{"id":699,"date":"2011-04-14T22:26:11","date_gmt":"2011-04-14T21:26:11","guid":{"rendered":""},"modified":"2011-04-14T22:26:11","modified_gmt":"2011-04-14T21:26:11","slug":"niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/","title":{"rendered":"Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh"},"content":{"rendered":"

Postanowi\u0142em zamie\u015bci\u0107 fragmenty tej ksi\u0105\u017cki, pomimo i\u017c nie traktuje ona o Hunie. Jednak\u017ce na nasz\u0105 stron\u0119 zagl\u0105daj\u0105 ludzie z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w. I wszystkie one s\u0105 zorientowane w jednym kierunku – zg\u0142\u0119bi\u0107 wi\u0119cej wiedzy o duchowej stronie \u017cycia. Nawet je\u015bli kto\u015b pragnie tylko osi\u0105gn\u0105\u0107 jaki\u015b przyziemny cel, to poszukuj\u0105c rozwi\u0105zania na tego typu ezoterycznych stronach zostaje skonfrontowany z duchowym wymiarem istnienia.<\/p>\n


\n\"Niedoko\u0144czone Ksi\u0105\u017cka „Niedoko\u0144czone sprawy” opisuje w\u0142a\u015bnie pewne istotne wg mnie aspekty naszego istnienia.
\nBardzo mi ona przypad\u0142a do gustu z kilku powod\u00f3w. Po pierwsze ukazuje pewne mechanizmy \u017cycia od strony duchowej, kt\u00f3re wsp\u00f3\u0142graj\u0105 z tym co przekazuj\u0105 inni znani i cenieni autorzy, przyk\u0142adowo Robert Monroe i Bruce Moen. Drug\u0105 spraw\u0105 i jest to chyba najwa\u017cniejsze przes\u0142anie tej ksi\u0105\u017cki, jest pogodzenie si\u0119, wybaczenie \u017cal\u00f3w, win i krzywd. Prezentowany materia\u0142 zach\u0119ca do uwolnienia ci\u0119\u017caru, kt\u00f3ry wiele os\u00f3b taszczy przez swoje \u017cycie. Ostatnim powodem jest wsparcie, jakie niesie ta lektura osobom, kt\u00f3rych bliscy zmarli.
\nJest to bardzo uczuciowa ksi\u0105\u017cka i nie ma co si\u0119 dziwi\u0107, w ko\u0144cu przedstawia relacje z wyra\u017cania mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra uzdrawia zwi\u0105zki mi\u0119dzyludzkie.
\nTradycyjnie za zgod\u0105 wydawnictwa (Studio Astropsychologii) umie\u015bci\u0142em fragmenty, kt\u00f3re tym razem rozdzieli\u0142em kreseczkami.
\nMi\u0142ej oraz inspiruj\u0105cej lektury \u017cycz\u0119 :-)
\nLambar
\n——-<\/p>\n

Wszystkie typy winy, wliczaj\u0105c w to dobrowoln\u0105 win\u0119, mog\u0105 nas wyniszcza\u0107. Wina daje nam poczucie pe\u0142nej odpowiedzialno\u015bci za to, co wyniknie z danej sytuacji. Widz\u0119 to codziennie w swojej pracy. Krewni powszechnie mocuj\u0105 si\u0119 z poczuciem winy z powodu \u015bmierci swoich najbli\u017cszych. „Powinienem by\u0142 by\u0107 wtedy w szpitalu, by na czas wezwa\u0107 piel\u0119gniark\u0119”. „Mog\u0142em utrzymywa\u0107 go sztucznie przy \u017cyciu. By\u0107 mo\u017ce wyszed\u0142by ze \u015bpi\u0105czki”. Czy te\u017c jak w przypadku Theresy: „Powinnam by\u0142a odebra\u0107 telefon i ocali\u0107 jego \u017cycie”.
\nWina jest wrodzona. S\u0105dz\u0119, \u017ce jest ona elementem mechanizmu radzenia sobie z takimi sytuacjami. Jego celem jest danie nam sygna\u0142u, \u017ce zrobili\u015bmy co\u015b z\u0142ego. Wina wydaje si\u0119 by\u0107 jedn\u0105 z tych rzeczy, kt\u00f3re wszyscy z nas maj\u0105, i z kt\u00f3rymi nie wiemy jak mo\u017cemy da\u0107 sobie rad\u0119. Cz\u0119sto si\u0119 uczymy z ni\u0105 \u017cy\u0107. Mo\u017cemy widzie\u0107 irracjonalno\u015b\u0107 winy w innych, poniewa\u017c znacznie \u0142atwiej i spokojniej mo\u017cna zrozumie\u0107 sytuacj\u0119 innego cz\u0142owieka ni\u017c w\u0142asn\u0105. Z jakiego\u015b irracjonalnego powodu zmuszamy samych siebie do wy\u017cszych standard\u00f3w ni\u017c kogokolwiek z naszego otoczenia. Przez zrozumienie, \u017ce wina niczego nie zmienia, tylko sprawia, \u017ce czujemy si\u0119 gorzej, by\u0107 mo\u017ce w przysz\u0142o\u015bci pozwolimy jej odej\u015b\u0107 na dobre.
\n—<\/p>\n

\u017bal, podobnie jak wina, trzyma nas zakl\u0119tych w przesz\u0142o\u015bci. Czy kiedykolwiek patrzy\u0142e\u015b w lustro i pomy\u015bla\u0142e\u015b: Co ja tu robi\u0119? Czym jest naprawd\u0119 moje \u017cycie? Co by si\u0119 zdarzy\u0142o, gdybym nie rusza\u0142 si\u0119 w og\u00f3le z domu? Co, gdybym powiedzia\u0142 tej osobie, o czym naprawd\u0119 pomy\u015bla\u0142em? Dlaczego boj\u0119 si\u0119 tego, co ludzie mog\u0105 o mnie my\u015ble\u0107? Moje \u017cycie by\u0142oby lepsze, gdybym przeprowadzi\u0142 si\u0119 do innego miasta? By\u0142bym szcz\u0119\u015bliwszy, gdybym pozosta\u0142 \u017conaty albo wzi\u0105\u0142 rozw\u00f3d?
\nZupe\u0142nie jak wina, \u017cal jest r\u00f3wnie\u017c cz\u0119\u015bci\u0105 ludzkiego do\u015bwiadczania. S\u0142owo „\u017cal” pochodzi od staroangielskiego s\u0142owa „regreet’, kt\u00f3re oznacza „lamentowa\u0107” albo „wsp\u00f3\u0142czu\u0107”, kt\u00f3re z kolei wywodzi si\u0119 ze staroangielskiego „graetan”, oznaczaj\u0105cego „p\u0142acz”. Nasze \u017cale mog\u0105 okaza\u0107 si\u0119 cudownymi okazjami, dzi\u0119ki kt\u00f3rym mo\u017cemy si\u0119 uczy\u0107 albo zab\u00f3jcami naszego poczucia w\u0142asnej warto\u015bci, kt\u00f3rzy sprawi\u0105, \u017ce kolejnych okazji na lekcje nie b\u0119dzie. Gdy analizujemy swoje decyzje, w k\u00f3\u0142ko w swoich umys\u0142ach, mo\u017cemy stwarza\u0107 \u017cale, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 niszczy\u0142y nasze obecne \u017cycia.
\n—<\/p>\n

