Szaman szed\u0142 przez las i zastanawia\u0142 si\u0119 nad ludzkim post\u0119powaniem. Ludzie zale\u017celi od niego, nie on od nich. Doskonale o tym wiedzia\u0142, ale stara\u0142 si\u0119 by nikt tego nie odczuwa\u0142 jako ujmy.<\/p>\n
\nSzaman szed\u0142 przez las i zastanawia\u0142 si\u0119 nad ludzkim post\u0119powaniem. Wci\u0105\u017c widzia\u0142 nad nim pi\u0119tno ich s\u0142abo\u015bci. Wiedzia\u0142, \u017ce B\u00f3g obdarzy\u0142 ludzi ich s\u0142abo\u015bciami i \u017ce mia\u0142 w tym w\u0142a\u015bciwy cel. Mia\u0142o to, jak wszystko inne, s\u0142u\u017cy\u0107 kszta\u0142towaniu lepszego charakteru i zachowa\u0144. S\u0142u\u017cy\u0142o dobru.<\/p>\n
Nie wszyscy ludzie jednak potrafili to poj\u0105\u0107. Wielu kierowa\u0142o si\u0119 w swoim post\u0119powaniu emocjami. Nie rozumieli, \u017ce stawali si\u0119 w ten spos\u00f3b ich niewolnikami. Ludzie potrafili ustali\u0107 sobie jakie\u015b pogl\u0105dy na sprawy. Dla obrony tych pogl\u0105d\u00f3w potrafili przek\u0142amywa\u0107 rzeczywisto\u015b\u0107. \u017byli w jakim\u015b nieistniej\u0105cym \u015bwiecie, przekonani, \u017ce to czym si\u0119 otoczyli, jest prawd\u0105. Cz\u0119sto musieli si\u0119ga\u0107 do przemocy, by przekona\u0107 innych, \u017ce ich prawda jest prawdziwsza.<\/p>\n
Wok\u00f3\u0142 ludzi panowa\u0142a przemoc i nieporozumienie. Byli zdani na \u0142ask\u0119 w\u0142asnych nami\u0119tno\u015bci. To powodowa\u0142o w nich zw\u0105tpienie, a zw\u0105tpienie odbiera\u0142o wiar\u0119 w dobro i sens \u017cycia. Nie pami\u0119tali, \u017ce zostali powo\u0142ani by do\u015bwiadcza\u0107 i obserwowa\u0107 cz\u0142owiecze\u0144stwo, a nie da\u0107 si\u0119 temu op\u0119ta\u0107.<\/p>\n
Zatrzyma\u0142 si\u0119 na skraju drzew i spojrza\u0142 przed siebie. Widok by\u0142 niezwyk\u0142y i niezmienny od pokole\u0144. W ka\u017cdym razie na tyle powolny, by nie zauwa\u017cy\u0107 zmian. Par\u0119 krok\u00f3w dzieli\u0142o go od niewielkiej skalnej przepa\u015bci, pod kt\u00f3r\u0105 p\u0142yn\u0105 wartki strumie\u0144. Rzeka, kt\u00f3ra karmi\u0142a \u017cyj\u0105cych w okolicy ludzi. Bez wody, zwierz\u0105t w lesie i mo\u017cliwo\u015bci uprawy roli, nie wy\u017cyliby w tej okolicy. Szaman wiedzia\u0142, \u017ce nie wsz\u0119dzie na \u015bwiecie tak jest. S\u0105 miejsca, gdzie jest tylko woda, tylko las, tylko ro\u015blinno\u015b\u0107, ale s\u0105 te\u017c miejsca, gdzie jest tylko piach albo tylko ska\u0142y. Tutejsi ludzie mieli wszystko co jest im potrzebne do \u017cycia. Mogli z tego korzysta\u0107 kiedy chcieli. Mieli wi\u0119c czas by pod\u0105\u017cy\u0107 za g\u0142osem zamieszkuj\u0105cego w nich Ducha. Bo\u017cej Iskry, kt\u00f3r\u0105 by\u0142 obdarowany ka\u017cdy cz\u0142owiek. Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce im mniej ludziom wygodnie w \u017cyciu, tym bardziej odwo\u0142uj\u0105 si\u0119 do swej boskiej strony natury. Cho\u0107 nigdzie nie ma ludzi doskona\u0142ych, tutejsi wydaj\u0105 si\u0119 wyj\u0105tkowo zagubieni. Czy m\u00f3g\u0142 co\u015b na to zaradzi\u0107? W ko\u0144cu by\u0142 ich szamanem.<\/p>\n
