Huna uczy nas, ze wszystko jest \u017cywe, \u015bwiadome i wra\u017cliwe. I dlatego wszystko ma ducha. Wielu ludzi odrzuca stanowczo takie podej\u015bcie, poniewa\u017c jawi si\u0119 ono sprzecznym z tym, czego zostali nauczeni od wczesnego dzieci\u0144stwa. Je\u015bli taka my\u015bl mia\u0142aby dla ciebie tylko odrobin\u0119 uroku, a jednak wydaje ci si\u0119 ca\u0142kowicie niewiarygodna, rozwa\u017c jednak hipotetycznie, \u017ce to prawda.
\n
\nPomy\u015bl o tym, co mog\u0142oby si\u0119 zdarzy\u0107, je\u015bli ka\u017cdy po prostu udawa\u0142by, \u017ce wszystko jest \u017cywe, \u015bwiadome i wra\u017cliwe. Pomy\u015bl o tym, jak podchodziliby\u015bmy do wszystkiego z wi\u0119kszym stopniem troski i szacunku. Istnieje pewne powiedzenie: „Nigdy nie kochaj rzeczy, ani nie u\u017cywaj ludzi; zamiast: „zawsze kochaj ludzi i u\u017cywaj rzeczy”. A co by\u0142oby, gdyby\u015bmy kochali i ludzi i rzeczy? I zamiast u\u017cywa\u0107 ich, by\u015bmy z nimi wsp\u00f3\u0142pracowali w duchu harmonii?<\/p>\n
Huna r\u00f3wnie\u017c uczy, ze wszystko jest po\u0142\u0105czone, wi\u0119c nasz w\u0142asny duch jest po\u0142\u0105czony z wszystkimi innymi duchami. Jako istoty ludzkie, zwykle mamy tendencje do bli\u017cszych duchowych po\u0142\u0105cze\u0144 z takimi formami \u017cycia, z kt\u00f3rymi dzielimy podobie\u0144stwa. Bardzo rzadko mamy relacje z formami zupe\u0142nie odmiennymi od nas. Na przyk\u0142ad, wielu ludzi ma bliskie relacje z psami albo ko\u0144mi, ale bardzo niewielu ma bliskie relacje z w\u0119\u017cami, a tym mniej z karaluchami. Jednak istniej\u0105 formy \u017cycia bardzo odmienne od naszych, z kt\u00f3rymi wielu z nas ma do\u015bwiadczenia bliskich duchowych wi\u0119zi. Takim przyk\u0142adem jest drzewo.<\/p>\n
Kilka razy w tygodniu zaczynam sw\u00f3j dzie\u0144 w kawiarni Heilderberg, gdzie pije kaw\u0119, jem mufink\u0119 i czytam nieco przed wyruszeniem dalej na pi\u0119ciomilow\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 wzd\u0142u\u017c urwiska nas oceanem. W sobotnie ranki pracuje tam pi\u0119kna, m\u0142oda kelnerka. Nazywa si\u0119 Heather, jest wysoka, smuk\u0142a, ma d\u0142ugie kasztanowe w\u0142osy i u\u015bmiech, kt\u00f3ry o\u015bwietla dzie\u0144 ka\u017cdemu. Studiuje botanik\u0119. Kilka miesi\u0119cy temu Heather opowiedzia\u0142a mi pewn\u0105 histori\u0119 drzewa. Przypomnia\u0142o to mi moja w\u0142asn\u0105 histori\u0119 drzewa. I teraz chcia\u0142bym si\u0119 podzieli\u0107 z wami tymi dwiema historiami. Mo\u017ce one zainspiruj\u0105 was do ponownego przejrzenia idei, kt\u00f3re zaprezentowa\u0142em w pierwszych dw\u00f3ch akapitach.<\/p>\n