Bobby przes\u0142a\u0142 mi bardzo silne uczucie. „Czuj\u0119, \u017ce jego mama nie by\u0142aby zachwycona tym, co w\u0142a\u015bnie robi\u0119. Nie pochwala tego typu komunikacji. To jest niezgodne z jej wiar\u0105. Czy mam racj\u0119?”.
\n„Zgadza si\u0119. To bardzo religijna osoba”.
\n„Prosi mnie, bym przekaza\u0142 dla niej wiadomo\u015b\u0107. M\u00f3wi, \u017ce jej w pe\u0142ni wybacza i \u017ceby ju\u017c nie piel\u0119gnowa\u0142a swych \u017cali. Odcisn\u0119\u0142y ju\u017c na niej wystarczaj\u0105ce pi\u0119tno i najwy\u017csza pora si\u0119 ich pozby\u0107. Jest z niej bardzo dumny, a ona zbyt m\u0105dra, \u017ceby pod\u0105\u017ca\u0107 za strachem i ograniczonymi przekonaniami”.
\n„Przeka\u017c\u0119 jej”.
\nInteresuj\u0105cym by\u0142 fakt, \u017ce Bobby w tym momencie pokaza\u0142 mi Bibli\u0119.
\n„Znasz Pismo \u015awi\u0119te? Chodzi o konkretny fragment. Mam na my\u015bli Ksi\u0119g\u0119 Kap\u0142a\u0144sk\u0105, ust\u0119p 18, wiersz 22*, zapyta\u0142em.
\n[*„Nie b\u0119dziesz obcowa\u0142 z m\u0119\u017cczyzn\u0105, tak jak si\u0119 obcuje z kobiet\u0105. To jest obrzydliwo\u015b\u0107!”, przyp. t\u0142um.]
\n„Niestety, znam. To by\u0142 ulubiony fragment, kt\u00f3rego Jenny u\u017cywa\u0142a przeciw Bobby’emu za bycie gejem. By\u0142a nowo nawr\u00f3con\u0105 chrze\u015bcijank\u0105. Wierzy\u0142a, \u017ce Bobby \u017cyje w grzechu. Z powodu swojej rygorystycznej wiary by\u0142a przekonana, \u017ce Bobby post\u0119puje przeciw woli Boga”.
\nChristine doda\u0142a: „Stara\u0142a si\u0119 Bobby’ego przeprogramowa\u0107, egzorcyzmowa\u0107, czy te\u017c jakkolwiek to nazwiesz. Pr\u00f3bowa\u0142a wszystkiego, ale Bobby pozosta\u0142 sob\u0105. Nie m\u00f3g\u0142 zmieni\u0107 tego, jaki by\u0142. A by\u0142 naprawd\u0119 wspania\u0142ym dzieciakiem. Niestety, przy\u0142apano go jak uprawia\u0142 seks ze swoim trenerem siatk\u00f3wki. Wtedy idealny \u015bwiat Jenny rozpad\u0142 si\u0119 w kawa\u0142ki. Powiedzia\u0142a mu wtedy, \u017ce je\u015bli b\u0119dzie prowadzi\u0142 sw\u00f3j wyst\u0119pny tryb \u017cycia to si\u0119 go wyrzeknie. On nie przesta\u0142, wi\u0119c przesta\u0142a go widywa\u0107”.
\nNie mog\u0142em uwierzy\u0107 w\u0142asnym uszom. „Jak dawno to mia\u0142o miejsce?”. ,
\n„Jakie\u015b szesna\u015bcie lat temu”, odpar\u0142a. „Z\u0142ama\u0142o to jego serce. Jenny bra\u0142a udzia\u0142 w marszach protestacyjnych swego ko\u015bcio\u0142a przeciwko homoseksualistom, za ka\u017cdym razem, gdy mieli oni jakie\u015b zebranie w jej mie\u015bcie. Wtedy Bobby zachorowa\u0142 i zmar\u0142”,
\n„Bobby m\u00f3wi, \u017ce po tym jak odszed\u0142, jego matka zacz\u0119\u0142a zdawa\u0107 sobie spraw\u0119 z tego, co si\u0119 sta\u0142o”.
\n„Tak, po jego \u015bmierci Jenny zacz\u0119\u0142a zastanawia\u0107 si\u0119 nad swoimi wierzeniami. Przeanalizowa\u0142a ca\u0142\u0105 Bibli\u0119, przeszukuj\u0105c r\u00f3\u017cne jej wersje, i wkr\u00f3tce zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce da\u0142a si\u0119 zwie\u015b\u0107”.
\nChristine kontynuowa\u0142a: „Im d\u0142u\u017cej zg\u0142\u0119bia\u0142a tajniki wiary, tym bardziej czu\u0142a si\u0119 zdradzona przez swe przekonania. Zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce jej syn nie by\u0142 grzesznikiem. Poniewa\u017c jej ko\u015bci\u00f3\u0142 j\u0105 zdradzi\u0142, ona postanowi\u0142a te\u017c go zdradzi\u0107. Od tej pory Jenny by\u0142a pe\u0142na \u017calu. Chcia\u0142a wynagrodzi\u0107 swojemu synowi krzywdy i zrobi\u0107 co\u015b, dzi\u0119ki czemu go zapami\u0119ta na zawsze”. „Co zrobi\u0142a?, zapyta\u0142em.
\n„Jenny jest dzia\u0142aczk\u0105 na rzecz os\u00f3b chorych na AIDS i podr\u00f3\u017cuje po ca\u0142ym kraju, ucz\u0105c mi\u0142o\u015bci zamiast nienawi\u015bci”.
\n„Czy wci\u0105\u017c jest zwi\u0105zana z tym samym chrze\u015bcija\u0144skim ko\u015bcio\u0142em?”.
\n„Nie, przesz\u0142a do ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry przyjmuje te\u017c osoby homoseksualne. M\u00f3wi, \u017ce oni propaguj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, nie pogl\u0105dy. Czuje si\u0119 bli\u017csza Bogu teraz, ni\u017c kiedykolwiek wcze\u015bniej”.
\nBobby wyp\u0142akiwa\u0142 \u0142zy mi\u0142o\u015bci. Mia\u0142 jeszcze jedn\u0105 wiadomo\u015b\u0107 do przekazania. „On m\u00f3wi: Powiedz Mamie, \u017ce j\u0105 kocham”.
\n—<\/p>\n

