Moje nizsze Ja nazywa sie George. Powyzszy tytul swiadczy o tym, jak scisle i z pelnia zaufania zwiazany jest czlowiek (w jezyku huny nazywa sie on srednim Ja) ze swoja podswiadomoscia (nizszym Ja lub braterskim Ja), jezeli wsp\u00f3lpraca miedzy nimi uklada sie dobrze i jest owocna. Ludzie praktykujacy hune wiedza, ze nizsze Ja jest czarujaca istota duchowa, kt\u00f3ra z ochota pomaga sredniemu Ja, wypelnia wielkie zadania, a przy tym panuje nad wszystkimi autonomicznymi funkcjami organizmu. Przekazuje wszystkie emocje i zawartosc pamieci do sredniego Ja. Poza tym nizsze Ja jest bezspornie koniecznym polaczeniem z Wyzszym Ja – aniolem str\u00f3zem, jak nazywa je tradycja ludowa.
\n
\nAdepci huny daza do wewnetrznego, silnego, plynacego ze szczerego serca polaczenia miedzy nizszym, srednim i Wyzszym Ja. Bardzo wazne jest przy tym stworzenie uklad\u00f3w zaufania miedzy tymi jazniami.<\/p>\n
Srednie Ja uzywa swojego m\u00f3zgu i dzieki temu dysponuje inteligencja. Nizsze Ja nie posiada tej umiejetnosci. Dlatego tez srednie Ja szybciej potrafi zaufac nizszemu Ja, anizeli odwrotnie. Srenie Ja za pomoca swojego intelektu moze wplywac na to zaufanie. Obowiazuje tutaj posta zasada: Jesli zaufam tobie, wtedy takze ty zaufasz mnie”. Jest to w pewnym sensie „prawo”.<\/p>\n
Kazdy student huny stoi przed nastepujaca kwestia: srednie Ja bez pomocy nizszego nie moze nawiazac kontaktu z Wyzszym Ja. Na podstawie tego widzimy, jak wazne jest intensywne, wewnetrzne polaczenie sredniego Ja z nizszym i odwrotnie!<\/p>\n
To, co tutaj pisze, nie jest podrecznikiem, jak r\u00f3wniez nie zaczerpnalem tego z zadnego podrecznika. Przede wszystkim sa to praktyczne doswiadczenia, kt\u00f3re powinny ulatwic Wam kontakt z nizszym Ja.<\/p>\n
Dialog z nizszym Ja powinien byc aktywny. Powinno czerpac z niego korzysci zar\u00f3wno nizsze, jak i srednie Ja. Rozmowy na poczatku nie powinny byc ani krytyczne, ani tez filozoficzne. Wystarczy np., ze srednie Ja wyrazi nizszemu swoje zadowolenie z powodu pieknej pogody: Dziekuje Ci, George, za to, ze cieszymy sie promieniami slonca w czasie tego milego spaceru. Zadowolenie to jest emocja, kt\u00f3ra ja, Henry, moge przezyc tylko dzieki Tobie.” Albo poprosimy nizsze Ja o znalezienie (nie o szukanie) zgubionej buteleczki z lekami i dziekujemy mu, gdy ja zobaczymy. Wszystko to wyrazamy prostymi, nieudziwnionymi slowami tak, jakbysmy rozmawiali z rzeczywistym bratem. I na zakonczenie, co jest pierwszym najwazniejszym celem praktykowania huny, nizsze Ja powinno zyczyc sobie i dazyc do kontaktu z Wyzszym Ja.<\/p>\n
