Wszelkie podobienstwa do ludzi i zdarzen sa nieprzypadkowe i celowe :-)
\n
\nOtoz ludzi mozna porownac do takich stworkow co sie rodza w jajkach, a duza czesc z nich juz od swoich pierwszych dni widzi wylacznie ograniczenia wkolo. Bo ich rodzice wlasnie w taki sposob dali im poczatek na tym swiecie.<\/p>\n
I taki mlody ludzik zyje sobie w tym jajku, rusza sie na ile mu warunki pozwalaja, jest mu ciasno, niewygodnie. Robi sie coraz trudniej, on rosnie a ograniczenia pozostaja, a nawet w niektorych przypadkach ograniczenia coraz bardziej sie zaskorupiaja. I meczy sie ta istota az braknie jej sil i sie potyka, szamoce. Im mocniej jest zmeczona, tym wiekszy upadek. Lecz to przykre wydarzenie niesie ze soba same plusy, mimo ze ta osoba zrobi sobie krzywde.<\/p>\n
Swoim upadkiem ta „uciemiezona” ograniczeniami istota spowodowala pekniecie, oslabienie jajka. Jesli za pierwszym razem jajko nie peklo wystarczajaco, aby uchylic choc o odrobine widok na wielki, niezmierzony swiat, zapewne ta osoba znowu sie potknie. I bedzie tak zyc meczac sie niezmiernie do mometu gdy wreszcie pojawi sie mala dziura w skorupce, przez ktora mozna rzucic okiem na prawdziwy swiat. Lecz mimo tych widokow, ten jajkowy ludzik moze sie czuc niepewnie i bedzie sie bal swiadomie wystawic nosa ze swej skorupy.<\/p>\n
Wtedy nadal bedzie sie potykal az do mometu, gdy w jajku zrobi sie na tyle duza dziura, przez ktora ludzik wrecz wypadnie.<\/p>\n
I znowu istota ta moze czuc sie niepewnie, mimo wspanialosci ja otaczajacych, i bedzie chciala wrocic. Lecz teraz na dobre w jej glowie zostana cudne widoki i mozliwosci, ktore ujrzala „na wolnosci” i moze wkrotce swiadomie zacznie po trochu, z wolna wychylac sie ze swojej ciasnej skorupy.<\/p>\n
Jest takze inna droga opuszczenia swojego ograniczajacego otoczenia. Jest ona przeciwienstwem potykania sie, bolu, niepewnosci i strachu. Dzieje sie tak gdy jajkowy ludzik jest wesoly, dorasta nie zwracajac uwagi na otaczajace go ograniczenia, cieszy sie z otaczajacego swiata. Zyje z tym co ma i zyje w tej chwili, bez zamartwiania sie o przyszlosc lub powracania myslami do smutnej przeszlosci. I w pewnym momecie, a dzieje sie to szybko, porzuca swoja skorupke, dostepujac wszelkich dobrodziejstw otaczajacego go swiata.<\/p>\n
Na to „zaskorupienie” mlodej istoty wplyw ma otoczenie w jakim sie ona wychowuje, a glownie maja jej rodzice. To wlasnie od nich zalezy czy istota ta bedzie wolna i radosna, czy tez bedzie musiala wyzwolic sie w bolesny sposob. Choc cierpienie to wcale nie oznacza wielkich meczarni, bo gdy czlowiek odkryje nowe mozliwosci to znikaja po kolei wszelkie problemy :-) <\/p>\n