Pami\u0119ta\u0142, jak\u0105 kilka lat temu prze\u017cy\u0142 pr\u00f3b\u0119. Nie wiadomo z jakiego powodu kilku m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn podrzuci\u0142o mu pod okno chaty kup\u0119 gnij\u0105cych ost\u00f3w. Ludzie rzadko zbli\u017cali si\u0119 do jego chaty. Kontaktowali si\u0119 z nim wyczekuj\u0105c go na drogach, u rozstaj\u00f3w lub na skrajach wsi. Odwa\u017cniejsi i szczyc\u0105cy si\u0119 cierpliwo\u015bci\u0105, wchodzili na szczyty okolicznych g\u00f3r. Szaman zawsze czu\u0142 zew wzywaj\u0105cy go do konkretnego miejsca. Na d\u0142ugo wcze\u015bniej wiedzia\u0142 z kim si\u0119 spotka i w jakim celu. Zawsze by\u0142 gotowy i przygotowany do tego co si\u0119 mia\u0142o wydarzy\u0107. Ludzie zale\u017celi od niego, nie on od nich. Doskonale o tym wiedzia\u0142, ale stara\u0142 si\u0119 by nikt tego nie odczuwa\u0142 jako ujmy.<\/p>\n
Poszed\u0142 do wioski m\u0142odzie\u0144c\u00f3w zapyta\u0107 co chcieli osiagn\u0105\u0107, ale rozpierzchli sie tak, \u017ce musia\u0142by si\u0119 z nimi gania\u0107. Zwo\u0142a\u0142 wi\u0119c ich matki, by przem\u00f3wi\u0142y do ich rozs\u0105dku i by sprz\u0105tn\u0119li ba\u0142agan, kt\u00f3ry zrobili mu przed domem. Wszyscy si\u0119 zgadzali, \u017ce to nie by\u0142o dobre zachowanie i \u017ce wszystko musi zosta\u0107 przywr\u00f3cone porz\u0105dkowi. Uspokojony wr\u00f3ci\u0142 do domu.<\/p>\n
Jakie\u017c by\u0142o jego zdziwienie, gdy okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zgni\u0142e osty nie znikn\u0119\u0142y ani do wieczora, ani rankiem do po\u0142udnia. Zebra\u0142 wszystko i spali\u0142, po\u015bwi\u0119caj\u0105c si\u0142\u0119 dymu duchom rozs\u0105dku, by sp\u0142yn\u0119\u0142y na m\u0142odzie\u0144c\u00f3w, otrze\u017awiaj\u0105c ich przed pope\u0142nieniem kolejnej g\u0142upoty. W ko\u0144cu mog\u0142aby si\u0119 w nich zebra\u0107 taka miara, kt\u00f3rej nie da\u0142oby si\u0119 pokona\u0107 samym rozs\u0105dkiem.<\/p>\n
Pami\u0119ta\u0142, \u017ce ludzie zale\u017c\u0105 od niego, nie on od nich. Nie m\u00f3g\u0142 sobie pozwoli\u0107 na w\u0105tpliwo\u015bci i poddanie nami\u0119tno\u015bciom. Straci\u0142by sw\u0105 moc i do ko\u0144ca \u017cycia musia\u0142by si\u0119 czo\u0142ga\u0107, upokorzony tym, do czego by si\u0119 zni\u017cy\u0142 podejmuj\u0105c gr\u0119 m\u0142odzie\u0144c\u00f3w. W tej pr\u00f3bie mia\u0142 zachowa\u0107 swoj\u0105 godno\u015b\u0107.<\/p>\n