Slysze juz pytanie, kt\u00f3re stawiacie: A jaka masz korzysc z rozm\u00f3w z nizszym Ja? To jest przeciez monolog, jednostronna rozmowa! Odpowiadam nastepujaco: Tak, monolog tez jest przydatny, poniewaz gdy zagadniemy nizsze Ja, wtedy ono bedzie staralo sie komunikowac z nami w zrozumialy spos\u00f3b. W dalszej czesci artykulu bede m\u00f3wil o tym, czym dyponuje nizsze Ja aby monolog zamienic w dialog. W tym celu srednie Ja musi byc przytomne. Chcialbym w tym miejscu opowiedzic o zdarzeniu, kt\u00f3re mialo miejsce kilka dni temu. Podczas wypakowywania walizki wypadly z niej w rzucajacy sie w oczy i niezwykly spos\u00f3b r\u00f3zne rzeczy. Zadalem sobie wtedy pytanie: Co chce mi przez to powiedziec m\u00f3j George? Rzeczywiscie, od razu znalazlem pow\u00f3d. Zauwazcie: Nizsze Ja moze spowodowac nie pochodzace z zewnatrz, niezwykle i rzucajace sie w oczy zdarzenie, aby w ten spos\u00f3b zwr\u00f3cic uwage sredniego Ja na konkretne zyczenie.<\/p>\n
A jak mam teraz zrozumiec, co chce mi powiedziec moje nizsze Ja? Odpowiedz brzmi: Potrzebuje doswiadczenia, odwagi, smialosci i przytomnosci umyslu, aby dobrze zrozumiec nizsze Ja! Nizsze Ja czuje nagla potrzebe przekazania mi swoich mysli. Wykorzystuje w tym celu wiele trudnych do pojecia na poczatku mozliwosci. Naszym (sredniego Ja) zadaniem jest rozpoznanie tych czesto dziwnych reakcji nizszego Ja jako pr\u00f3by przekazania wiadomosci.<\/p>\n
Jesli nagle przyjdzie Wam cos do glowy, wtedy z pewnoscia jest to przekaz od Waszego Georga. Chetnie uzywam wyrazen typu: Przychodzi mi cos do glowy, albo: blysk mysli, poniewaz obydwa sa bardzo wyrazne, typowe i jasne. Przeblyski mysli przychodza do nas niezaleznie od tego, czym przedtem swiadomie myslowo zajmowalismy sie. Swiadomie oznacza: za pomoca umyslu sredniego Ja. Myslowe przeblyski czesto moga byc tez podszeptem ze strony innej istoty duchowej, a nie tylko pochodzic od wlasnego nizszego Ja, tej przyjacielskiej i milej istoty duchowej.<\/p>\n
Na podstawie tego widzimy, ze nizsze Ja (oraz inne istoty duchowe) posiada umiejetnosc kierowania moich mysli (to znaczy mysli mojego sredniego Ja) na to, co chce mi powiedziec lub oznajmic. Polaczenie myslowe miedzy nizszym i srednim Ja zachodzi nie za pomoca mowy, lecz zawsze tylko za posrednictwem mysli! Natomiast mysli przekazane przez nizsze Ja wyrazaja sie w srednim Ja za posrednictwem mowy. Nie mozna ujac ich w inny spos\u00f3b. M\u00f3zg sredniego Ja pracuje wtedy w nieznany mi spos\u00f3b (a moze nawet w jeszcze niezbadany spos\u00f3b): za pomoca przekladania mysli na mowe. Uczucia nizszego Ja moga tutaj r\u00f3wniez odgrywac pewna role: A mianowicie moga pozytywne lub negatywnie, sympatycznie albo niemilo wplywac na wiadomosci od nizszego Ja.<\/p>\n
Nizsze Ja moze tez wyrazc sie za pomoca symboli lub obraz\u00f3w, sa one bowiem najblizsza mu i najwazniejsza dla dziedzina. Nizsze Ja moze nauczyc sie rozumienia przekazywanych mu nagle obraz\u00f3w i symboli.<\/p>\n