Przekaza\u0142em telepatycznie my\u015bl do ducha zwi\u0105zanego ze Stephanie: „Twoja kolej, by przem\u00f3wi\u0107”. „Teraz!”. Wyczu\u0142em, \u017ce by\u0142 bardzo zaskoczony. Podzi\u0119kowa\u0142 mi.
\n„Stoi za Tob\u0105 bardzo zdenerwowany cz\u0142owiek. Podaje mi imi\u0119 brzmi\u0105ce jak Marty lub Martin. Czy co\u015b z tego brzmi dla Ciebie znajomo?”.
\n„Tak, to m\u00f3j ojciec, Martin. M\u00f3wili\u015bmy do niego Martin lub Papcio. Ale nie za bardzo rozumiem to wszystko. Nie wierzy\u0142 w \u017cycie pozagrobowe. Ba\u0142 si\u0119 sytuacji takich, jak ta”.
\n„Wysy\u0142a Ci teraz sw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i chce, by\u015b wiedzia\u0142a, \u017ce on nie boi
\nsi\u0119 ju\u017c \u015bmierci. M\u00f3wi, \u017ce wszystko opacznie rozumia\u0142 i jest mu
\ng\u0142upio z powodu irracjonalnego strachu, kt\u00f3ry odczuwa\u0142”. Martin wci\u0105\u017c wydziera\u0142 si\u0119 na mnie, bym powiedzia\u0142 jego c\u00f3rce, \u017ce jest tutaj. Zrobi\u0142em to.
\n\u0141zy potoczy\u0142y si\u0119 po policzkach Stephanie. Pomimo tego, \u017ce widzia\u0142a ju\u017c, jak przebiega proces nawi\u0105zywania kontaktu na przyk\u0142adzie innych, wci\u0105\u017c wywiera\u0142 on na niej wielkie wra\u017cenie. „Jak to przebieg\u0142o?”, zapyta\u0142a. „Co masz na my\u015bli?”, tym razem ja zada\u0142em pytanie. „Jego \u015bmier\u0107. M\u00f3j ojciec tak si\u0119 jej obawia\u0142. Co on m\u00f3wi?”.
\n„M\u00f3wi, \u017ce to by\u0142o bardzo naturalne. Przypomina sobie, jak le\u017ca\u0142 w szpitalnym \u0142\u00f3\u017cku ogl\u0105daj\u0105c telewizj\u0119, a nast\u0119pn\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 zobaczy\u0142, by\u0142 jego brat Max, kt\u00f3ry zmar\u0142 kilka lat wcze\u015bniej. Nast\u0119pnie zobaczy\u0142 matk\u0119 i ojca, a oboje wygl\u0105dali tak m\u0142odo. By\u0142 zdziwiony, \u017ce nikt nie mia\u0142 zmartwionego spojrzenia, tak charakterystycznego dla nich za \u017cycia. Nie rozumia\u0142 do ko\u0144ca, gdzie si\u0119 znalaz\u0142, a nast\u0119pnie brat kaza\u0142 mu wsta\u0107. By\u0142 skonfundowany i powiedzia\u0142 bratu, \u017ce jest chory i nie jest w stanie wsta\u0107 o w\u0142asnych si\u0142ach z \u0142\u00f3\u017cka. Max mu na to odpar\u0142, \u017ce nie jest chory, a wszystko tkwi\u0142o tylko w jego g\u0142owie. Powiedzia\u0142 mu te\u017c, by wyobrazi\u0142 sobie, jak wspaniale m\u00f3g\u0142by si\u0119 czu\u0107”. Martin przesy\u0142a\u0142 do mnie wiele my\u015bli jednocze\u015bnie. Musia\u0142em m\u00f3wi\u0107 szybko, by nad\u0105\u017cy\u0107 za nim.
\n„Tw\u00f3j ojciec m\u00f3wi, \u017ce wsta\u0142 i od razu znalaz\u0142 si\u0119 w pi\u0119knym ogrodzie, otoczony przez ka\u017cdego, kogo kiedykolwiek spotka\u0142. M\u00f3wi mi, \u017ce pierwszy raz poczu\u0142 si\u0119 wolny i niewystraszony. On m\u00f3wi, \u017ce to jakby zbiec z wi\u0119zienia. Matka podesz\u0142a do niego i przeprosi\u0142a za wpojenie mu strachu za \u017cycia”.
\nStephanie usiad\u0142a w zdumieniu wynikaj\u0105cym z przekazanej w\u0142a\u015bnie wiadomo\u015bci. „Trudno w to wszystko uwierzy\u0107. Trudno uwierzy\u0107, \u017ce to jego s\u0142owa”, powiedzia\u0142a \u0142agodnie.
\n„Tw\u00f3j ojciec m\u00f3wi mi, \u017ce strach szkodzi Ci. Odbiera ciekawo\u015b\u0107 i wyobra\u017ani\u0119. Chce, bym powiedzia\u0142 Ci, \u017ce wszystko jest mo\u017cliwe”.
\nW tym momencie Martin powiedzia\u0142 mi co\u015b ca\u0142kiem dla mnie niezrozumia\u0142ego. „Co rozumiesz przez wydzia\u0142 prawa?”.
\n„Marzeniem ojca by\u0142o zostanie prawnikiem. Chcia\u0142 dochodzi\u0107 sprawiedliwo\u015bci i zmienia\u0107 ludzkie \u017cycia na lepsze. Ale nigdy nie uwa\u017ca\u0142, \u017ce jest wystarczaj\u0105co bystry, by by\u0107 prawnikiem. Zosta\u0142 sprzedawc\u0105 i sprzedawa\u0142 koszule. \u017ba\u0142owa\u0142, \u017ce nawet nie spr\u00f3bowa\u0142 p\u00f3j\u015b\u0107 na prawo. Cz\u0119sto m\u00f3wi\u0142 nam, \u017ce zastanawia\u0142 si\u0119, co zdarzy\u0142oby si\u0119, gdyby nie by\u0142 tak wystraszony”.
\n„On m\u00f3wi, \u017ce zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce zosta\u0142by znakomitym prawnikiem, gdyby tylko uwierzy\u0142 w siebie. M\u00f3wi mi te\u017c, \u017ce zamierza dosta\u0107 drug\u0105 szans\u0119 na realizacj\u0119 marze\u0144”.
\nNie zrozumia\u0142em, co Martin mia\u0142 na my\u015bli i przekaza\u0142em to Stephanie.
\n„A ja rozumiem”, zacz\u0119\u0142a szlocha\u0107. „Za dwa dni mam egzamin na barmana, ale zamierza\u0142am go odwo\u0142a\u0107 ze strachu. Nie by\u0142am pewna, czy dam rad\u0119. Teraz ju\u017c jestem pewna. Nie boj\u0119 si\u0119. Papcio da\u0142 mi nadziej\u0119”.
\nPowiedzia\u0142 mi. Od teraz b\u0119dziesz kocha\u0142a siebie wystarczaj\u0105co mocno, by zrzuci\u0107 \u0142a\u0144cuchy strachu, kt\u00f3rymi nasza rodzina by\u0142a skuta”.
\nPo tym stwierdzeniu Martin otoczy\u0142 ramionami c\u00f3rk\u0119 i uca\u0142owa\u0142 j\u0105.
\nTak jak w przypadku Martina, wszyscy jeste\u015bmy ukszta\u0142towani. Przez wychowanie, przesz\u0142e do\u015bwiadczenia i spo\u0142eczne warto\u015bci.
\nPostrzegamy \u015bwiat wok\u00f3\u0142 nas przez te przekonania i mierzymy siebie, nasz\u0105 warto\u015b\u0107, i warto\u015b\u0107 \u015bwiata przez to, co nazywam „nagraniami starej wiary”. Poniewa\u017c tak wiele z przes\u0142a\u0144 z tych ta\u015bm jest przepe\u0142nionych strachem, patrzymy na \u015bwiat przestraszonymi oczami i kszta\u0142tujemy nasze opinie i punkt widzenia z tej zniekszta\u0142conej perspektywy. Strach blokuje uznanie naszego prawdziwego, w\u0142asnego ja. Poniewa\u017c trudno wci\u0105\u017c przebywa\u0107 w nienaturalnym stanie strachu, czuj\u0105c si\u0119 niedostatecznie dobrym, niepewnym, niepopularnym, \u017ale zrozumianym, z\u0142ym i smutnym, odwracamy si\u0119 w kierunku alkoholu, lek\u00f3w, jedzenia, hazardu, seksu i czegokolwiek jeszcze, co da\u0142oby nam ucieczk\u0119. Tkwimy w tych autodestrukcyjnych zachowaniach, by powstrzymywa\u0107 si\u0119 przed odczuwaniem tych nienaturalnych, przykrych uczu\u0107.
\nJedno z najbardziej zajmuj\u0105cych bada\u0144 nad ludzkimi interakcjami i zachowaniem mia\u0142em okazj\u0119 zobaczy\u0107 w programie telewizyjnym „Interwencja” na A&E. Opowiada\u0142 on o rodzinach, kt\u00f3re przychodz\u0105 razem, by spr\u00f3bowa\u0107 dokona\u0107 wyrwy w autodestrukcyjnym zachowaniu os\u00f3b, kt\u00f3re kochaj\u0105. Jedyny spos\u00f3b, by osi\u0105gn\u0105\u0107 cel i dotrze\u0107 do uzale\u017cnionych os\u00f3b, to wykorzystanie po\u0142\u0105czonej si\u0142y ich mi\u0142o\u015bci. Pot\u0119ga mi\u0142o\u015bci jest najsilniejsz\u0105 lecznicz\u0105 si\u0142\u0105.
\nWi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi nie zdaje sobie sprawy z tego, jak bardzo ich przekonania kszta\u0142tuj\u0105 codzienno\u015b\u0107, \u017ce dostrzegaj\u0105 prawd\u0119 dopiero w momencie, gdy przechodz\u0105 na drug\u0105 stron\u0119. Tak by\u0142o w przypadku Martina. Cz\u0119sto celem \u017cyciowym cz\u0142owieka jest zrozumienie w pe\u0142ni konsekwencji strachu. Dla jednych mo\u017ce to by\u0107 \u015bmiertelna choroba, wypadek, prawie \u015bmiertelne do\u015bwiadczenie albo mo\u017ce bardzo wypaczone postrzeganie.
\nWielu z nas jest wi\u0119c nap\u0119dzanych przez strach, kt\u00f3ry, cho\u0107 mo\u017ce pe\u0142ni\u0107 rol\u0119 motywatora do robienia rzeczy, na kt\u00f3re by\u015bmy si\u0119 w normalnych warunkach nie zdobyli, ale jednocze\u015bnie obni\u017ca poziom naszych naturalnych wibracji. Mamy te\u017c tendencj\u0119 do przekazywania naszego strachu wszystkim naoko\u0142o -jak rodzice Martina, kt\u00f3rzy obarczyli swoimi l\u0119kami w\u0142asne dziecko. W cyklu \u017cycia, cokolwiek jednak stworzymy i wyemitujemy z siebie, pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej do nas powr\u00f3ci.
\nPrzyjaciel opowiada\u0142 mi kiedy\u015b o swoim wujku, kt\u00f3ry nienawidzi\u0142 swej pracy, lecz mimo tego pracowa\u0142 w niej od dwudziestu lat, poniewa\u017c obawia\u0142 si\u0119 jednocze\u015bnie, \u017ce nie znajdzie innej. Ba\u0142 si\u0119, \u017ce popadnie w n\u0119dz\u0119. Rozgl\u0105da\u0142 si\u0119 za innymi zaj\u0119ciami, ale nie dopisywa\u0142o mu szcz\u0119\u015bcie. \u017badna praca nie wydawa\u0142a mu si\u0119 godna uwagi, poniewa\u017c nie dostrzega\u0142 mo\u017cliwo\u015bci przez swe za\u015blepione strachem oczy. Po dwudziestu latach w tej pracy, wujek przyjaciela postarza\u0142 si\u0119 bardziej ni\u017c to sugerowa\u0142 rzeczywisty wiek i popad\u0142 w depresj\u0119. Sta\u0142 si\u0119 sztywny od ci\u0105g\u0142ego napi\u0119cia i zniech\u0119ci\u0142 si\u0119 do \u017cycia. Nie \u017cy\u0142, a jedynie egzystowa\u0142. Strach powstrzymywa\u0142 go przed wykorzystaniem ka\u017cdej nadarzaj\u0105cej si\u0119 okazji i by\u0142 coraz bardziej przepe\u0142niony nast\u0119pstwami tego strachu: nienawi\u015bci\u0105, gniewem, uraz\u0105 i gorycz\u0105.
\nSkoro definiujemy swoj\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 poprzez postrzeganie jej zmys\u0142ami, nasze \u015brodowisko i to, czego byli\u015bmy nauczeni jest kreowane przez to, jak to postrzegamy. Prawda wygl\u0105da tak, \u017ce \u017cycie na Ziemi jest tymczasowym z\u0142udzeniem. W rzeczywisto\u015bci wszystko w \u015bwiecie fizycznym jest przej\u015bciowe. Mi\u0142o\u015b\u0107 jest jedynym sta\u0142ym elementem, kt\u00f3ry ma moc stw\u00f3rcz\u0105 i rozwojow\u0105. Mi\u0142o\u015b\u0107 nie podlega pogl\u0105dom czy krytyce. Ona po prostu istnieje.
\n—<\/p>\n

