…Szaman odwr\u00f3ci\u0142 w stron\u0119 nieba by wyrazi\u0107 swoje zdanie na temat tego, co si\u0119 tutaj przed chwil\u0105 sta\u0142o, ale poczu\u0142 pierwsze krople deszczu na twarzy. Szybko zebra\u0142 swoje rytualne narz\u0119dzia do magicznego worka i nie gasz\u0105c ognisk, odszed\u0142 w swoj\u0105 stron\u0119…
\n
\nTu\u017c po \u015bwicie szaman zaczyna\u0142 swoje rokroczne o tej porze roku rytua\u0142y przywo\u0142ania deszczu. Li\u015bcie na drzewach ju\u017c dawno przesta\u0142y by\u0107 zielone. Pora by\u0142a najwy\u017csza nakarmi\u0107 Ziemi\u0119 po tym, jak straci\u0142a soki karmi\u0105c ro\u015blinno\u015b\u0107, kt\u00f3ra w tym roku da\u0142a pi\u0119kne plony. Wkr\u00f3tce trzeba b\u0119dzie j\u0105 otuli\u0107 puchem ochronnym przed zimowymi mrozami. <\/p>\n
Roz\u0142o\u017cy\u0142 rze\u017abione kamienie w kr\u0105g. Pochodzi\u0142 z wielopokoleniowego rodu szaman\u00f3w w tej spo\u0142eczno\u015bci. Ka\u017cde pokolenie co\u015b wnios\u0142o w swoje szacowne rzemios\u0142o. Rze\u017abione kamienie by\u0142y dum\u0105 rodzinn\u0105. Sk\u00f3ry do swoich grzechotek i b\u0119benk\u00f3w te\u017c u\u017cywa\u0142 niespotykanych w okolicach. Kilka pokole\u0144 wcze\u015bniej, kilku braci, wyruszy\u0142o po nauki do innych szaman\u00f3w rozsypanych po wielkim \u015bwiecie. Ta rodzina wiedzia\u0142a jak wielki jest \u015bwiat. Wiedzia\u0142a, \u017ce wi\u0119kszy ni\u017c poznany. Przynie\u015bli nie tylko wiedz\u0119, kt\u00f3rej wcze\u015bniej nikt tutaj nie zna\u0142. Wzbogacili r\u00f3wnie\u017c swoje rytualne narz\u0119dzia. Wyr\u00f3\u017cniali si\u0119 we wszystkim co robili.<\/p>\n
Zna\u0142 wszystkich w swojej wiosce. Zna\u0142 wiele pokole\u0144 ludzi, kt\u00f3rzy j\u0105 zamieszkiwali. Robi\u0142 dla nich wszystko co potrafi\u0142 i najlepiej jak potrafi\u0142. Kocha\u0142 tych ludzi, byli ca\u0142ym jego \u017cyciem. Oczywi\u015bcie zaraz po tej niezwyk\u0142ej kobiecie, kt\u00f3ra niedawno zaw\u0119drowa\u0142a w tych odleg\u0142ych od centrum \u015bwiata zak\u0105tkach. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce si\u0119 zgubi\u0142a, ale on wiedzia\u0142, \u017ce to by\u0142o przeznaczenie. Urodzi\u0142a mu wspania\u0142ego syna, kt\u00f3ry \u015bpi co ca\u0142onocnym p\u0142aczu z powodu wyrzynaj\u0105cych si\u0119 pierwszych z\u0105bk\u00f3w. Ju\u017c czu\u0107 si\u0142\u0119 jego szcz\u0119k, a to dopiero pocz\u0105tek.<\/p>\n
