\n
Czy chcemy czy nie, czy zdajemy sobie spraw\u0119 czy nie, samotno\u015b\u0107 jest wpisana w nasze istnienie. Nie m\u00f3wi\u0119 o braku partnera, przyjaci\u00f3\u0142 i innych towarzyszy na drodze \u017cycia, ale o tym, \u017ce sami, samotnie do\u015bwiadczamy istnienia. Nikt nie jest w stanie prze\u017cy\u0107 za nas naszego \u017cycia, do\u015bwiadczy\u0107 naszego istnienia tak jak my do\u015bwiadczamy. Samotno\u015b\u0107 jest czym\u015b paradoksalnym, jednocze\u015bnie jest podstaw\u0105 bytu, jak i sztuk\u0105, \u015bwiadom\u0105 aktywno\u015bci\u0105 naszego najg\u0142\u0119bszego ja. Nie ka\u017cdy umie by\u0107 samotnym, tego dopiero musimy si\u0119 nauczy\u0107. Pytania: dlaczego to robi\u0107? Dlaczego tym si\u0119 zajmowa\u0107? Na razie pomijam, mam nadziej\u0119, \u017ce wyjdzie „w praniu”.<\/P>
\n
Najcz\u0119\u015bciej za samotno\u015b\u0107 uznajemy „poczucie osamotnienia”. Uczucie, kt\u00f3rego mo\u017cemy doznawa\u0107 b\u0119d\u0105c w \u015brodku t\u0142umu, czy nawet u boku ukochanego partnera. Tymczasem „poczucie osamotnienia” niewiele ma wsp\u00f3lnego z samotno\u015bci\u0105, jest raczej sygna\u0142em, informacj\u0105, \u017ce nie dostajemy od \u015bwiata zewn\u0119trznego wystarczaj\u0105cej ilo\u015bci „g\u0142ask\u00f3w”. Pozytywnych sygna\u0142\u00f3w zwrotnych \u015bwiadcz\u0105cych o udanej komunikacji z otoczeniem. O dzia\u0142aniu i wynikach tego dzia\u0142ania zgodnych z pozytywnym obrazem siebie i \u015bwiata. Innymi s\u0142owy poczucie osamotnienia pojawia si\u0119, gdy nasze wyobra\u017cenia oraz oczekiwania odno\u015bnie okoliczno\u015bci ludzi, ich i naszych zachowa\u0144, po prostu \u017cycia rozmijaj\u0105 si\u0119 z rzeczywisto\u015bci\u0105. Je\u015bli czytasz uwa\u017cnie zauwa\u017cy\u0142e\u015b, \u017ce dokona\u0142em pewnego uog\u00f3lnienia – rozszerzy\u0142em poj\u0119cie poczucia osamotnienia, z opisu czego\u015b tycz\u0105cego si\u0119 relacji mi\u0119dzyludzkich, na sytuacje i zdarzenia, na ca\u0142y zakres \u017cyciowych do\u015bwiadcze\u0144. Dlaczego tak post\u0105pi\u0142em? Z prostej przyczyny, najwa\u017cniejsz\u0105 relacj\u0105 mi\u0119dzyludzk\u0105 jest relacja nas…z nami samymi. A to ju\u017c tyczy si\u0119 ca\u0142okszta\u0142tu naszego bytu i wszystkiego co nam lub innym si\u0119 przydarza(bo zazwyczaj wszystko odnosimy do siebie). <\/P>
\n
Wyj\u015bciem na doprowadzenie tej relacji do porz\u0105dku jest sztuka bycia samotnym. Ale jak to zrobi\u0107? Czym w zasadzie jest samotno\u015b\u0107? I na czym polega owa tajemnicza sztuka bycia samotnym oraz jej rozwijanie? Na razie tego nie wiemy, a wi\u0119c odwr\u00f3\u0107my kota ogonem i powiedzmy sobie, \u017ce samotno\u015b\u0107 jest odwrotno\u015bci\u0105 wy\u017cej wspomnianego poczucia osamotnienia. Pojawia si\u0119 i rozwija wraz z jego zanikiem. W zwi\u0105zku z tym ju\u017c wiemy \u017ce chodzi o komunikacj\u0119 z otoczeniem, o obraz siebie i \u015bwiata, wyobra\u017cenia i oczekiwania oraz rzeczywisto\u015b\u0107. A\u017c si\u0119 prosi o analogi\u0119. Mi osobi\u015bcie przypomina to mow\u0119, m\u00f3wienie. Wydarzenia na zewn\u0105trz dziej\u0105 si\u0119 bez nas. Niejako \u015bwiat istnieje samoistnie, bez naszego wysi\u0142kuJ. ba, je\u015bli si\u0119 uprze\u0107, to dok\u0142adnie to samo tyczy si\u0119 wydarze\u0144 wewn\u0119trznych, w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w dziej\u0105 si\u0119 same. Czyli \u015bwiat i wn\u0119trze do nas m\u00f3wi, a to co mamy do zrobienia, to nauczy\u0107 si\u0119 S\u0142ucha\u0107<\/I>. Niestety nie jest to \u0142atwe, aby s\u0142ucha\u0107 i s\u0142ysze\u0107, nale\u017cy r\u00f3wnie\u017c Milcze\u0107<\/I>.