Spojrza\u0142em w twarz jej ojca, kt\u00f3ry wci\u0105\u017c si\u0119 u\u015bmiecha\u0142. U\u015bmiecha\u0142 si\u0119 promiennie i ze wsp\u00f3\u0142czuciem.
\n„On m\u00f3wi, \u017ce m\u00f3g\u0142 m\u00f3wi\u0107 Ci to cz\u0119\u015bciej. M\u00f3wi, \u017ce gdy by\u0142 na naszym \u015bwiecie, nie kocha\u0142 siebie wystarczaj\u0105co i z tego powodu nie czu\u0142 si\u0119 komfortowo m\u00f3wi\u0105c innym, \u017ce ich kocha.
\n—<\/p>\n

Te kilka wspomnie\u0144 sprawi\u0142o, \u017ce Adrienne dokona\u0142a szybkiego przegl\u0105du swego dotychczasowego \u017cycia i dostrzeg\u0142a, sk\u0105d wywodzi\u0142o si\u0119 jej obwinianie. Wpatrywa\u0142a si\u0119 we mnie.
\n„Nie wierzy\u0142am we w\u0142asne mo\u017cliwo\u015bci. Odnajdywa\u0142am si\u0142\u0119 w byciu ofiar\u0105. Wola\u0142am opowiada\u0107, jak strasznymi osobami s\u0105 ludzie wok\u00f3\u0142 mnie, bym nie musia\u0142a bra\u0107 pe\u0142ni odpowiedzialno\u015bci za siebie”.
\n„W ka\u017cdym razie, Addie, Twoi rodzice chc\u0105 podzi\u0119kowa\u0107 Ci za Twoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107”.
\n„Jak oni mog\u0105? Jestem tak zawstydzona i tak bardzo mi przykro za to, \u017ce obwinia\u0142am ich o wszystko”.
\n„Nie. Oni pragn\u0105 Ci podzi\u0119kowa\u0107 za to, \u017ce pomog\u0142a\u015b im sobie pom\u00f3c”.
\n„Co? O czym ty m\u00f3wisz?”.
\n„Przez to, jak sama siebie ogranicza\u0142a\u015b i nie wierzy\u0142a\u015b w siebie, Twoi rodzice otrzymali dodatkow\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 w \u015bwiecie duch\u00f3w, by Ci pom\u00f3c. Oni mog\u0105 pomaga\u0107 i wp\u0142yn\u0105\u0107 na Ciebie, by\u015b odnalaz\u0142a b\u0142ysk w swoim w\u0142asnym sercu. B\u0142ysk, kt\u00f3ry trzyma\u0142a\u015b od wielu lat w ukryciu. Za \u017cycia nie byli do tego zdolni lub nie wiedzieli, jak do Ciebie dotrze\u0107, ale teraz mogli Ci\u0119 zmotywowa\u0107. M\u00f3wi\u0105, \u017ce wydajesz si\u0119 du\u017co bardziej otwarta na nich, wi\u0119c oni mog\u0105 by\u0107 z Tob\u0105 i pomog\u0105 Ci zapami\u0119ta\u0107 Tw\u0105 duchow\u0105 moc”.
\nAdrienne oniemia\u0142a przez ten ostatni komentarz.
\nKontynuowa\u0142em: „Twoi rodzice \u0142\u0105cz\u0105 swe my\u015bli i m\u00f3wi\u0105, \u017ce ju\u017c rozpocz\u0119\u0142a\u015b poszukiwania tej mocy. W zesz\u0142ym tygodniu stworzyli specjalnie dla Ciebie sytuacj\u0119, by to sprawdzi\u0107 i podo\u0142a\u0142a\u015b jej! Oni s\u0105 z Ciebie bardzo dumni”.
\n„Nie jestem pewna, co to oznacza”.
\n„Zapisa\u0142a\u015b si\u0119 na zaj\u0119cia ze sztuki w zesz\u0142ym tygodniu?”.
\n„Tak, rzeczywi\u015bcie tak zrobi\u0142am. Sz\u0142am ulic\u0105, kt\u00f3r\u0105 nigdy nie chadza\u0142am i zobaczy\u0142am w oknie wystawowym galerii sztuki og\u0142oszenie dotycz\u0105ce zaj\u0119\u0107 o sztuce. Nie wiem, co mnie tkn\u0119\u0142o, ale wesz\u0142am do \u015brodka i zapisa\u0142am si\u0119 na nie. Wydawa\u0142o si\u0119 to po prostu by\u0107 dobrym posuni\u0119ciem”.
\n„Joan i Nat to zorganizowali. Chcieliby Ci powiedzie\u0107 jeszcze jedn\u0105 rzecz”.
\n„Jak\u0105?”.
\n„Nigdy nie jest za p\u00f3\u017ano, by dowiedzie\u0107 si\u0119, jak wspania\u0142ym cz\u0142owiekiem si\u0119 jest. Oni zawsze b\u0119d\u0105 po Twojej stronie”.
\n—<\/p>\n