Dym z kadzide\u0142 zacz\u0105\u0142 roznosi\u0107 mi\u0142\u0105 wo\u0144 naturze, kt\u00f3ra potrafi\u0142a by\u0107 przychylna szamanowi. Kiedy by\u0142o trzeba potrafi\u0142 ni\u0105 zaw\u0142adn\u0105\u0107, tak, jakby potrafi\u0142 zmienia\u0107 pory roku, pogod\u0119 i mia\u0142 wp\u0142yw na ro\u015bliny. Wszyscy szanowali jego dzie\u0142o. Spojrza\u0142 w niebo. Czyste i b\u0142\u0119kitne, mimo dopiero rozpoczynaj\u0105cego si\u0119 dnia. Pomy\u015bla\u0142, \u017ce czeka go wi\u0119cej pracy ni\u017c zwykle. Skoncentrowa\u0142 si\u0119 bardziej, rozpozna\u0142, gdzie kry\u0142a si\u0119 przyczyna niesprzyjaj\u0105cej, cho\u0107 przyjemnej pogody. Postanowi\u0142, \u017ce tym razem nie b\u0119dzie prosi\u0142, a kaza\u0142. Duchy natury czasem potrzebuj\u0105 otrze\u017awienia. I wtedy us\u0142ysza\u0142 kobiecy g\u0142os:<\/p>\n
– ty cymbale!<\/p>\n
– dlaczego nazywasz mnie cymba\u0142em?<\/p>\n
– przywo\u0142ujesz deszcz, a m\u00f3j m\u0105\u017c jeszcze nie zebra\u0142 ziarna z p\u00f3l!<\/p>\n
– zawsze o tej porze przywo\u0142uj\u0119 deszcz, potem dbam o ziemi\u0119, kt\u00f3ra rodzi wasze ziarno, gdy otulam j\u0105 puchem chroni\u0105cym przed mrozem, potem karmi\u0119 rodz\u0105c\u0105 wasze ziarno ziemi\u0119, by da\u0142a \u017cycie wszystkim ro\u015blinom, potem dbam, by ta ziemia, kt\u00f3ra rodzi wasze ziarno, nie spiek\u0142a si\u0119 w s\u0142o\u0144cu letniej pory, nie m\u00f3wi\u0105c, \u017ce dbam o dobr\u0105 aur\u0119 przy ka\u017cdej potrzebie jaka jest w wiosce i robi\u0119 to d\u0142u\u017cej ni\u017c ty \u017cyjesz i twoja matka i jej matka, a tw\u00f3j m\u0105\u017c ma tylko raz w roku zebra\u0107 ziarno we w\u0142a\u015bciwym czasie, a to mnie nazywasz cymba\u0142em?<\/p>\n
– bo to ty przynosisz alkohol do wioski, przez kt\u00f3ry on nie ma czasu i si\u0142 zebra\u0107 ziarno!<\/p>\n
– w wiosce jest do\u015b\u0107 ziarna by starczy\u0142o dla ka\u017cdego potrzebuj\u0105cego, a alkoholu przynosz\u0119 tyle, ile chce wioska, nie jestem od pilnowania co z nim robicie, nie mnie nazywaj cymba\u0142em.<\/p>\n
Odesz\u0142a z p\u0142aczem, ale zdania nie zmieni\u0142a, cho\u0107 ju\u017c tak nie krzycza\u0142a, wci\u0105\u017c powtarza\u0142a, \u017ce to on jest cymba\u0142em.<\/p>\n
Szaman odwr\u00f3ci\u0142 w stron\u0119 nieba by wyrazi\u0107 swoje zdanie na temat tego, co si\u0119 tutaj przed chwil\u0105 sta\u0142o, ale poczu\u0142 pierwsze krople deszczu na twarzy. Szybko zebra\u0142 swoje rytualne narz\u0119dzia do magicznego worka i nie gasz\u0105c ognisk, odszed\u0142 w swoj\u0105 stron\u0119. <\/p>\n
Po drodze nasz\u0142a go tylko kr\u00f3tka refleksja: „zawsze uwa\u017ca\u0142em, \u017ce moim przewodnikiem zwierz\u0119ciem jest jaguar, ale dzi\u015b my\u015bl\u0119, \u017ce to baran”.<\/p>\n