Historia Heather zacz\u0119\u0142a si\u0119 w Bo\u017ce Narodzenie, kiedy uko\u0144czy\u0142a szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105. Jej mama da\u0142a jej w doniczce \u017cyw\u0105 sekwoj\u0119, \u017ceby jej s\u0142u\u017cy\u0142a jako drzewko bo\u017conarodzeniowe. Mia\u0142o ono oko\u0142o trzy stopy wysoko\u015bci. Po \u015bwi\u0119tach Heather wystawi\u0142a doniczk\u0119 na zewn\u0105trz, zamierzaj\u0105c przesadzi\u0107 drzewko wiosn\u0105 do gruntu. W czasie burzy drzewo zosta\u0142o przewr\u00f3cone na bok i potoczy\u0142o si\u0119 z doniczk\u0105 do rowu za domem. Heather zobaczy\u0142a je tam i zdecydowa\u0142a zej\u015b\u0107 na d\u00f3\u0142 do rowu i wyci\u0105gn\u0105\u0107 je stamt\u0105d jak najszybciej, ale pracuj\u0105c na p\u00f3\u0142tora etatu, po prostu przez kilka tygodni nie pami\u0119ta\u0142a o tym. Nast\u0119pnym razem, gdy Heaether zerkn\u0119\u0142a do rowu, drzewo by\u0142o ca\u0142e br\u0105zowe. Poniewa\u017c sekwoje nale\u017c\u0105 do drzew wiecznie zielonych, ona przypuszcza\u0142a, \u017ce jest uschni\u0119te. I zn\u00f3w zapomnia\u0142a o drzewie. <\/p>\n
Wiosn\u0105 Heather zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce w rowie nazbiera\u0142y si\u0119 li\u015bcie i inne resztki, wi\u0119c chcia\u0142a to posprz\u0105ta\u0107. Zdziwi\u0142a si\u0119 widz\u0105c, \u017ce sekwoja, ci\u0105gle w przewr\u00f3conej doniczce, by\u0142a ca\u0142kowicie zielona i najwidoczniej zupe\u0142nie w krzepkim stanie! Wydoby\u0142a ja z rowu, usun\u0119\u0142a z doniczki i posadzi\u0142a do gruntu. Wkr\u00f3tce po tym przeprowadzi\u0142a si\u0119. <\/p>\n
Wiele lat p\u00f3\u017aniej zadzwoni\u0142a do Heather dawna kole\u017canka z zaproszeniem do odwiedzenia jej. Kiedy rozmawia\u0142y, jej kole\u017canka wspomnia\u0142a, \u017ce jej drzewo zakwit\u0142o. Kiedy odwiedzi\u0142a j\u0105 wcze\u015bniej w tym samym roku, Heather by\u0142a zdumiona widz\u0105c sekwoj\u0119 wysok\u0105 na 40 st\u00f3p. Jak si\u0119 jej przypatrywa\u0142a, poczu\u0142a intensywn\u0105 duchow\u0105 wi\u0119\u017a ze „swoim” drzewem, prawdziwe uczucie mi\u0142o\u015bci. Heather ostatnio dowiedzia\u0142a si\u0119 o miejskich planach \u015bci\u0119cia drzewa, poniewa\u017c by\u0142o posadzone w miejscu, gdzie wysoko\u015b\u0107 drzew musi by\u0107 ograniczona, poniewa\u017c zagra\u017ca liniom wysokiego napi\u0119cia. Okazawszy si\u0119 pomocna w swoim poprzednim sukcesie i czuj\u0105c tak blisk\u0105 emocjonaln\u0105 wi\u0119\u017a, nawet teraz zdecydowa\u0142a si\u0119 interweniowa\u0107. W\u0142a\u015bnie pisze do miejskiej rady, aby ratowa\u0107 „swoje” drzewo. <\/p>\n
Kiedy by\u0142em m\u0142odym ch\u0142opcem, m\u00f3j tata zasadzi\u0142 na podw\u00f3rku dwa m\u0142ode klony. Kiedy mia\u0142y ze trzy czy cztery lata nadci\u0105gn\u0105\u0142 huragan. Wiele z huragan\u00f3w, kt\u00f3re zaczynaj\u0105 si\u0119 na Karaibach, przesuwaj\u0105 si\u0119 na wschodnie wybrze\u017ce Stan\u00f3w Zjednoczonych, ale odchylaj\u0105 si\u0119 w kierunku morza w p\u00f3\u0142 drogi do wybrze\u017ca. Dlatego Long Islands unika wielu z tych burz. Rzadko si\u0119 zdarza, \u017ce jednak taka burza szaleje nad wybrze\u017cem d\u0142u\u017cej ni\u017c zwykle i jakby kieruje si\u0119 na w\u0142a\u015bciwy tor i wtedy podaje huragan wyspom po drodze do morza. Ekstremalnie wysokie wiatry i ulewne deszcze czyni\u0105 sytuacj\u0119 gro\u017an\u0105, a szczeg\u00f3lnie dla ludzi do tego nieprzyzwyczajonych. <\/p>\n