Opr\u00f3cz mi\u0142o\u015bci, przebaczenie jest najpot\u0119\u017cniejszym duchowym narz\u0119dziem, jakie posiadamy. W rzeczywisto\u015bci mo\u017cemy zmienia\u0107 sw\u00f3j los, \u015bwiat i siebie przez wybaczanie. Gdy kto\u015b jest zraniony, ta . rana zaognia si\u0119, by z czasem przekszta\u0142ci\u0107 si\u0119 w uraz\u0119. Wiele razy widzia\u0142em, jak nieleczona uraza uros\u0142a jak chwasty i spustoszy\u0142a jak\u0105\u015b osob\u0119, hamuj\u0105c ca\u0142e jej \u017cycie. Widzia\u0142em, jak mi\u0142o\u015b\u0107 czy przyja\u017a\u0144 zmieniaj\u0105 si\u0119 w \u017ar\u00f3d\u0142a goryczy i cierpienia, poniewa\u017c \u017cadna strona nie by\u0142a w stanie wybaczy\u0107.
\nZatem, czym jest przebaczenie? Przebaczenie jest darem, kt\u00f3rry sprawiamy sobie sami. To jest \u015bwiadomy wyb\u00f3r, aby nie trwa\u0107 w urazie albo w my\u015blach o zem\u015bcie. Na poziomie energetycznym uwalniamy siebie od my\u015bli i uczu\u0107, kt\u00f3re przywi\u0105zuj\u0105 nas do urazy. Przez decyzj\u0119 o wybaczeniu nie minimalizujemy odpowiedzialno\u015bci winnego ani nie usprawiedliwiamy z\u0142a. Raczej uwalniamy si\u0119 z naszych w\u0142asnych negatywnych my\u015bli.
\n—<\/p>\n

Czy jak ju\u017c wybaczymy, mo\u017cemy zapomnie\u0107? Wiele os\u00f3b m\u00f3wi: „Wybaczam, ale b\u0119d\u0119 o tym pami\u0119ta\u0142”. Gdy wybaczamy, akceptujemy drug\u0105 osob\u0119, jako cz\u0142owieka, kt\u00f3ry ma prawo pope\u0142nia\u0107 b\u0142\u0119dy i mie\u0107 wady. Mo\u017cemy nie zapomina\u0107 o samej sytuacji, ale o jej efektach. Przebaczeniem jest tak\u017ce zaniechanie zemsty. Jest to akt odwagi, wsparcia i wzmocnienia siebie. Pozwala on drugiej osobie ponownie si\u0119 z ni\u0105 z\u0142\u0105czy\u0107 i przywr\u00f3ci\u0107 w pe\u0142nym wymiarze mi\u0142o\u015b\u0107, dba\u0107 o zdrowe relacje ze sob\u0105, innymi i \u015bwiatem wraz z jego wszystkimi darami, talentami i umiej\u0119tno\u015bciami, kt\u00f3rymi mo\u017cna si\u0119 na powr\u00f3t dzieli\u0107.
\nPrzebaczenie sobie jest jednym z najwi\u0119kszych dar\u00f3w, jaki mo\u017cna sobie sprawi\u0107. Jeste\u015b uleczony od momentu, gdy zn\u00f3w poczujesz si\u0119 sob\u0105. Cz\u0119\u015b\u0107 Ciebie, kt\u00f3ra piel\u0119gnowa\u0142a urazy i pot\u0119pia\u0142a Ci\u0119 mo\u017ce teraz by\u0107 uzdrowiona. Gdy wybaczasz sobie, wracasz do swojego prawdziwego w\u0142asnego ja. Na powr\u00f3t wkraczasz na w\u0142a\u015bciwy tor swego \u017cycia.
\n—<\/p>\n

Jedna z niezapomnianych historii ukazuj\u0105ca wag\u0119 nastawienia wzi\u0119\u0142a si\u0119 z wiadomo\u015bci, kt\u00f3r\u0105 przekaza\u0142em dwudziestodwuletniemu Dean owi. Mia\u0142em okazj\u0119 spotykaj\u0105c si\u0119 z nim przed moim widowiskiem telewizyjnym Dalej w 2002 roku.
\nW studiu, gdzie widowisko by\u0142o kr\u0119cone, kilku producent\u00f3w chcia\u0142o zaznajomi\u0107 si\u0119 z moj\u0105 prac\u0105, wi\u0119c zorganizowali seans z grup\u0105 pi\u0119ciu nieznanych mi os\u00f3b. Przypominam sobie, jak wszed\u0142em do sali i ujrza\u0142em trzy kobiety i dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyzn siedz\u0105cych na krzes\u0142ach. Wszyscy byli w wieku dwudziestu kilku lat.
\n„Witajcie, nazywam si\u0119 James”, powiedzia\u0142em do grupy.
\nWszyscy odpowiedzieli, ale jeden z m\u0119\u017cczyzn w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b. Powiedzia\u0142: „Witaj, James. To przyjemno\u015b\u0107 pozna\u0107 Ciebie. Robisz tak\u0105 wspania\u0142\u0105 robot\u0119. Dzi\u0119kuj\u0119 za wszystko, co czynisz”.
\nBi\u0142 od niego u\u015bmiech, ciep\u0142o i pozytywne nastawienie. Dean emanowa\u0142 czarem i magnetyzmem. Przypomina\u0142 mi m\u0142odego Hugh Granta.
\nGdy tylko rozpocz\u0105\u0142em seans, pojawi\u0142 si\u0119 ojciec Deana. Sta\u0142 u boku syna i wydawa\u0142 si\u0119 podchodzi\u0107 z rezerw\u0105 do tego, co si\u0119 w\u0142a\u015bnie odbywa.
\n„Dean, jest z nami Tw\u00f3j tata. Wydaje si\u0119 by\u0107 nieco sceptyczny”.
\n„Brzmi jak on. Nie wierzy\u0142 niemal w nic”.
\n„Ojciec m\u00f3wi, \u017ce masz dar i \u017ce go nie dostrzega\u0142 za \u017cycia”.
\n„Dar? Jaki?”.
\n„M\u00f3wi, \u017ce masz pozytywne spojrzenie na \u017cycie. M\u00f3wi, \u017ce by\u0142e\u015b taki ju\u017c w dzieci\u0144stwie. Ludzie od zawsze powtarzali, jakie z Ciebie dobre dziecko, a ojciec uwa\u017ca\u0142, \u017ce jeste\u015b g\u0142upcem b\u0119d\u0105c a\u017c tak mi\u0142y”.
\nZauwa\u017cy\u0142em, \u017ce Dean by\u0142 nieco skonfundowany ocen\u0105 ojca.
\nJa tymczasem kontynuowa\u0142em: „Nie potrafi\u0142 si\u0119 z Tob\u0105 dogada\u0107 za \u017cycia. \u017bal mu, \u017ce z Ciebie kpi\u0142”.
\n„W porz\u0105dku, Tato. Wiem, \u017ce si\u0119 r\u00f3\u017cnili\u015bmy”.
\n„On si\u0119 obawia\u0142, \u017ce ludzie b\u0119d\u0105 starali si\u0119 wykorzysta\u0107 Twoj\u0105 dobr\u0105 natur\u0119. Na sw\u00f3j spos\u00f3b stara\u0142 si\u0119 Ciebie chroni\u0107”.
\n„Zawsze by\u0142em wiecznie szcz\u0119\u015bliwym dzieckiem. S\u0105dz\u0119, \u017ce taki si\u0119 ju\u017c urodzi\u0142em”.
\nKiwn\u0105\u0142em g\u0142ow\u0105. „Dzi\u0119kuj\u0119”, powiedzia\u0142em. „Tata m\u00f3wi, \u017ce tw\u00f3j optymizm daleko Ci\u0119 zaprowadzi i otworzy przed Tob\u0105 niejedne drzwi. B\u0119dziesz mia\u0142 wspania\u0142\u0105 karier\u0119 i ju\u017c si\u0119 cieszy na my\u015bl o obserwowaniu Twojego szcz\u0119\u015bliwego \u017cycia”.
\nDean promienia\u0142. „To wspania\u0142e wie\u015bci!”.
\n„Zgadza si\u0119”, powiedzia\u0142em. „Ojciec m\u00f3wi, \u017ce Ci\u0119 obserwuje i ju\u017c wiele si\u0119 od Ciebie nauczy\u0142. M\u00f3wi, \u017ce powinien by\u0142 si\u0119 znacznie wi\u0119cej nauczy\u0107 za \u017cycia”.
\n„Tak m\u00f3wi?”, wykrzykn\u0105\u0142 Dean. „To zabawne”.
\n„Czemu tak m\u00f3wisz?”, zapyta\u0142em zaintrygowany.
\n„Tata zawsze powtarza\u0142, \u017ce widz\u0119 \u015bwiat przez r\u00f3\u017cowe okulary. M\u00f3wi\u0142, \u017ce nigdy nie wyrosn\u0119 z tego nierozs\u0105dnego nastawienia. A teraz uczy si\u0119 ode mnie? To dosy\u0107 ironiczne”.
\nU\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119 do Deana. „Wci\u0105\u017c si\u0119 uczymy. I w tym i w tamtym \u015bwiecie. Duchy si\u0119 ucz\u0105 od nas a my od nich”.
\nDean spojrza\u0142 w g\u00f3r\u0119. „Kocham Ci\u0119, Tato”.
\nWtedy poczu\u0142em pojawienie si\u0119 kolejnych duch\u00f3w i zacz\u0105\u0142em seans dla pozosta\u0142ych uczestnik\u00f3w.
\nInnego dnia, gdy skaka\u0142em po kana\u0142ach telewizyjnych, moj\u0105 uwag\u0119 zwr\u00f3ci\u0142 nowy show. Nie mog\u0142em uwierzy\u0107 w\u0142asnym oczom. Ku mojemu wielkiemu zdziwieniu, prowadz\u0105cym by\u0142 Dean, cz\u0142owiek ze wspania\u0142ym nastawieniem. Jedyne, co mog\u0142em sobie w tym momencie pomy\u015ble\u0107, to: „Dobra robota, Dean. R\u00f3\u017cowe okulary odp\u0142aci\u0142y Ci z nawi\u0105zk\u0105”.
\n—<\/p>\n