\nA zatem Milczenie<\/I> jest cz\u0119\u015bci\u0105 u\u015bwiadamiania sobie samotno\u015bci. \u0106wiczenie<\/B>:<\/P>
\nPrzygl\u0105daj si\u0119, si\u0119 ile ha\u0142asu produkujesz…<\/I>
\n
Przy czym ha\u0142as w odniesieniu do \u015bwiata zewn\u0119trznego, s\u0105 to „zb\u0119dne” sytuacje, zachowania, maj\u0105ce nam dostarczy\u0107 wra\u017ce\u0144, pobudzi\u0107 nas w jakikolwiek spos\u00f3b. Wewn\u0119trznym ha\u0142asem, s\u0105 zwerbalizowane my\u015bli, wewn\u0119trzne obrazy s\u0142u\u017c\u0105ce temu samemu. Przyk\u0142ad: telewizor graj\u0105cy za mn\u0105 w tej chwili. Przy czym „zb\u0119dne” to poj\u0119cie wzgl\u0119dne – okre\u015blaj\u0105ce nadmiar. Nadmiar, kt\u00f3ry mo\u017cemy odebra\u0107 jako stres, przed\u0142u\u017caj\u0105ce si\u0119 napi\u0119cie. Na poziomie fizycznym jest to po prostu zwi\u0105zane z napr\u0119\u017ceniem mi\u0119\u015bni. Emocjonalnie jest to stan jaki okre\u015blamy jako „napi\u0119cie”. Mentalnie to nat\u0142ok my\u015bli w naszej g\u0142owie. Za\u015b duchowo – to stan oderwania od bie\u017c\u0105cej chwili, od poczucia cia\u0142a i \u015bwiadomo\u015bci sensorycznej, wycofanie z \u017cycia.<\/P>
\n
…i jak\u0105 form\u0119 oraz poziom napi\u0119cia to w tobie budzi.<\/I><\/P>
\nJe\u015bli b\u0119dziesz to robi\u0142 zauwa\u017cysz, \u017ce ha\u0142as jest \u015bci\u015ble zwi\u0105zany z napi\u0119ciem oraz, \u017ce sama obserwacja wp\u0142ywa na to, \u017ce ha\u0142asujemy coraz mniej.\u0106wiczenie<\/B>:
\n
Rozlu\u017anij si\u0119, zrelaksuj niepotrzebnie napi\u0119te mi\u0119\u015bnie.
\nU\u015bmiechnij si\u0119.
\nPrzywo\u0142aj my\u015bli o czym\u015b przyjemnym.
\nZwr\u00f3\u0107 uwag\u0119 na zmys\u0142y: Co widzisz? Co s\u0142yszysz? Jaki zapach jest tu gdzie jeste\u015b?<\/i><\/P>
\nTo proste, a przywo\u0142uje chwile ciszy wewn\u0119trznej, kt\u00f3re s\u0105 podstaw\u0105 Milczenia<\/i>. To \u017ce np. nie masz do kogo si\u0119 odezwa\u0107 nie \u015bwiadczy o tym, \u017ce milczysz. Je\u015bli szuka\u0142e\u015b \u017ar\u00f3de\u0142 ha\u0142asu, to ju\u017c zauwa\u017cy\u0142e\u015b z regu\u0142y bardzo szybko odnajdujemy wewn\u0119trznego rozm\u00f3wc\u0119, czy po prostu wewn\u0119trznego s\u0142uchacza naszych monolog\u00f3w. \u0106wiczenie<\/b>:
\n
Obserwuj kim s\u0105 twoi wewn\u0119trzni rozm\u00f3wcy? Jak zachowuj\u0105 si\u0119 twoi wewn\u0119trzni s\u0142uchacze?