Nie poznalem do tej pory metody lub praktycznie stosowanej wiedzy, za pomoca kt\u00f3rej tak przekonywujaco mozna byloby przezyc te nauke, jak ma to miejsce w hunie. Podstawowym zalozeniem jest w tym momencie uznanie i przem\u00f3wienie do nizszego Ja jako do duchowej istoty. O ile wiem, zadna inna psychologiczna metoda nie stosuje takiej praktyki. Cou\u00e9, genialny francuski aptekarz, kt\u00f3ry doprowadzal do wspanialych (jesli nawet czesto kr\u00f3tkotrwalych) uzdrowien, jak r\u00f3wniez Messmer i Murphy, wyrazali sie podobnie o podswiadomosci, jak czynil to Max Freedom Long o nizszym Ja. Jednak zaden z nich nie wiedzial o pewnym fakcie (albo nie osmielil sie tego publikowac), a mianowicie o jednej z najwazniejszych podstaw nauki huny, iz nizsze Ja jest samodzielna istota duchowa, do kt\u00f3rej mozna przemawiac i wychowywac ja.<\/p>\n
Nie przeszkadzajcie sobie tym stwierdzeniem, ani tez nie budzcie w sobie obaw! Nie myslcie, ze istota duchowa jest czyms tajemniczym albo przynoszacym nieszczescie! Z pewnoscia istnieja dobre i zle duchy, lecz nie powinniscie obawiac sie duchowych istot, poniewaz zle duchy nie szukaja sobie tak prostych os\u00f3b, jakimi my jestesmy. Zblizaja sie jednak do duzo wazniejszych ludzi, kt\u00f3rzy znajduja sie na wysokich pozycjach, takich np. jak znani politycy (Husein, Milosevic, Neron albo Hitler). My, normalni ludzie, nie interesujemy ich! Poza tym chroni nas swietlna piramida.<\/p>\n
Nasze wlasne nizsze Ja jest najmilsza, najlepsza i najbardziej godna zaufania istota duchowa. Czasem moze byc troche bezsilne lub przestraszone, moze takze czuc sie niepewnie, jak czasami dzieje sie to z dzieckiem. W tym przypadku naszym (sredniego Ja) zadaniem jest pocieszenie nizszego Ja, wytlumaczenie mu pewnych zaleznosci, kt\u00f3rych nie zna. M\u00f3zg, rozsadne myslenie, jest niedstepne dla nizszego Ja, natomiast dysponuje nim srednie Ja. Dlatego tez waznym jest, aby srednie Ja wskazywalo wlasciwa droge braterskiemu nizszemu Ja i przed wszystkim okazywalo mu milosc. Braterskie Ja jest przeciez nosicielem wszystkich emocji i dlatego tez szczeg\u00f3lnie potrzebuje okazywania mu milosci.<\/p>\n
Wprawdzie nizsze Ja posiada fenomenalna pamiec, jednak nie posiada intelektu, poniewaz m\u00f3zg wykorzystywany jest przez srednie Ja. Srednie Ja ze swoim m\u00f3zgiem i intelektem byloby jednak calkowicie bezsilne, gdyby nie otrzymywalo wsparcia swojego braterskiego Ja za pomoca jego pamieci! Pamiec nizszego Ja podobna jest do twardego dysku w komputerze, na kt\u00f3rej zapisywane sa dane. Jesli nizsze Ja chce, wtedy moze przeslac do dyspozycji sredniego Ja okreslone dane. Moga one byc przekazywane nie tylko w formie mysli i obraz\u00f3w, lecz r\u00f3wniez w postaci uczuc. Dzieki temu srednie Ja takze moga przezywac emocje. Inaczej m\u00f3wiac: Srednie Ja nigdy nie byloby zdolne przezyc uczucia np. milosci bez udzialu swojego nizszego Ja! Wszystkie przezywane przez nas emocje, bolesne i te najwspanialsze, uszczesliwiajace, przezywamy wylacznie dzieki naszemu braterskiemu Ja!<\/p>\n