Wszyscy mo\u017cemy si\u0119 zmieni\u0107. Gdy przebaczamy, przepraszamy i obieramy g\u0142\u00f3wn\u0105 drog\u0119, maj\u0105 miejsce cudowne rzeczy. Tak si\u0119 dzieje, gdy naprawd\u0119 dochodzi do uleczenia. Zr\u00f3b co\u015b pasuj\u0105cego do podr\u00f3\u017cy g\u0142\u00f3wn\u0105 drog\u0105 jeszcze dzi\u015b. Zacznij od otwarcia komu\u015b drzwi b\u0105d\u017a zatrzymania dla kogo\u015b windy. Podzi\u0119kuj kierowcy autobusu, taks\u00f3wki lub kelnerowi, nawet, je\u015bli nie uwa\u017casz, \u017ce powiniene\u015b. Rozpocznij rozw\u00f3j swej \u015bwiadomo\u015bci i odnajduj Boga w ka\u017cdym, kogo spotkasz. Im bardziej b\u0119dziesz rozpoznawa\u0142 i \u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z Wy\u017cszym Ja innych ludzi, tym bardziej b\u0119dziesz rozumia\u0142 ich duchowa natur\u0119. A w konsekwencji duchowa \u015bcie\u017cka ka\u017cdego b\u0119dzie \u0142\u0105cznie \u0142atwiejsza do przej\u015bcia.
\n—<\/p>\n

Inna sprawa, \u017ce duchy zda\u0142y sobie spraw\u0119, i\u017c z duchowej perspektywy rzeczywisto\u015b\u0107 Boga bardzo r\u00f3\u017cni si\u0119 od tego, co wpojono nam na Ziemi. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas dorasta\u0142a z jak\u0105\u015b form\u0105 wiary w Boga. Niekt\u00f3rzy bez tego. Nasze religijne przekonania i systemy s\u0105 cz\u0119sto podci\u0105gni\u0119te pod wszystko obejmuj\u0105cy znaczek zwany „duchowo\u015bci\u0105”. Dla mnie, religia i duchowo\u015b\u0107 s\u0105 dwoma bardzo r\u00f3\u017cni\u0105cymi si\u0119 od siebie poj\u0119ciami. Religijna osoba jest niekoniecznie uduchowiona, a uduchowiona niekoniecznie musi okaza\u0107 si\u0119 i religijna. Duchowo\u015b\u0107 m\u00f3wi, w czym wyra\u017ca si\u0119 nasz duch. Religia i jest zbiorem zasad i ogranicze\u0144, kt\u00f3re wp\u0142ywaj\u0105 na konkretn\u0105 dusz\u0119. J Pierwsze poj\u0119cie jest naturalne i niesko\u0144czone, drugie jest ludzk\u0105 konstrukcj\u0105 i sko\u0144czono\u015bci\u0105.
\nZale\u017cnie od duchowo\u015bci i systemu wiary trwaj\u0105cego tylko przez chwil\u0119 sp\u0119dzon\u0105 na Ziemi, pad\u0142y miliardy pyta\u0144 odno\u015bnie Boga. Czuj\u0119 Boga wsz\u0119dzie. B\u00f3g jest we wszystkim, na co patrzymy i wszystkim, czego dotykamy. Wyczuwam obecno\u015b\u0107 Boga w ka\u017cdej osobie napotkanej na Ziemi. Duchy zdaj\u0105 sobie spraw\u0119, \u017ce B\u00f3g nie jest osob\u0105 przebywaj\u0105c\u0105 w innej geograficznej lokalizacji, ale wszechobecn\u0105 energi\u0105, \u015bwiadomo\u015bci\u0105, kt\u00f3ra przenika wszystko i wszystkich.
\n—<\/p>\n