\nU\u017cyj wyobra\u017ani i skieruj na nich swoj\u0105 uwag\u0119. Jak oni wygl\u0105daj\u0105? jak si\u0119 zachowuj\u0105? gdzie si\u0119 znajduj\u0105? Jak s\u0105 rozmieszczeni w twojej wewn\u0119trznej rzeczywisto\u015bci?<\/P><\/i>
\n
Jak zauwa\u017cy\u0142e\u015b dotarli\u015bmy do nast\u0119pnego punktu wa\u017cnego dla odkrywania i rozwijania w\u0142asnej samotno\u015bci. Do obraz\u00f3w \u015bwiata, ludzi i siebie. To wszystko na p\u0142aszczy\u017anie wewn\u0119trznej funkcjonuje jako postaci, kt\u00f3re wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 obdarzone w\u0142asnym \u017cyciem. \u0106wiczenie<\/B>:<\/P>
\n
Dostarcz tym postaciom „g\u0142ask\u00f3w”. Witaj si\u0119 z nimi, po\u015bwi\u0119\u0107 czas i uwag\u0119 na wys\u0142uchanie. pytaj o samopoczucie. Je\u015bli trzeba pocieszaj. B\u0105d\u017a serdeczny. Wyra\u017caj sympati\u0119. Chwal je, wyra\u017caj swoje uznanie. Przekonuj do pozytywnych aktywno\u015bci, je\u015bli chcesz pom\u00f3\u017c im wykona\u0107 to w wewn\u0119trznej wizji.<\/i><\/P>
\nA je\u015bli chcesz pozna\u0107, skorygowa\u0107 swoje ukryte(te kt\u00f3rych nie zauwa\u017casz) postawy nastawienia, oczekiwania i wyobra\u017cenia, lub odszuka\u0107 i rozwin\u0105\u0107 nowe. \u0106wiczenie<\/B>: <\/P>
\n
Szukaj cichych g\u0142os\u00f3w. Postaci, kt\u00f3re zag\u0142uszane s\u0105 przez inne, lub same z siebie bez twojej uwagi nie maj\u0105 odwagi si\u0119 odezwa\u0107. Rozmawiaj z nimi. Pytaj si\u0119 o sens cel ich istnienia i „spos\u00f3b” w jaki si\u0119 wyra\u017caj\u0105.<\/I><\/P>
\n
No i dochodzimy do ostatniego punktu, tematu w jakim usi\u0142owali\u015bmy uchwyci\u0107 sens sztuki samotno\u015bci: rzeczywisto\u015bci. Dla twojego wewn\u0119trznego Ja do\u015bwiadczenia wewn\u0119trzne i zewn\u0119trzne niczym si\u0119 nie r\u00f3\u017cni\u0105. Dla niego ludzie na zewn\u0105trz, s\u0105 tak samo cz\u0119\u015bci\u0105 ciebie jak te postacie z wyobra\u017ani. \u0106wiczenie<\/B>:<\/P>
\n
Do \u015bwiata zewn\u0119trznego przenie\u015b t\u0105 wypracowan\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 postaw\u0119: Uwa\u017cne s\u0142uchanie. Utrzymywanie kontaktu za pomoc\u0105 wyt\u0119\u017conej uwagi i zmys\u0142\u00f3w . Pozytywne nastawienie i reakcje.<\/I><\/P>
\n
Tak naprawd\u0119, to ju\u017c sta\u0142o si\u0119 samo, automatycznie. Poza tym ju\u017c pewnie zauwa\u017cy\u0142e\u015b. Odkry\u0142e\u015b inn\u0105, „pozytywn\u0105” definicj\u0119 sztuki samotno\u015bci i pow\u00f3d by to robi\u0107. Jest to prosty spos\u00f3b na znalezienie znakomitego towarzystwa. Ca\u0142y \u015bwiat zaczyna nam towarzyszy\u0107. Ju\u017c wiesz: Jeste\u015bmy samotni, ale nigdy osamotnieni.<\/P>
\n Piotr Jaczewski<\/a><\/p>\n