\u017by\u0142 sobie pewien jegomo\u015b\u0107. \u017bycie swe wi\u00f3d\u0142 oparte na fali, raz obfitowa\u0142 w rado\u015b\u0107 i dobytek, innymi czasy go\u015bci\u0142 u niego smutek, \u017cal, jak i znacznie mniejszy dostatek. Mo\u017cna by rzecz – dostatek pozwalaj\u0105cy jako\u015b prze\u017cy\u0107.<\/p>\n
\nJegomo\u015b\u0107 zacz\u0105\u0142 dostrzega\u0107 r\u00f3\u017cnice pomi\u0119dzy tymi okresami swego \u017cycia. Czyni\u0142 usilne starania, aby swe obserwacje przela\u0107 na u\u017cyteczn\u0105 wiedz\u0119. Jednak zawsze ko\u0144czy\u0142o si\u0119 to na chwilowym byciu na wierzcho\u0142ku fali \u017cycia. Te chwile na fali obfitowa\u0142y w ka\u017cdego rodzaju dobro. By\u0142 to doskona\u0142y stan zdrowia, nadmiar energii \u017cyciowej oraz nieskr\u0119powana rado\u015b\u0107 do wszystkich objaw\u00f3w \u015bwiata w oko\u0142o. By\u0142 tak\u017ce wtedy i tw\u00f3rczy zapa\u0142 oraz przyp\u0142yw \u015brodk\u00f3w materialnych. Bycie na fali sprawia\u0142o wszelk\u0105 pomy\u015blno\u015b\u0107 jakiej pragn\u0105 jegomo\u015b\u0107, nawet tej, o kt\u00f3rej jeszcze nie zd\u0105\u017cy\u0142 pomy\u015ble\u0107.<\/p>\n
Jednak\u017ce ka\u017cdorazowo, po d\u0142u\u017cszym lub kr\u00f3tszym pobycie na fali, nast\u0119powa\u0142 z niej zjazd, a nast\u0119pnie powt\u00f3rne poszukiwanie tej czarodziejskiej wr\u0119cz wiedzy.
\nTak, czarodziejskiej my\u015bla\u0142 jegomo\u015b\u0107, poniewa\u017c wydawa\u0142a si\u0119 ona magiczna, poniewa\u017c tak lotna, tak nieuchwytna by\u0142a i cho\u0107 ka\u017cdorazowo jegomo\u015b\u0107 my\u015bla\u0142, \u017ce ju\u017c j\u0105 posiad\u0142, to ka\u017cdorazowo wpada\u0142 w czelu\u015bcie smutk\u00f3w i zmartwie\u0144 oddalaj\u0105c si\u0119 od wierzcho\u0142ka swojej \u017cyciowej fali. Ka\u017cdorazowo ko\u0144czy\u0142o si\u0119 to bytowaniem w ciemnych zakamarkach jego egzystencji. Przychodzi\u0142y wtedy bole\u015bci jego ja\u017ani i cia\u0142a. Pojawia\u0142y si\u0119 trudne sytuacje mi\u0119dzyludzkie, nieprzewidziane wydarzenia komplikuj\u0105ce odnajdywanie upragnionej drogi na fal\u0119. Okresy te wygl\u0105da\u0142y na poz\u00f3r jak odci\u0105ganie od drogi do upragnionego miejsca. Jednak\u017ce ka\u017cde bytowanie w do\u0142ku zawsze ukazywa\u0142o wyj\u015bcie, dawa\u0142o rozwi\u0105zania i nowe idee, kt\u00f3re jegomo\u015b\u0107 najcz\u0119\u015bciej potrafi\u0142 wykorzysta\u0107. Dzia\u0142o si\u0119 tak, poniewa\u017c przeczuwa\u0142 on, \u017ce na tym fizycznym \u015bwiecie nic nie trwa wiecznie, tak wi\u0119c do\u0142ek pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej zostanie tam, gdzie jego miejsce, czyli daleko w dole.<\/p>\n
I tak wi\u00f3d\u0142 \u017cycie bohater tej opowie\u015bci. Dni wydawa\u0142y si\u0119 p\u0142yn\u0105\u0107. Mija\u0142y miesi\u0105ce i lata, i przychodzi\u0142y i odchodzi\u0142y kolejne \u017cyciowe wierzcho\u0142ki i do\u0142ki.
\nWiele razy jegomo\u015b\u0107 zasmakowa\u0142 wszechdobrostanu, kt\u00f3ry wyra\u017ca\u0142 si\u0119 w jego \u017cyciu w chwilach na fali.