Dlatego tez podkreslam, iz powinnismy byc wdzieczni naszemu nizszemu Ja i szanowac je. Psycholodzy czesto przedstawiaja nizsze Ja jako chlopca do bicia, za posrednictwem kt\u00f3rego swiadomy czlowiek odbiera cale zlo, jak np. nienawisc i depresje. Calkowicie odrzucam to mniemanie. Naszym (srednich Ja) wspanialym zadaniem jest pomaganie nizszemu Ja w usuwaniu bolesnych i szkodliwych emocji, pocieszanie go i pomaganie mu. Nizsze Ja jako pierwsze przezywa wszystkie uszczesliwiajace emocje i czesto przekazuje nam je tylko za pomoca m\u00f3zgu albo ciala i m\u00f3zgu.<\/p>\n
Wewnetrzne polaczenie sredniego i nizszego Ja za pomoca ciala tworzy z nich niepodzielna jednostke. Dlatego tez swiadome rozr\u00f3znianie sredniego i nizszego Ja wydaje mi sie byc pozbawione sensu. Pomimo tego musimy dokonac myslowego podzialu tych dw\u00f3ch jazni, abysmy w og\u00f3le mogli pracowac z nizszym Ja! <\/p>\n
Jak widzielismy, nizsze Ja jest niezalezna istota duchowa. Na dow\u00f3d sp\u00f3jnosci tych mysli w czasie kazdego seminarium cytuje slowa Maxa Plancka, kt\u00f3re wypowiedzial podczas swojego florenckiego referatu w roku 1925. Jako fizyk, z czysto materialnego punktu widzenia dowi\u00f3dl on, iz istnieja duchowe istoty. Na zakonczenie swojej wypowiedzi, jako fizyk, przyznal istnienie Boga. Jak powiedzial Planck, za pomoca naszych najwiekszych odkryc w badaniach nad fizyka, nie mozemy pojac materii (stworzenia) bez dzialania boskiej istoty. Wypowiedz Plancka brzmi: <\/p>\n
Moi panowie, jako fizyk, a wiec jako czowiek, kt\u00f3ry przez cale swoje zycie sluzyl najbardziej trzezwej nauce, jak jest badanie materii, jestem z pewnoscia wolny od podejrzen o fantazjowanie. Po moich badaniach dotyczacych atomu moge powiedziec Wam, co nastepuje: Nie istnieje zadna materia sama w sobie! Cala materia powstaje i istnieje tylko za sprawa sily, kt\u00f3ra wprawia czastki atomu w drganie i utrzymuje je w postaci malutkiego ukladu slonecznego atomu. <\/p>\n
A poniewaz w calym Kosmosie nie istnieje zadna inteligentna ani wieczna sila, zatem musimy przyjac, ze za ta sila kryje sie swiadomy, inteligentny duch. <\/p>\n
Duch ten jest pierwotna przyczyna wszelkiej materii. Nie ta widzialna, lecz przemijajaca materia jest tym, co jest realne, prawdziwe, rzeczywiste. Tym co jest prawdziwe, jest niewidzialny, niesmiertelny duch! <\/p>\n
A poniewaz zaden duch nie moze istniec sam w sobie, lecz kazdy przynalezy do jakiejs istoty, tak wiec zmuszeni jestesmy przyjac istnienie istot duchowych. <\/p>\n
A poniewaz istoty duchowe nie mogly powstac same z siebie, lecz musialy zostac stworzone, dlatego nie boje sie nazwac tego tajemniczego tw\u00f3rcy w podobny spos\u00f3b, jak nazywaly go wszystkie dawne swiatle narody Ziemi juz przed tysiacami lat: „B\u00d3G !”<\/i><\/p>\n
Powr\u00f3cmy jednak do praktyki huny! Co jest najwazniejsze? Mianowicie to, abysmy nauczyli sie stwarzania kontaktu z naszym nizszym Ja i rozmawiania z nim. Mozliwe jest to za posrednictwem naszego skupienia, spokoju, bez stresu. Poczatkujace osoby potrzebuja okresu przygotowawczego do nawiazania kontaktu i rozmawiania z nizszym Ja, po czym beda mogli robic to spontanicznie. To samo dotyczy p\u00f3zniej kontaktu z Wyzszym Ja. <\/p>\n
