\nKiedy kierujemy na cos uwag\u0119, istnieje w tym procesie pewien potencja\u0142 uwewn\u0119trzniania. W pewnym sensie dos\u0142ownie, stajemy si\u0119 tym na czym si\u0119 koncentrujemy, jednoczymy si\u0119 z obiektem naszej koncentracji. Ale zazwyczaj wiemy czym jeste\u015bmy. Mamy nawyk bycia sob\u0105, wi\u0119c szybko wracamy do stanu oddzielonego obserwatora. Dzieje si\u0119 to na tyle szybko, \u017ce wr\u0119cz niezauwa\u017calnie w normalnym stanie naszego funkcjonowania. Czasami tylko, kiedy z tym procesem powi\u0105zane jest wzbudzenie jaki\u015b silnych wyobra\u017ce\u0144, emocji – odczuwamy jego skutki po fakcie, prosty przyk\u0142ad: sytuacja, kiedy jeste\u015bmy \u015bwiadkiem ulicznej awantury. Je\u015bli skoncentrujemy si\u0119 na kim\u015b zaanga\u017cowanym – zdarza si\u0119 nam zdenerwowa\u0107 ”bez powodu”. Tymczasem patrz\u0105c z perspektywy umiej\u0119tno\u015bci jednoczenia si\u0119: Weszli\u015bmy w posta\u0107 danej osoby, a jej-„nasze” odczucia – wywo\u0142a\u0142y reakcje w naszym w\u0142asnym ciele.
\nZauwa\u017cy\u0142e\u015b pewnie, \u017ce napisa\u0142em o jednoczeniu si\u0119, jako o umiej\u0119tno\u015bci. Tak, ten proces mo\u017cna przekszta\u0142ci\u0107 w umiej\u0119tno\u015b\u0107 pozwalaj\u0105c\u0105 na uczenie si\u0119 r\u00f3\u017cnych sposob\u00f3w postrzegania, do\u015bwiadczania i wp\u0142ywania dzi\u0119ki temu na siebie, a wed\u0142ug niekt\u00f3rych r\u00f3wnie\u017c na otoczenie.
\nAle, aby ten proces sta\u0142 si\u0119 \u015bwiadomym, trzeba go do\u015bwiadczy\u0107. Mo\u017cemy to zrobi\u0107 wprost: je\u015bli potrafimy zachowa\u0107 wystarczaj\u0105co du\u017co uwagi skierowanej na chwil\u0119 obecn\u0105, oraz na nasz w\u0142asny umys\u0142. \u0106wiczenia \u015bwiadomo\u015bci sensorycznej i medytacji wyciszenia lub wgl\u0105du s\u0105 tu jak najbardziej pomocne.
\nKolejny spos\u00f3b to wzmocnienie tego procesu, tak aby sta\u0142 si\u0119 bardziej widoczny. Tu jest kilka dr\u00f3g. Mo\u017cna zminimalizowa\u0107 oddzia\u0142ywanie nawyku „bycia sob\u0105” wbrew pozorom jest to „proste” wystarczy bardzo dok\u0142adnie zrelaksowa\u0107 cia\u0142o i skierowa\u0107 uwag\u0119 na wewn\u0119trzne wra\u017cenia, by odwr\u00f3ci\u0107 j\u0105 od pracy zmys\u0142\u00f3w. To, co jest podstaw\u0105 tego, co okre\u015blamy „sob\u0105” opiera si\u0119 na pracy zmys\u0142\u00f3w, oraz na napi\u0119ciach w ciele. Dlaczego jest to proste? Bo robimy to przynajmniej raz dziennie, kiedy zasypiamy – dekonstruuj\u0105c w ten spos\u00f3b nasze „dzienne ja” i wywo\u0142uj\u0105c „ja sn\u00f3w”. Podsumowuj\u0105c t\u0105 metod\u0119: Robi si\u0119 to na pograniczu jawy i snu.
\nDrugi spos\u00f3b to prze\u0142amanie tego nawyku, przez d\u0142ugotrwa\u0142\u0105 koncentracj\u0119. Je\u015bli potrafisz wystarczaj\u0105co d\u0142ugo, w zrelaksowany spos\u00f3b utrzymywa\u0107 uwag\u0119 na czym\u015b, do\u015bwiadczysz w rezultacie „stanu jedno\u015bci” z przedmiotem na kt\u00f3rym si\u0119 koncentrujesz.