\nPewnego normalnego najzwyklejszego dnia nadszed\u0142 czas kolejnego opuszczenia szczytu fali. Poranek jegomo\u015b\u0107 przywita\u0142 z u\u015bmiechem, jednak kr\u00f3tko po tym nast\u0105pi\u0142y drobne wydarzenia, kt\u00f3re u\u015bmiech skrad\u0142y. Jegomo\u015b\u0107 pozwoli\u0142 sobie wykrada\u0107 rado\u015b\u0107 z ka\u017cd\u0105 minut\u0105 i godzin\u0105 tego kolejnego dnia schodzenia do do\u0142ka.
\nGdy zrobi\u0142o si\u0119 p\u00f3\u017ano i przysz\u0142a pora na toalet\u0119 oraz przytulenie poduszki, wtedy akurat jegomo\u015b\u0107 chowa\u0142 rzeczy do szafy, robi\u0105c ostatnie czynno\u015bci przed snem. Nie mia\u0142 ju\u017c si\u0142y szybko i sprawnie wykonywa\u0107 pracy, jego ruchy by\u0142y mozolne. Raptem jegomo\u015b\u0107 dostrzeg\u0142 wolne miejsce w szafie. Pomy\u015bla\u0142, \u017ce to bardzo du\u017ca i pojemna szafa. Pomy\u015bla\u0142 – to wyj\u0105tkowa szafa, tyle rzeczy ju\u017c w niej pomie\u015bci\u0142em i jeszcze nowych mog\u0119 nanie\u015b\u0107. Jegomo\u015b\u0107 mimochodem u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 na t\u0105 my\u015bl. Potem przysz\u0142a kolejna rzecz, jegomo\u015b\u0107 wyrazi\u0142 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 dla kolegi, kt\u00f3ry t\u0105 szaf\u0119 mu zbudowa\u0142 – dzi\u0119ki ci Stachu za dobr\u0105 robot\u0119, to pi\u0119kna szafa, no i niesamowicie pakowna.<\/p>\n
W tym momencie jegomo\u015b\u0107 sko\u0144czy\u0142 pakowanie rzeczy w szafie. Wsta\u0142 i \u017cwawym krokiem uda\u0142 si\u0119 do \u0142azienki. Gdy stan\u0105\u0142 przed lustrem dostrzeg\u0142 jak\u0105\u015b ca\u0142kiem inn\u0105 twarz. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119, bo jej widok sprawi\u0142 mu rado\u015b\u0107. Jeszcze nie tak\u0105 rado\u015b\u0107 wylewn\u0105 na zewn\u0105trz, lecz delikatnie tl\u0105c\u0105 si\u0119 w jego wn\u0119trzu. Twarz wyda\u0142a mu si\u0119 pogodna i mi\u0142a. Nast\u0119pnie jegomo\u015b\u0107 usadowi\u0142 si\u0119 w wannie, odkr\u0119caj\u0105c kran ucieszy\u0142 si\u0119, \u017ce leci z niego ciep\u0142a woda. W ciszy, w swoim wn\u0119trzu podzi\u0119kowa\u0142 za ten strumie\u0144. I znowu si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142, tym razem mocniej. Podczas mycia cia\u0142a zauwa\u017cy\u0142, \u017ce nie odczuwa ju\u017c takiego os\u0142abienia i apatii, jak to by\u0142o przez reszt\u0119 dnia.
\nJegomo\u015b\u0107 rozejrza\u0142 si\u0119 po \u0142azience. Robi\u0142 to z pewnym skupieniem i z nieukrywan\u0105 rado\u015bci\u0105 zauwa\u017cy\u0142, \u017ce widok rzeczy sprawia mu rado\u015b\u0107, \u017ce wyra\u017ca wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za to co dostrzega. Jegomo\u015b\u0107 spokojnie przenosi\u0142 sw\u00f3j skupiony wzrok na poszczeg\u00f3lne rzeczy. Widok pralki sprawi\u0142 mu rado\u015b\u0107, czu\u0142 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za czyste i pachn\u0105ce rzeczy, kt\u00f3re m\u00f3g\u0142 nosi\u0107 dzi\u0119ki wykorzystaniu pralki. Patrz\u0105c na mi\u0119kki r\u0119cznik poczu\u0142 si\u0119 dobrze na wspomnienia, gdy ociera on jego mokre cia\u0142o i mimochodem w ciszy swojego wn\u0119trza podzi\u0119kowa\u0142, wyrazi\u0142 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 swoimi uczuciami.<\/p>\n
