozrywki, nie żebym tam szukał bóg wie czego). A czytaczom zostawię parę wzmianek, jak ja to widzę.