W rzeczywisto\u015bci B\u00f3g jest bezcielesn\u0105, wielowymiarow\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 zupe\u0142nie jak fale elektromagnetyczne istniej\u0105ce wok\u00f3\u0142 nas. Wyobra\u017a sobie, \u017ce stoisz na pla\u017cy i wpatrujesz si\u0119 w promienie s\u0142oneczne przebijaj\u0105ce faluj\u0105c\u0105 powierzchni\u0119 oceanu. Wielowymiarowa \u015bwiadomo\u015b\u0107 Boga jest zupe\u0142nie jak te promienie. To energia przenikaj\u0105ca wok\u00f3\u0142 nas i nas samych.
\nTa wielowymiarowo\u015b\u0107 funkcjonuje przez r\u00f3\u017cn\u0105 rozpi\u0119to\u015b\u0107 cz\u0119stotliwo\u015bci i poziom\u00f3w rzeczywisto\u015bci. Te rzeczywisto\u015bci s\u0105 nie powy\u017cej czy poni\u017cej nas, ale w nas samych. Poj\u0119cia powy\u017cej i poni\u017cej dotycz\u0105 piek\u0142a i nieba. Jak cz\u0119sto powtarzam na moich warsztatach i w ksi\u0105\u017ckach, niebo i piek\u0142o s\u0105 nie wy\u017cej, poni\u017cej albo w jakimkolwiek innym miejscu. Szukaj\u0105c najwy\u017cszych poziom\u00f3w tej wielowymiarowej \u015bwiadomo\u015bci, musimy skierowa\u0107 si\u0119 do swego wn\u0119trza. To tutaj mieszka B\u00f3g.
\nCho\u0107by\u015bmy nie wiem jak nazywali Boga, czy jest to Jehowa, Allach, Ishvara, Tao, Wielki Duch, czy Jezus, w istocie rzeczy jest on pozbawiony cielesno\u015bci. Kto szuka Boga i chce mie\u0107 z nim dobre uk\u0142ady, musi wejrze\u0107 w swe serce. Jak dotrze\u0107 do tego wewn\u0119trznego \u015bwiata? Drog\u0105, kt\u00f3r\u0105 przemierzyli m\u0119drcy, co jest mo\u017cliwe przez uspokojenie umys\u0142u w modlitwie i medytacji.
\nModlitwa jest jednym z najpot\u0119\u017cniejszych narz\u0119dzi, jakie posiadamy. Przez modlitw\u0119 mo\u017cemy wykracza\u0107 poza \u015bwiat fizyczny przez \u0142\u0105czenie naszych umys\u0142\u00f3w z sercami. Koncentruj\u0105c nasze my\u015bli i pragnienia w jedn\u0105 si\u0142\u0119, jedno \u017cyciodajne \u017ar\u00f3d\u0142o. Nie musisz by\u0107 w specjalnym budynku albo przeprowadza\u0107 okre\u015blonego rytua\u0142u, by rozmawia\u0107 z Bogiem. B\u00f3g jest nigdzie i wsz\u0119dzie. B\u00f3g jest nieograniczony.
\nModlitwa mo\u017ce przybra\u0107 dowoln\u0105 form\u0119. Gdy modlisz si\u0119, po prostu przyzwalasz dotrze\u0107 do siebie prawdzie, usuwaj\u0105c jednocze\u015bnie k\u0142amstwo kryj\u0105ce si\u0119 w sercu. Nie trzeba modli\u0107 si\u0119 za siebie. Przez zrozumienie, \u017ce B\u00f3g zawiera si\u0119 w naszych sercach, przyznajemy, \u017ce ta \u015bwiadomo\u015b\u0107 ju\u017c wie, czego chcemy.
\n—<\/p>\n

Tak d\u0142ugo, jak przyk\u0142adamy zbyt du\u017c\u0105 uwag\u0119 do z\u0142udze\u0144 tego materialnego \u015bwiata, powstrzymujemy siebie od wolno\u015bci poprzez nasze przywi\u0105zanie. Chcemy by\u0107 wolni, ale z\u0142udzenie sta\u0142o si\u0119 nasz\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 i jest zbyt pot\u0119\u017cne. Staje si\u0119 nieko\u0144cz\u0105cym si\u0119 cyklem. Musimy wyj\u015b\u0107 ze z\u0142udzenia i obserwowa\u0107 \u015bwiat z perspektywy naszych serc.
\nTysi\u0105ce duch\u00f3w, kt\u00f3re dotychczas si\u0119 ze mn\u0105 komunikowa\u0142y, powiedzia\u0142o mi, \u017ce ich wyruszenie w drog\u0119 by\u0142o prezentem dla ich ukochanych pozostawionych na Ziemi. Ich \u017cal i smutek sk\u0142oni\u0142y wiele z nich do wewn\u0119trznej duchowej podr\u00f3\u017cy. Bez do\u015bwiadczenia \u015bmierci bliskich, cz\u0142onkowie ich rodzin nie mogli wydosta\u0107 si\u0119 ze swych fizycznych skorup. Dalej \u017cyliby w \u015bwiecie z\u0142udze\u0144 i nie mieli poj\u0119cia, co le\u017cy poza ni\u0105. Obecno\u015b\u0107 ich drogich bliskich da\u0142a ich \u017cyciu impuls do poszukiwa\u0144 poza \u015bwiatem fizycznym. Poszukiwa\u0144 miejsc, kt\u00f3re usatysfakcjonuj\u0105 ich dusze.
\n—<\/p>\n

Na sw\u00f3j w\u0142asny spos\u00f3b, duchy oznajmi\u0142y mi, \u017ce musimy w ko\u0144cu powsta\u0107 i zda\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce wszystko, czego potrzebujemy do radosnego, beztroskiego \u017cycia, znajduje si\u0119 w nas samych. Wed\u0142ug \u015bwiata duchowego musimy rozpozna\u0107 w sobie boskie aspekty naszej ja\u017ani.
\n—<\/p>\n

Na przestrzeni lat wielu ludzi pyta\u0142o mnie, jak \u017cy\u0107 w pe\u0142ni duchowo przy jednoczesnym zmaganiu si\u0119 z przyziemnymi kwestiami codziennej egzystencji.
\n„Jak mog\u0119 by\u0107 \u015bwiadom swojej Wy\u017cszej Ja\u017ani?”.
\n„Jak mam pozna\u0107 pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego ponownie zjawi\u0142em si\u0119 na
\ntej Ziemi?”.
\n„Jak mam sta\u0107 si\u0119 \u015bwiadom obecno\u015bci moich przewodnik\u00f3w duchowych i mych zmar\u0142ych bliskich?”.
\nJak si\u0119 ju\u017c pewnie domy\u015blasz, niezb\u0119dnym krokiem w uzyskaniu odpowiedzi na te pytania jest ponowne z\u0142\u0105czenie si\u0119 ze sw\u0105 bosk\u0105 natur\u0105. Po prostu wiedz, \u017ce istnieje wy\u017csza, bardziej pot\u0119\u017cna cz\u0119\u015b\u0107 Ciebie. Twoja Wy\u017csza Ja\u017a\u0144 mo\u017ce przejawia\u0107 si\u0119 na wiele sposob\u00f3w: intuicj\u0119, przypadki i r\u00f3\u017cnie rozumian\u0105 synchroniczno\u015b\u0107. Gdy umocnisz po\u0142\u0105czenie ze sw\u0105 Wy\u017csz\u0105 Ja\u017ani\u0105 przez pod\u0105\u017canie za przeczuciami, a tak\u017ce po\u015bwi\u0119canie nieco czasu na medytacje i modlitw\u0119, wzro\u015bnie Twoja zdolno\u015b\u0107 postrzegania. Nast\u0119puj\u0105ce \u0107wiczenia pomog\u0105 Ci zharmonizowa\u0107 si\u0119 z t\u0105 moc\u0105.
\nMedytacja jest \u0142atwiejsza ni\u017c to si\u0119 ludziom wydaje. Nie musisz nic intonowa\u0107, powtarza\u0107 mantr ani liczy\u0107 oddech\u00f3w. Musisz tylko usi\u0105\u015b\u0107 w zacisznym miejscu i ws\u0142ucha\u0107 si\u0119 w swoje my\u015bli. Wielu ludzi m\u00f3wi mi, \u017ce nie potrafi\u0105 medytowa\u0107, nie wa\u017cne jak bardzo by si\u0119 starali. Moja odpowied\u017a brzmi: „Nie staraj si\u0119”. Kiedy medytujesz, czy\u0144 to bez jakichkolwiek oczekiwa\u0144. Jedyna zasada dotycz\u0105ca medytacji m\u00f3wi, \u017ceby robi\u0107 to ca\u0142kiem zwyczajnie, nawet ka\u017cdego dnia, o tej samej porze, tak, aby sta\u0142o si\u0119 to swego rodzaju rutyn\u0105. Po pewnym czasie stanie si\u0119 to Twoj\u0105 drug\u0105 natur\u0105.
\nInn\u0105 wa\u017cn\u0105 rzecz\u0105, o jakiej musisz pami\u0119ta\u0107 podczas \u0107wicze\u0144, jest fakt, \u017ce do\u015bwiadczysz swoistej gonitwy przypadkowych, popl\u0105tanych my\u015bli, typu: „Kt\u00f3ra godzina?”, „Jak d\u0142ugo musz\u0119 tu siedzie\u0107?”, „Co dzisiaj zjem na kolacj\u0119?”. Takie my\u015bli b\u0119d\u0105 nieuchronnie pojawia\u0107 si\u0119 w Twoim umy\u015ble. Zaakceptuj to i nie os\u0105dzaj ich, my\u015bl\u0105c: „Nie powinienem tak my\u015ble\u0107” albo: „To nie dzia\u0142a”. Zamiast tego pozw\u00f3l, by te my\u015bli przep\u0142ywa\u0142y przez Ciebie. Oto moja analogia, jak\u0105 pos\u0142uguj\u0119 si\u0119 do medytacji. Wyobra\u017a sobie siebie jak p\u0142yniesz rzek\u0105 na tratwie. Co jaki\u015b czas napotykasz ska\u0142y lub zbyt wartki nurt, musisz w\u00f3wczas op\u0142yn\u0105\u0107 te przeszkody. Medytacja jest jak p\u0142ywanie w swoim umy\u015ble. Musisz si\u0119 na chwil\u0119 zatrzyma\u0107 i op\u0142yn\u0105\u0107 wszystkie te przyziemne my\u015bli. Podczas regularnych \u0107wicze\u0144 dotrzesz do miejsca w g\u0142\u0119bi siebie, gdzie serce otwiera si\u0119 i przemawia do Ciebie.
\n—<\/p>\n