\nTrzeci spos\u00f3b, to aktywne u\u017cycie wyobra\u017ani i cia\u0142a w celu wywo\u0142ania odczu\u0107 „jak gdyby”. Czyli wyobra\u017canie sobie wewn\u0119trznego stanu danego obiektu i ws\u0142uchiwanie si\u0119 w odd\u017awi\u0119k jaki te wyobra\u017cenia w nas budz\u0105. To spos\u00f3b w pewien spos\u00f3b \u0142\u0105cz\u0105cy dwa powy\u017csze, a ponadto zmieniaj\u0105cy nawyki, przekonania odno\u015bnie tego, co i jak mo\u017cemy do\u015bwiadcza\u0107. Kiedy budujesz wyobra\u017cenia, lub i wspierasz je postaw\u0105 cia\u0142a, lub po prostu pozwalasz, by cia\u0142o reagowa\u0142o i ws\u0142uchujesz si\u0119 w te reakcje w pewien spos\u00f3b wywo\u0142ujesz i wzmacniasz naturalny proces. „Realne” do\u015bwiadczenia, przyjd\u0105 z czasem. Uwaga praktyczna: Pozw\u00f3l raczej wy\u0142ania\u0107 si\u0119 temu, wzmacnia\u0107 to, co ju\u017c istnieje na skraju \u015bwiadomo\u015bci, ni\u017c na si\u0142\u0119 zmienia\u0107 swoje odczucia. Nie pr\u00f3buj zmieni\u0107 sposobu w jaki spos\u00f3b postrzega to, co siedzi w g\u0142owie – wtedy b\u0119dziesz si\u0119 napina\u0142 i „broni\u0142” przed tym co si\u0119 pojawia. Raczej skup si\u0119 na obiekcie i pozw\u00f3l by poprowadzi\u0142y ci\u0119 odczucia z brzucha. Pozw\u00f3l by to nowe wra\u017cenie jedno\u015bci wy\u0142oni\u0142o si\u0119 samo z mglistego odczucia tego obiektu z kt\u00f3rym pracujesz.
\nNo dobrze, przyjrzyjmy si\u0119 temu ,co \u015bwiat ma nam do zaoferowania. Ale skoncentrujmy si\u0119 na „ruchach \u015bwiadomo\u015bci”, a nie na tym, co dzi\u0119ki nim si\u0119 przejawia. Zmiennych w tym procesie jest wiele, wi\u0119c skoncentruje si\u0119 na rzeczach bardzo podstawowych(cho\u0107 niestety ci\u0119\u017cko zauwa\u017calnych) i w odniesieniu do pojedy\u0144czych konkretnych przedmiot\u00f3w, do materialnych reprezentacji \u017cywio\u0142\u00f3w, a w mniejszym stopniu na archetypowych tre\u015bciach z nimi zwi\u0105zanych. Zaczynajmy:
\nOgie\u0144 – ogie\u0144 naturalnie przyci\u0105ga uwag\u0119 i na pocz\u0105tek jest jednym z najlepszych obiekt\u00f3w, bo uczy sztuki, lekcji transformacji. Jako przedmiot koncentracji obieramy sobie \u015bwieczk\u0119, lub ognisko i usi\u0142ujemy wobrazi\u0107 sobie bycie p\u0142omieniem. W jedno\u015bci z ogniem do\u015bwiadczamy: wewn\u0119trznego ruch w naszej \u015bwiadomo\u015bci, dostosowywania si\u0119 jej do tego, co jest i wykorzystywanie tego do utrzymywania przytomno\u015bci, oraz odkrywania wewn\u0119trznej \u015bwietlisto\u015bci umys\u0142u. To nie metaforyczny opis, przygl\u0105daj si\u0119 JAK do\u015bwiadczasz tej jedno\u015bci, co si\u0119 dzieje ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, a nie jakie reakcje to wywo\u0142uje w ciele.