Po kilku takich obserwacjach jegomo\u015b\u0107 czym pr\u0119dzej sko\u0144czy\u0142 toalet\u0119 i przespacerowa\u0142 si\u0119 po mieszkaniu. Jego wzrok przenosi\u0142 si\u0119 kolejno na ka\u017cd\u0105 rzecz, kt\u00f3ra sta\u0142a po drodze. Ka\u017cdorazowo jegomo\u015b\u0107 z pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 i nieskr\u0119powan\u0105 rado\u015bci\u0105 m\u00f3wi\u0142 „dzi\u0119kuj\u0119” i dodawa\u0142 co\u015b, za co jest wdzi\u0119czny w nawi\u0105zaniu do rzeczy kt\u00f3rej to w\u0142a\u015bnie dzi\u0119kowa\u0142. I tak podzi\u0119kowa\u0142 \u017caluzjom, \u017ce chroni\u0105 przed ostrym s\u0142o\u0144cem za dnia, a wieczorem przed wzrokiem w\u015bcibskich obserwator\u00f3w. Podzi\u0119kowa\u0142 lampce w rogu pokoju, \u017ce daje ciep\u0142e i delikatne \u015bwiat\u0142o. Podzi\u0119kowa\u0142 du\u017cej \u0142awie, \u017ce jest pojemna i bardzo praktyczna. Podzi\u0119kowa\u0142 naro\u017cnikowi, \u017ce jest wygodny i przestronny. Podzi\u0119kowa\u0142 dywanikowi, \u017ce mo\u017cna na nim bawi\u0107 si\u0119 z c\u00f3r\u0105 i \u017con\u0105. Podzi\u0119kowa\u0142 telefonowi, \u017ce tyle mi\u0142ych rozm\u00f3w dzi\u0119ki niemu wykona\u0142. <\/p>\n
I tak jegomo\u015b\u0107 dzi\u0119kowa\u0142 bez opami\u0119tania, a\u017c zamieni\u0142o si\u0119 to w jedn\u0105 radosn\u0105 pie\u015b\u0144 dzi\u0119kczynn\u0105. Jegomo\u015b\u0107 nie by\u0142 w stanie przesta\u0107. Wyra\u017canie wdzi\u0119czno\u015bci sprawia\u0142o mu tak wiele rado\u015bci, \u017ce zapomnia\u0142 o do\u0142ku. Zapomnia\u0142 o nim, bo w\u0142a\u015bnie niezauwa\u017calnie wskoczy\u0142 na swoj\u0105 fal\u0119, do kt\u00f3rej ka\u017cdorazowo zmierza\u0142 wychodz\u0105c ze swoich do\u0142k\u00f3w.<\/p>\n
Wn\u0119trze jegomo\u015bcia wyra\u017ca\u0142o wdzi\u0119czno\u015b\u0107, rado\u015b\u0107, pewno\u015b\u0107 i spok\u00f3j. Mo\u017cna by to opisa\u0107 innymi s\u0142owami jako przejaw mi\u0142o\u015bci do wszystkiego co do\u015bwiadczy\u0142 i do\u015bwiadcza.
\nJegomo\u015b\u0107 zwiedzi\u0142 prawie ca\u0142e mieszkanie, dzi\u0119kuj\u0105c w duchu i u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119, a\u017c w pewnej chwili wyrwa\u0142o mu si\u0119 na g\u0142os: dzi\u0119kuj\u0119 dzi\u0119kuj\u0119 dzi\u0119kuj\u0119…
\nPrawie ta\u0144czy\u0142 wymawiaj\u0105c w k\u00f3\u0142ko bez opami\u0119tania te s\u0142owa. Gdy sko\u0144czy\u0142, stan\u0105\u0142 jak pora\u017cony piorunem. Zrozumia\u0142, \u017ce ponownie jest na swojej upragnionej fali. Zrozumia\u0142 tak\u017ce, \u017ce nie potrzeba do tego wiele. Ogarn\u0105\u0142 go spok\u00f3j, a zasypiaj\u0105c dzi\u0119kowa\u0142 dalej. Dzi\u0119kowa\u0142 tak\u017ce ze swoje do\u0142ki, za osoby kt\u00f3re go skrzywdzi\u0142y, za swoje potkni\u0119cia i b\u0142\u0119dy, za niew\u0142a\u015bciwe zachowanie, za k\u0142opoty i pora\u017cki.