W czasie takiego w\u0142a\u015bnie sztormu wia\u0142y tak silne wiatry, \u017ce klony, wtedy ju\u017c wysokie na 7 stop, zgi\u0119\u0142y si\u0119 prawie dotykaj\u0105c czubkami ziemi. Istnia\u0142o zagro\u017cenie, \u017ce zostan\u0105 wyrwane z korzeniami albo po prostu prze\u0142amane na p\u00f3\u0142 z powodu napr\u0119\u017cenia. Pami\u0119tam wyra\u017anie mojego tat\u0119 ch\u0142ostanego przez wiatr i deszcz zmagaj\u0105cego si\u0119, aby utrzyma\u0107 si\u0119 w pozycji pionowej w czasie burzy, wbijaj\u0105cego ci\u0119\u017ckie s\u0142upki w ziemi\u0119 i wi\u0105\u017c\u0105cego ka\u017cde drzewo bezpiecznie do pary s\u0142upk\u00f3w. Mimo tego zanim m\u00f3g\u0142 je ustabilizowa\u0107, ka\u017cde drzewo p\u0119k\u0142o z jednej strony. <\/p>\n
Po burzy m\u00f3j tata, kt\u00f3ry odczuwa\u0142 pokrewie\u0144stwo do ro\u015blin i uprawia\u0142 je po prostu z niczego, usun\u0105\u0142 te s\u0142upki. Potem wewn\u0119trzna powierzchnie ka\u017cdego drzewa posmarowa\u0142 dziegciem. Powiedzia\u0142, \u017ce dziegiec zadzia\u0142a jak banda\u017c i pozwoli uleczy\u0107 drzewa. I wkr\u00f3tce tak si\u0119 sta\u0142o, ale ca\u0142e te lata, kiedy mieszkali\u015bmy w tym domu, jedna strona ka\u017cdego drzewa pozostawa\u0142a g\u0142adka bez kory z nagim wyci\u0119ciem. Ta powierzchnia pozosta\u0142o\u015bci ka\u017cdego drzewa wzd\u0142u\u017c kory w dalszym ci\u0105gu przyrasta\u0142a, stopniowo rozrastaj\u0105c si\u0119 i obracaj\u0105c dooko\u0142a, wi\u0119c ta wyeksponowana g\u0142adka powierzchnia „wyci\u0119cia” stopniowo stawa\u0142a si\u0119 coraz mniejsza w stosunku do ca\u0142o\u015bci drzew. <\/p>\n
Dzieci\u0144stwo by\u0142o dla mnie emocjonalnie trudnym czasem. Cz\u0119sto czu\u0142em si\u0119 samotny, bez przyjaci\u00f3\u0142. Ale kocha\u0142em te dwa klony i czu\u0142em, \u017ce one kochaj\u0105 mnie. Wiele letnich godzin sp\u0119dza\u0142em siedz\u0105c na trawie w cieniu jednego z nich albo drugiego, gapi\u0105c si\u0119 na nie, patrz\u0105c si\u0119 na rudziki, b\u0142\u0119kitne sojki, czerwono skrzyd\u0142e kosy i wiewi\u00f3rki, kt\u00f3re mia\u0142y tam sw\u00f3j dom. Gdy nikogo nie by\u0142o w pobli\u017cu, cz\u0119sto stawa\u0142em na zmian\u0119 przy ka\u017cdym z drzew i d\u0142ugo je obejmowa\u0142em. Czu\u0142em, \u017ce daj\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 i dostaj\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107. <\/p>\n
W ko\u0144cu moja rodzina sprzeda\u0142a ten dom. Drzewa mia\u0142y wtedy po 50 st\u00f3p i ka\u017cdego lata dawa\u0142y wspania\u0142y cie\u0144 na podw\u00f3rku. Przez lata t\u0119skni\u0142em za moimi przyjaci\u00f3\u0142mi klonami. Cz\u0119sto by\u0142em ciekawy, jak si\u0119 maj\u0105 i czy w og\u00f3le s\u0105 jeszcze \u017cywe. Czy nowi w\u0142a\u015bciciele kochaj\u0105 je tak bardzo, jak ja, czy po prostu im przeszkadza\u0142y i poprzycinali je albo nawet w og\u00f3le je \u015bci\u0119li?<\/p>\n