Istnieje bardzo wiele powod\u00f3w przydatnosci kontaktu z nizszym Ja, szczeg\u00f3lnie dla poczatkujacych: nawet sam fakt umiejetnosci rozmawiania z nim. Nizsze Ja przez wiele dziesiatk\u00f3w lat (w zaleznosci od wieku danego czlowieka) nigdy nie zostalo zagadniete, poniewaz srednie Ja nic nie wiedzialo o egzystencji nizszego Ja. Nie wiedzialo tez, ze mozna do niego przemawiac w przeciwienstwie do podswiadomosci w wyobrazeniu psychologii. <\/p>\n
Braterskie Ja os\u00f3b poczatkujacych w praktyce huny jest calkowicie zaskoczone i wstrzasniete, kiedy po raz pierwszy przem\u00f3wi do niego srednie Ja. Naprawde odbiera mu mowe. Moze przez trzydziesci lat srednie Ja nigdy nie powiedzialo do niego ani slowa, az tu nagle odzywa sie ono do niego. Nic dziwnego, ze nizszemu Ja zapiera dech w piersiach! R\u00f3wniez tzw. rozmowy z samym soba, kt\u00f3re prowadzilo srednie Ja, gleboko rozczarowaly nizsze. Srednie Ja myslalo, ze rozmawia z samym soba, co jednak jest niemozliwe. Rozmawialo ono z nizszym Ja nie wiedzac o tym! Nizszemu Ja odbiera mowe na pewien czas, moze na kilka dni. Nastepnie nizsze Ja przyzwyczaja sie do nowej sytuacji. Powstaje wtedy w nim zyczenie przekazania teraz pewnych mysli wlasnemu srednimu Ja, co tez wreszcie robi. U sredniego Ja pojawia sie wtedy wrazenie: Ta mysl nie pochodzi ode mnie, lecz od mojego braterskiego Ja! Z cala pewnoscia wlasnie tak sie dzieje. Albo tez rozwiazujemy dane zagadnienie za pomoca przeblysku mysli – nie za posrednictwem rozumu sredniego Ja, lecz dzieki „natchnieniu” ze strony nizszego Ja. P\u00f3zniej moga nadejsc tez intuicyjne natchnienia od Wyzszego Ja.<\/p>\n
Bardzo wazne jest aby przemawiac do braterskiego Ja za pomoca jego imienia, szczeg\u00f3lnie wtedy, gdy uklady miedzy nizszym i srednim Ja staja sie bardziej intensywne i wyrazne. Najprostszym sposobem poznania imienia nizszego Ja jest cierpliwe pytanie je o nie. R\u00f3wniez to imie czasami pojawia sie nagle w naszej swiadomosci jako przeblysk mysli. Zanim poznamy imie nizszego Ja, mozemy nazywac je po prostu George, Georgina, Georgette. Nalezy przy tym zwr\u00f3cic uwage, iz kobieta nie koniecznie musi miec zenskie nizsze Ja i dlatego moze ono nazywac sie George. Podobnie np. uzdolniony artysta moze miec zenskie nizsze Ja. W USA i Anglii nizsze Ja najczesciej nazywaja sie wlasnie George. Kiedys w kazdym zamku lub dworze zarzadce nazywano George. Znal on kazde przejscie, drzwi, rure kanalizacyjna, a p\u00f3zniej jeszcze polaczenie elektryczne. Nasze braterskie Ja zna w naszym ciele niezliczona ilosc podobnych funkcji.<\/p>\n
\nCopyright by Henry Krotoschin 1999<\/p>\n
Przeklad: Marius Cecula<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"