\nNie by\u0142o miejsca na ocenianie, na kategoryzowanie ani na jak\u0105kolwiek wybi\u00f3rczo\u015b\u0107. Jegomo\u015b\u0107 wyra\u017ca\u0142 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 \u015bl\u0105c rado\u015b\u0107 i spok\u00f3j do wszystkiego czego do\u015bwiadczy\u0142, do ka\u017cdej osoby i rzeczy kt\u00f3ra przysz\u0142a mu do g\u0142owy. Wszyscy i wszystko co wy\u0142ania\u0142o si\u0119 z otch\u0142ani jego pami\u0119ci, zosta\u0142o oblane uczuciem wdzi\u0119czno\u015bci. Wdzi\u0119czno\u015bci, kt\u00f3ra jest rado\u015bci\u0105 i spokojem, jest ukojeniem i wybaczeniem, jest zrozumieniem i akceptacj\u0105. Tak w\u0142a\u015bnie czu\u0142 jegomo\u015b\u0107 m\u00f3wi\u0105c proste s\u0142owo – dzi\u0119kuj\u0119.<\/p>\n
Budz\u0105c si\u0119 nast\u0119pnego dnia jegomo\u015b\u0107 otworzy\u0142 oczy, a odczuwaj\u0105c spok\u00f3j i rado\u015b\u0107 zastanawia\u0142 si\u0119 czy to by\u0142 sen to, co mu w uszach jeszcze d\u017awi\u0119cza\u0142o. A by\u0142o to wyra\u017cenie wdzi\u0119czno\u015bci, kt\u00f3re nios\u0142o ca\u0142e spektrum uczu\u0107 z tym zwi\u0105zanych – rado\u015bci, spokoju, pewno\u015bci, wdzi\u0119czno\u015bci, uznania, akceptacji. Chcia\u0142 si\u0119 uszczypn\u0105\u0107, lecz pomy\u015bla\u0142, \u017ce w snach przecie\u017c te\u017c mo\u017ce si\u0119 uszczypn\u0105\u0107, wi\u0119c mo\u017ce inaczej to sprawdzi\u0107. Jeszcze nigdy nie \u015bni\u0142 d\u0142ugiego i pogodnego snu, st\u0105d te\u017c przysz\u0142a mu do g\u0142owy my\u015bl, aby zacz\u0105\u0107 robi\u0107 swoje, to co zawsze za dnia czyni\u0142, a w mi\u0119dzyczasie wyra\u017ca\u0107 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 i obserwowa\u0107 jak d\u0142ugo utrzyma si\u0119 na fali.
\nGdy wyszed\u0142 na ulice jego oczy zacz\u0119\u0142y \u015bpiewa\u0107 t\u0105 pie\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 dnia poprzedniego rozpali\u0142 w sobie. Na cokolwiek nie spojrza\u0142, z kimkolwiek nie mia\u0142 do czynienia, wyra\u017ca\u0142 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 i rado\u015b\u0107. Dostrzega\u0142 pi\u0119kno i pozytywne cechy. Dostrzega\u0142 po prostu dobro.<\/p>\n
Kolejne dni up\u0142ywa\u0142y na lekkim ko\u0142ysaniu. Jegomo\u015b\u0107 utrzymywa\u0142 si\u0119 na swojej fali, a gdy nast\u0119powa\u0142y zwroty jego nastroju, kt\u00f3re wyra\u017ca\u0142y si\u0119 spadkiem rado\u015bci, uznania i wdzi\u0119czno\u015bci do otoczenia, wtedy stara\u0142 si\u0119 dzi\u0119kowa\u0107 w duchu za cokolwiek co znalaz\u0142o si\u0119 w jego otoczeniu. Dzi\u0119kowa\u0142 za cokolwiek co przysz\u0142o mu pierwsze na my\u015bl. Dosz\u0142o do tego, \u017ce proces ten jegomo\u015b\u0107 nazwa\u0142 „bombardowanie wdzi\u0119czno\u015bci\u0105” i kilka razy na dzie\u0144, nawet b\u0119d\u0105c na szczycie fali, przeprowadza\u0142 \u015bwiadome celowe bombardowanie.
\nW ten spos\u00f3b kolejne dni up\u0142ywa\u0142y jegomo\u015bciowi zupe\u0142nie inaczej ni\u017c jego poprzednie dni, miesi\u0105ce i lata. W dalszym ci\u0105gu jegomo\u015b\u0107 wi\u00f3d\u0142 \u017cycie oparte na fali, jednak\u017ce teraz jego do\u0142ki by\u0142y znacznie znacznie mniejsze. <\/p>\n
I jegomo\u015b\u0107 z u\u015bmiechem na twarzy zapyta\u0142 samego siebie – Czy to ju\u017c b\u0119dzie ostatnia wielka fala?
\nI jeszcze bardziej u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 my\u015bl\u0105c, \u017ce to nie ma \u017cadnego znaczenia, bo przypomnia\u0142 sobie jak \u0142atwy jest spos\u00f3b powrotu na fal\u0119.<\/p>\n
Lambar<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u017by\u0142 sobie pewien jegomo\u015b\u0107. \u017bycie swe wi\u00f3d\u0142 oparte na fali, raz obfitowa\u0142 w rado\u015b\u0107 i dobytek, innymi czasy go\u015bci\u0142 u niego smutek, \u017cal, jak i znacznie mniejszy dostatek. Mo\u017cna by rzecz – dostatek pozwalaj\u0105cy jako\u015b prze\u017cy\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-596","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"yoast_head":"\n