Na kilka tygodni wcze\u015bniej, zanim Heather opowiedzia\u0142a mi swoj\u0105 histori\u0119 drzewa, nieoczekiwanie otrzyma\u0142em wiadomo\u015b\u0107 od przyjaci\u00f3\u0142ki z dzieci\u0144stwa. Kiedy mia\u0142em cztery lata, ona mia\u0142a pi\u0119\u0107 i zdecydowali\u015bmy, \u017ce poniewa\u017c oboje jeste\u015bmy jedynakami, „zaadoptujemy” si\u0119 wzajemnie. I sta\u0142em si\u0119 jej m\u0142odszym bratem; a ona sta\u0142a si\u0119 moj\u0105 starsz\u0105 siostr\u0105. I przez te wszystkie lata stale w taki spos\u00f3b o sobie my\u015bleli\u015bmy. Chocia\u017c nie widzia\u0142em jej od 30 lat, na ka\u017cde Bo\u017ce Narodzenie i urodziny zawsze by\u0142a od niej kartka i wiadomo\u015b\u0107. W tych dniach wysy\u0142ali\u015bmy nawet okazjonalny e-mail. W swojej wiadomo\u015bci moja „starsza siostra” powiedzia\u0142a mi, \u017ce \u015blub zawi\u00f3d\u0142 j\u0105 w nasze stare okolice po raz pierwszy od wielu lat. Porobi\u0142a zdj\u0119cia i pomy\u015bla\u0142a, \u017ce mo\u017ce chcia\u0142bym zobaczy\u0107 sw\u00f3j stary dom, przes\u0142a\u0142a zdj\u0119cie w za\u0142\u0105czniku. <\/p>\n
Zdj\u0119cie by\u0142o zrobione od frontu domu, ale ponad domem z ty\u0142u g\u00f3rowa\u0142y moi dwaj przyjaciele, teraz ka\u017cdy z nich mia\u0142 oko\u0142o 60 st\u00f3p wysoko\u015bci. Trudno mi wyrazi\u0107 w s\u0142owach pot\u0119\u017cne uczucie mi\u0142o\u015bci i rado\u015bci, kt\u00f3re pogr\u0105\u017cy\u0142o moj\u0105 istot\u0119, kiedy zobaczy\u0142em to zdj\u0119cie. Moi przyjaciele mieli si\u0119 dobrze; byli kwitn\u0105cy i szcz\u0119\u015bliwi!<\/p>\n
Je\u015bli nie mia\u0142e\u015b nigdy przyjaciela drzewa, ani przyjaciela z \u017cadn\u0105 istot\u0105 nie-cz\u0142owiekiem, mo\u017cesz mie\u0107 trudno\u015bci z wyobra\u017ceniem sobie, \u017ce m\u00f3g\u0142bym mie\u0107 takie uczucia. Je\u015bli ma to miejsce, zapewniam ci\u0119, \u017ce brakuje ci czego\u015b cudownego w \u017cyciu. Wszystko jest \u017cywe. Wszystko jest po\u0142\u0105czone. Wszystko jest twoim bratem i siostr\u0105. Wszyscy jeste\u015bmy jednym. <\/p>\n
Je\u015bli jeste\u015b ciekaw, jak m\u00f3g\u0142by\u015b nauczy\u0107 si\u0119 wi\u0119cej na temat duchowych koneksji i nawet jak do\u015bwiadczy\u0107 ich dla siebie, zach\u0119cam ci\u0119, aby\u015b si\u0119 bardziej wg\u0142\u0119bi\u0142 we wiedz\u0119 Huny. Pomog\u0105 w tym r\u00f3\u017cne ksi\u0105\u017cki, ta\u015bmy, i kursy pokazane na tej internetowej stronie – www.huna.org<\/a>. Mo\u017cesz nawet rozwa\u017cy\u0107 tydzie\u0144 w raju z Serge’m, ucz\u0105c si\u0119, wzrastaj\u0105c i spotykaj\u0105c kilku z twoich braci i si\u00f3str w jakich\u015b naturalnych najpi\u0119kniejszych miejscach gdziekolwiek. Takie poszukiwanie subtelnej ukrytej m\u0105dro\u015bci natury wszech\u015bwiata on nazywa HunaQuest (poszukiwaniem Huny). Mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dziesz mia\u0142 sposobno\u015b\u0107 do\u015bwiadczy\u0107 tego. <\/p>\n Jim Brinkley<\/p>\n Artyku\u0142 pochodzi ze strony www.huna.org<\/a>
\nPrzek\u0142ad na j\u0119zyk polski – Ela<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"