Nast\u0119pnie wyobra\u017a sobie, \u017ce jeste\u015b w niebia\u0144skiej windzie. Wraz ze swym wspania\u0142ym, przepe\u0142nionym \u015bwiat\u0142em cia\u0142em wejd\u017a do windy i zacznij wznosi\u0107 si\u0119 coraz wy\u017cej i wy\u017cej. Zamiast pi\u0119ter s\u0105 tam przer\u00f3\u017cne poziomy percepcji. Im bardziej si\u0119 wznosisz, tym bardziej rozszerza si\u0119 Twoje poczucie w\u0142asnej ja\u017ani. Niech ka\u017cde mijane pi\u0119tro reprezentuj\u0105 inne, jasne kolory, takie jakie tylko chcesz. Kiedy winda si\u0119 zatrzymuje, docierasz do pi\u0119tra Wy\u017cszego Poznania. Gdy drzwi si\u0119 otworz\u0105, przywita Ci\u0119 Twoja Wy\u017csza Ja\u017a\u0144. Pierwsz\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 mo\u017cesz zauwa\u017cy\u0107 jest m\u0105dro\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 emanuj\u0105ca z Twojej Wy\u017cszej Ja\u017ani. Wysi\u0105d\u017a z windy i przywitaj si\u0119 z prawdziwym sob\u0105. Zauwa\u017cysz, \u017ce dzielicie ze sob\u0105 t\u0119 sam\u0105 fizyczn\u0105 powierzchowno\u015b\u0107. To niemal jak patrzenie na swego bli\u017aniaka, tylko doskonalszego, nietkni\u0119tego fizyczno\u015bci\u0105. Teraz rozejrzyj si\u0119 wko\u0142o i ujrzyj wszystkie dary, jakie przed Tob\u0105 ods\u0142oni\u0119to. Zobacz jak wiele masz dar\u00f3w i talent\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Ciebie. Kiedy nacieszysz si\u0119 tymi darami, mo\u017cesz powr\u00f3ci\u0107 do windy i wr\u00f3ci\u0107 na ziemsk\u0105 p\u0142aszczyzn\u0119 egzystencji.<\/p>\n

Wydawnictwo Studio Astropsychologii<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Postanowi\u0142em zamie\u015bci\u0107 fragmenty tej ksi\u0105\u017cki, pomimo i\u017c nie traktuje ona o Hunie. Jednak\u017ce na nasz\u0105 stron\u0119 zagl\u0105daj\u0105 ludzie z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w. I wszystkie one s\u0105 zorientowane w jednym kierunku – zg\u0142\u0119bi\u0107 wi\u0119cej wiedzy o duchowej stronie \u017cycia. Nawet je\u015bli kto\u015b pragnie tylko osi\u0105gn\u0105\u0107 jaki\u015b przyziemny cel, to poszukuj\u0105c rozwi\u0105zania na tego typu ezoterycznych stronach zostaje … Czytaj dalej Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-699","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"yoast_head":"\nNiedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh - Huna Archiwum<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"pl_PL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh - Huna Archiwum\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Postanowi\u0142em zamie\u015bci\u0107 fragmenty tej ksi\u0105\u017cki, pomimo i\u017c nie traktuje ona o Hunie. Jednak\u017ce na nasz\u0105 stron\u0119 zagl\u0105daj\u0105 ludzie z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w. I wszystkie one s\u0105 zorientowane w jednym kierunku – zg\u0142\u0119bi\u0107 wi\u0119cej wiedzy o duchowej stronie \u017cycia. Nawet je\u015bli kto\u015b pragnie tylko osi\u0105gn\u0105\u0107 jaki\u015b przyziemny cel, to poszukuj\u0105c rozwi\u0105zania na tego typu ezoterycznych stronach zostaje … Czytaj dalej Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Huna Archiwum\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"-0001-11-30T00:00:00+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Napisane przez\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Szacowany czas czytania\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"26 minut\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"\",\"@id\":\"\"},\"headline\":\"Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh\",\"datePublished\":\"-0001-11-30T00:00:00+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\\\/\"},\"wordCount\":5286,\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\\\/\",\"name\":\"Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh - Huna Archiwum\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/#website\"},\"datePublished\":\"-0001-11-30T00:00:00+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\\\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Strona g\u0142\u00f3wna\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/\",\"name\":\"Huna Archiwum\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"\",\"url\":\"http:\\\/\\\/www.huna.net.pl\\\/archiwum\\\/author\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh - Huna Archiwum","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/","og_locale":"pl_PL","og_type":"article","og_title":"Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh - Huna Archiwum","og_description":"Postanowi\u0142em zamie\u015bci\u0107 fragmenty tej ksi\u0105\u017cki, pomimo i\u017c nie traktuje ona o Hunie. Jednak\u017ce na nasz\u0105 stron\u0119 zagl\u0105daj\u0105 ludzie z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w. I wszystkie one s\u0105 zorientowane w jednym kierunku – zg\u0142\u0119bi\u0107 wi\u0119cej wiedzy o duchowej stronie \u017cycia. Nawet je\u015bli kto\u015b pragnie tylko osi\u0105gn\u0105\u0107 jaki\u015b przyziemny cel, to poszukuj\u0105c rozwi\u0105zania na tego typu ezoterycznych stronach zostaje … Czytaj dalej Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh","og_url":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/","og_site_name":"Huna Archiwum","article_published_time":"-0001-11-30T00:00:00+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Napisane przez":"","Szacowany czas czytania":"26 minut"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/"},"author":{"name":"","@id":""},"headline":"Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh","datePublished":"-0001-11-30T00:00:00+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/"},"wordCount":5286,"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/","url":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/","name":"Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh - Huna Archiwum","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/#website"},"datePublished":"-0001-11-30T00:00:00+00:00","author":{"@id":""},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/niedokoczone-sprawy-czego-mier-moe-nas-nauczy-o-yciu-james-van-praagh\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Strona g\u0142\u00f3wna","item":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Niedoko\u0144czone sprawy, Czego \u015bmier\u0107 mo\u017ce nas nauczy\u0107 o \u017cyciu – James van Praagh"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/#website","url":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/","name":"Huna Archiwum","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"Person","@id":"","url":"http:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/author\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/699","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=699"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/699\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=699"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=699"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.huna.net.pl\/archiwum\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=699"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}