Notatki różnego kalibru

Facet złotym mercedesem przyjeżdża na ryby. Wysiada cały w złocie z samochodu (łańcuchy, bransolety itd.), wyciąga złotą wędkę ze złotą żyłką i idzie łowić ryby.
Po jakimś czasie łapie...
złotą rybkę. Popatrzył na nią, obejrzał wkoło bez uczucia sensacji i już ma ją wyrzucić z powrotem do wody, gdy rybka na to:
- Hej rybaku! A trzy życzenia?
- Ech... no dobra. Co chcesz?

ślubowisko

twórz, przekraczaj granice, podążaj ponad stereotypami
ale najważniejsze - baw się przy tym dobrze, odczuwaj radość z tego
wtedy Wja/twoje źródło objawia się w pełnej okazałości
i zarażasz tym innych
i tak się kręci
i rozkręca

Był czas, gdy córa non stop zasłuchiwała się piosenkami z Kubusia i jeszcze z kilku innych bajek (córak zrobił ze mnie audiomontarzystę, miałem zajęcie co by zgrywać, nagrywać, wycinać i przycinać). Wrzucam na serwer jedno nagranie, wycięta piosenka z kubusiowej bajki, bo ostatnio znowu sobie posłuchaliśmy starych przebojów
Piękna to metafora - życie to wspaniała przygoda - ratunek przyjaciela z czaszki, a dokładniej z najniebezpieczniejszej części czyli oka - o pewności też jest i o kilku innych sprawach.
Dopiero dzisiaj zatrybiłem że to tak wspaniale hunowa pieśń
Przygoda

Odgrzebałem w notatkach małą uwagę i przypomniało mi się postanowienie noworoczne pewnej kobitki. Z życia wzięte.

W jednym z filmów na YouTube, na jego końcu Serge siedzi z gitarką (mała gitara ), pobrzdękuje i nuci piękną pieśń. Jakość nagrania bardzo słaba, to wynika z materiału wyjściowego. Ale i tak mi osobiście ta piosenka sprawia wiele radości. Więc wyciąłem i wrzuciłem tutaj. Serge pewnie by się nie pogniewał, skoro na YouTube trzyma swoje śpiewanie.
Life is an adventure

Mało w gatki nie narobiłem. To tak pięknie wesoły list, że aż się nim podzielę. Niech dalej niesie uciechę

- Dała ci?
- Nie nie dała, a tobie dała?
- Nie, nie dała.
- Patrz jaka k...a!


Wchodzi kościelny do kościoła na godzinę przed sumą i widzi jakąś kobiecinę, która klęczy przed figurą i się modli. Przygotowawszy kościół do mszy, poszedł do zakrystii. Po mszy pogasił świece i wychodzi, ale widzi tę samą babinę, jak dalej się modli. Podchodzi do niej i pyta:
- A co wy tu, starowinko, tak długo się modlicie?
- Zgrzeszyłam, bo ja strasznie klnę i ksiądz kazał mi odmówić pięćdziesiąt zdrowasiek do Św. Piotra.
- Ale to jest Św. Antoni, babciu!
- No żesz ku...a mać! I czterdzieści siedem zdrowasiek psu w dupę poszło się je...ć!

Jest sierpień, miasteczko na Lazurowym Wybrzeżu, sezon w pełni - ale leje, więc puchy. Wszyscy pozadłużani.

Krótka kontemplacyjna pogawędka o wiośnie.

Właśnie jeden do mnie wpadł, a z racji że co jakiś czas ludzie sobie przypominają o tych "generatorkach szczęścia" poszperałem i znalazłem najfajniejsze, aby poprzez śmiech rozluźnić temat i ułatwić o nim rozmyślanie.