\nDrzewo – Dzi\u0119ki drzewu mo\u017cesz do\u015bwiadczy\u0107 przestrzenno\u015bci „\u015bwiadomo\u015bci”, po\u0142\u0105czenia z przestrzeni\u0105, jak wewn\u0119trzny i zewn\u0119trzny „przep\u0142yw” wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 ze sob\u0105, do\u015bwiadczysz uczucia „mi\u0142o\u015bci” i g\u0142\u0119bokiego bycia cz\u0119\u015bci\u0105 wi\u0119kszej ca\u0142o\u015bci. T\u0105 lekcj\u0119 najlepiej opisa\u0107 jako lekcj\u0119 mi\u0142o\u015bci.
\nWiatr\/Przestrze\u0144- Wybierz sobie fragment otwartej przestrzeni i postaraj wczu\u0107 si\u0119 w ruch powietrza, zjednoczy\u0107 si\u0119 z wiatrem w tej przestrzeni. W \u015bwiadomo\u015bci budzi to do\u015bwiadczenia, rozprzestrzeniania si\u0119 ekspansji, oraz uczy przenikania przez niekt\u00f3re wra\u017cenia lub ich „popychania”.
\nJest to lekcja wolno\u015bci.
\nKamie\u0144\/Kryszta\u0142- lekcja pami\u0119ci, lekcja wizji. Mo\u017cesz do\u015bwiadczy\u0107, jak wspomnienia przenikaj\u0105 si\u0119 wzajemnie, oraz tego, jak s\u0105 zbudowane, to jest jednocze\u015bnie lekcja wizji i do\u015bwiadczania – mo\u017cesz do\u015bwiadczy\u0107 tego, \u017ce zar\u00f3wno wspomnienia jak i wizje, czy nawet chwila obecna tworzy w naszej \u015bwiadomo\u015bci ca\u0142o\u015bciowe cz\u0119\u015bci, „pere\u0142ki” przenikaj\u0105ce si\u0119 wzajemnie i ograniczone tylko polem naszej uwagi. Je\u015bli b\u0119dziesz, bardzo przytomny – zauwa\u017cysz te\u017c proces dzi\u0119ki kt\u00f3remu, wok\u00f3\u0142 wra\u017ce\u0144 i nawyk\u00f3w „krystalizuj\u0105” si\u0119 r\u00f3\u017cne stany \u015bwiadomo\u015bci, r\u00f3\u017cne podosobowo\u015bci.
\nWoda – szklanka wody wystarczy:P. Dzi\u0119ki jednoczeniu si\u0119 z wod\u0105, mo\u017cesz zauwa\u017cy\u0107, jak nasza \u015bwiadomo\u015b\u0107 reaguje na wra\u017cenia, oraz jak pozwala im zanika\u0107, rozpuszcza\u0107 si\u0119. Zauwa\u017c jak to, co do\u015bwiadczasz rozchodzi si\u0119 w tobie. Jednoczenie si\u0119 z wod\u0105 to lekcje rozlu\u017anienia i …seksualno\u015bci.
\nZwierz\u0119ta – to lekcja obecno\u015bci i aktywno\u015bci. Mo\u017cesz zauwa\u017cy\u0107 jak wewn\u0119trzne impulsy, przek\u0142adaj\u0105 si\u0119 na zewn\u0119trzne dzia\u0142ania. W jaki spos\u00f3b „porywaj\u0105” cia\u0142o, energi\u0119 za sob\u0105.
\nLudzie – to lekcja stan\u00f3w \u015bwiadomo\u015bci, oraz archetypowych r\u00f3l. Jednocz\u0105c si\u0119 z r\u00f3\u017cnymi lud\u017ami, b\u0119d\u0105cymi w r\u00f3\u017cnych sytuacjach zauwa\u017cysz, jak wiele poziom\u00f3w \u015bwiadomo\u015bci, jednocze\u015bnie w nas funkcjonuje, oraz jak si\u0119 mi\u0119dzy nimi prze\u0142\u0105czamy. Zauwa\u017cysz, \u017ce nasze dzia\u0142ania nie s\u0105 ani tak spontaniczne i indywidualne, ani tak przemy\u015blane, jak to si\u0119 zazwyczaj wydaje, a raczej wy\u0142aniaj\u0105 si\u0119 synchronicznie wewn\u0105trz i zewn\u0105trz nas z czego\u015b, co mo\u017cna nazwa\u0107 polem \u015bwiadomo\u015bci.
\nMi\u0142ej zabawy i mi\u0142ej nauki.<\/p>\n