Nocnik

Miałam dziś dużo spotkań z klientami, zawodowych i jeszcze trochę prywatnych udało mi się załatwić.
Wysłałam do Fundacji Nautilus dwie fotki z orbsami z moich urodzin i z dyskoteki.
Odesłałam wisiorek z kryształu górskiego. Był taki ohydny, popękany w 4 miejscach z boku z jakąś pleśnią czy rdzą. Na pewno nie w transporcie to się stało, musiał zostać taki włożony do koperty z bąbelkami. Fakt, że przesyłka przyszła na drugi dzień (z Białegostoku), ale jakość mierna. W zasadzie to nawet nie zależy mi na wymianie. Jak wymienią to dobrze, a jak nie to nie. Chciałam jak najszybciej się tego pozbyć z domu, nie lubię brzydkich rzeczy. Za tydzień będą targi Interstone więc nakupuję sobie kamieni ile dusza zapragnie. Już się nastawiłam finansowo

Chyba coś mi się porobiło z szyszynką. Od jakiś 2 miesięcy CODZIENNIE budzę się w nocy ok. 3 i jestem wyspana. Żeby zasnąć muszę się zmusić, przecież nie będę coś robiła po nocy jak porządni ludzie śpią. Muszę poszperać w necie co z tym zrobić.


Wszystko co zaplanowałam zrobiłam. Jestem świetna

Na urodziny zażyczyłam sobie od moich rodziców srebrną bransoletkę. I dostałam ją. Ale ciągle przewracała mi się na "lewą stronę", taka bez życia. Ponieważ moja mama zastrzegła sobie wymianę jak mi się nie spodoba, to poszłam ją wymienić. Wybór był ciężki, 4 paletki po ok. 20 na każdej. Wybrałam jedną z onyksami. Gdy sprzedawczyni położyła mi ją na rękę to bransoletka przylgnęła do mnie i zrobiła się ciepła. Później miałam na ręku jeszcze kilka innych, ale kupiłam ta pierwszą, która MNIE WYBRAŁA. Takie mam wrażenie, że to ona mnie wybrała. Od dwóch dni ją noszę i przynosi mi szczęście, ciągle trafiam na dobrych ludzi, którzy chcą mi pomagać i w ogóle są mili.

Moje urodziny to dzień spełnionych marzeń, bo dostałam to co zamówiłam i jestem bardzo zadowolona. Chociaż jak zdmuchiwałam świeczki na torcie, to musiałam długo się zastanawiać nad marzeniem, nie mogłam wymyśleć jednego.

Jest dobrze, a będzie lepiej. Lubię żyć

Dostałam w kopercie skakankę za wypełnienie jakiejś ankiety. To taka specjalna skakanka z licznikiem kalorii w rączce. Jakiś czas temu pomyślałam, żeby trochę poćwiczyć, ale co? I siostra przywiozła mi z wczasów na Krymie chustę do tańca brzucha, bo chyba będę ćwiczyć i już nie mam wymówki. A teraz ta skakanka. Czy można skakać w domu jak pode mną ktoś mieszka? Przecież nie wyjdę do parku. W moim wieku

Wstałam o 11-tej. Nie miałam umówionych ludzi więc mogłam trochę dłużej pospać. Pogoda zmieniła się diametralnie. Deszczowo i ZIMNO. W sklepach zimowe kozaki, wczoraj myślałam, że za wcześnie, ale dziś?
Nie robiłam zakupów i cały dzień piłam tylko kawę i jadłam winogrona. Szkoda, że nie mam szampana, bo akurat mam ochotę. Może jutro kupię

Świetnie się czuję jak nic nie muszę. Mogę sobie na to pozwolić, ale później muszę się wziąć do roboty. Przepełnia mnie światło. Przestało mi to przeszkadzać, już nie czuję się inwigilowana, wręcz przeciwnie. Czuję, że wszystko co się dzieje dobrze się skończy, nawet jak teraz wygląda źle. Ja nie myślę, że będzie dobrze, ja to WIEM, mam taką pewność i nic nie jest w stanie mnie zniechęcić. Mogłabym wyjść na ulicę i śpiewać i tańczyć, ale chyba by mnie zamknęli. Wszystko jest tak jak powinno. Ufam bezgranicznie mojemu WJ, a właściwie nie wiem dlaczego. Jakoś tak na mnie spłynęło, bez żadnego ruchu z mojej strony. Cudowne uczucie.
Chyba mi tak już zostanie.
Fantastycznie.
Bosko.

Niedługo mam urodziny i moja siostra z moją mamą umyśliły sobie, że dadzą mi wyjątkowy prezent. U nas jest tak, że pytamy się co chce solenizant i to kupujemy, żeby samemu nie wydawać pieniędzy i ewentualnie nie wyrzucać czegoś niechcianego.
Od 2 mcy chcą mi kupić stół i krzesła (ba ja mam tylko ławę i fotele), albo dołożą się do remontu kuchni. Przestały już wysyłać mnie na wycieczkę, bo stwierdziłam, że nie można kogoś uszczęśliwiać na siłę i jak ja nie chcę wyjeżdżać to niech mi nie robią niedźwiedziej przysługi. Ja wiem, że one chcą dobrze, ale czy to jest dobre dla mnie?
Myślałam, że rodzinkę mam już przerobioną, odpuściłam im wszystkie winy. A tu proszę: nowe pomysły. Dlaczego nie słuchają co się do nich mówi? Muszę szybko coś wymyślić tańszego i strawnego dla mnie. Nie chcę, żeby mi ktoś ustawiał życie. Nawet nie mam firanek, chyba ze strachu, żeby mi mama ich nie zawieszała jak u siostry.
Nie mogę się zgodzić na coś na co nie mam ochoty. Za drogie prezenty, żeby wyrzucić. Ja wiem, że nie mam idealnego domu, ale to mój dom. ma być jak ja chcę. Mnie wygodnie się siedzi przy ławie, ale im nie , a jak mam ochotę na pizzę to sobie zamawiam, a nie robię sama.

Zaprogramuję się na rozwiązanie problemu, może we śnie?

Żebym ja tylko takie problemy miała. Ha ha.
Nie chcę być idealna, zawsze byłam czarną owcą, nawet nie umiałam urodzić córki jak to jest w mojej rodzinie, tylko mam syna, i to marnotrawnego. My wszystko robimy źle. Ale gdybyśmy słuchali rodziców i mądrzejszej młodszej siostry, to byłoby dobrze, IDEALNIE. Codzienne tel co mam robić, co kupić, co ugotować, gdzie postawić. Żyć nie umierać. Dlaczego ja tak nie umiem